Rycerzy trzech

[bartolomeo]

A rano wstaliśmy wypoczęci, mrozu w stopy czuć nie było to i do łażenia nas nie ciągnęło tak jak poprzedniego dnia. Zjedliśmy leniwe śniadanko, popiliśmy kawą i powolutku zebraliśmy się w sobie. Podziękowaliśmy gospodyni, że nas przygarnęła (a nie było jej wieczorem w domu, wszystko wytłumaczyła nam telefonicznie) i poszliśmy... w Jaśliska Cmentarz, kościół, stare chałupy, resztki murów obronnych, kilka kapliczek, schody do starej knajpy (które pewien Maciek szturmował gąsienicowym mazurkiem), przystanek autobusowy... Połaziliśmy po Jaśliskach bo warte są tego, a potem przygarnął nas stół przed sklepem. I na chwilę wtopiliśmy się w życie miasteczka Pojawił się znów znany od wczoraj miłośnik darmowego piwa, pojawili się inni, pojawiły się też ponownie truskawkowe klimaty. Zrobiło się tłoczno, a jak skończyła się msza w kościele to śmiało można powiedzieć, że przez jaśliski rynek przewaliły się tłumy.

A my siedzieliśmy, patrzyliśmy na zamknięte od lat kino, na mazurkowe schody, na słynny przystanek PKS. I snuliśmy plany na następną wyprawę do Jaślisk I pewnie bardziej by do tego klimatu pasowało gdyby przyjechała po nas rozklekotana H9, ale zjawił się mały busik, który zabrał nas do codzienności. Na chwilę

[sir Bazyl]

Szlak niesamowity, znaczek ma przepiękny, tylko jak zwykle brak wiadomości skąd prowadzi, dokąd i którędy

W każdym razie, na tym odcinku prowadzi drogą leśną acz wyasfaltowaną, którą jakem w Polanach ujrzał, to mi całkiem kopara opadła i z „zachwytu” wyrwało mi się iście nie po rycersku:
- O k....!!!

No to już woleliśmy iść po swojemu, bo choć i tak nie do końca wiadomo, którędy się pójdzie, to nie ma wątpliwości skąd się idzie i mniej więcej wiadomo dokąd

Zgrabnieś waść to ujął, widać, że niebiosa wzrostu skąpiąc innych przymiotów nie żałowały i głowę nosisz nie od parady a językiem sieczesz celnie. Zawżdy swobodna wędrówka mi się z tym kojarzy, a narciarze (ci prawdziwi oczywiście a nie wyciągowi) nazywali ją wyrypą, opisując jej piękno słowami:
„Koroną turystyki zimowej jest narciarska wyrypa. Własnie wyrypa, a nie wycieczka. Na wycieczce wiadomo z góry: tedy, siędy, o tej godzinie wymarsz, a o tamtej nocleg. Urok wyrypy polega na tym, że wiesz tylko jedno: skąd wychodzisz i dokąd chcesz dotrzeć.
Czy cel osiągniesz, gdzie zanocujesz i na którym boku – o tym dowiesz się później, gdy wrócisz do domu. Nie jesteś pewien nawet marszruty. Tysiące przeszkód mogą ci stanąć na drodze i w rezultacie pójdziesz zupełnie innym szlakiem. Ani ty, ani najbardziej doświadczony z twoich towarzyszy nie jesteście w stanie przewidzieć rozwoju wypadków.” ( Stanisław Zieliński – „W stronę Pysznej” )

[asia999]

No to Cię rozczaruję.. nie o ten pojedynek tu chodziło.
Ale już (nad pod niesienie) miałem dziś telefony kandydatów na następne postacie

Łoooo!!! Bohun będzie?

Waćpanna nie drżyj i oczu nie wypłakuj , pojedynek zakończył się zwycięstwem, z tym, że nie wiadomo czyim, senat nad tą sprawą debatuje już nie jedną niedzielę.
Całkiem nam się wszystko pokiełbasiło i Wołodyjowski padł pierwszy i to na wznak, na jedyne łóżko, kołderką się nakrył, ale mimo to, jakoś do rana przetrwał na swym bojowym stanowisku. Zagłoba z kolei, jak to starzy opoje mają we zwyczaju, na podłogę się osunął i tak mu zostało, natomiast Kmicic we fotelu się pogrążył i rozpaczy, że knajpa nieczynna.
Niezły pasztet, a komu laur się należy, nie wiadomo...

Dalibóg! Że nie usieczon nikt, to znak wielkiej przychylności od losu. Kontentam wielce. A że pokiełbasiło się to inna sprawa zupełnie - padli gdzie chcieli, bez respektu dla tradycji, nie bacząc na to, że co jak co ale fo(r)tel był Pana Zagłoby.

Czy cel osiągniesz, gdzie zanocujesz i na którym boku – o tym dowiesz się później, gdy wrócisz do domu. Nie jesteś pewien nawet marszruty. Tysiące przeszkód mogą ci stanąć na drodze i w rezultacie pójdziesz zupełnie innym szlakiem. Ani ty, ani najbardziej doświadczony z twoich towarzyszy nie jesteście w stanie przewidzieć rozwoju wypadków.” ( Stanisław Zieliński – „W stronę Pysznej” )

Prawdaż to, prawda. Wszak też: "nie masz jak droga na duszne troski i niepokoje." (Potop, H. Sienkiewicz). Tedy prawcie waszmościowie kędy droga dalej wiodła i ku czemu. : ))

[don Enrico]

Co by poczuć smak wina truskawkowego rozsiedliśmy się na rynku , trzymając w dłoniach szklanice.
Wokół nas nadal toczył się film. Nie kręcony , nie reżyserowany ale jak najbardziej prawdziwy.
.

[joorg]

Co by poczuć smak wina truskawkowego rozsiedliśmy się na rynku , trzymając w dłoniach szklanice.
Wokół nas nadal toczył się film. Nie kręcony , nie reżyserowany ale jak najbardziej prawdziwy.
.

Superrrrrrrrrr, a ja nie wiedziałem ,że najedziecie "nasze ziemie" atakując "asfaltówką" od P Surowicznych
ps.świetnie to opisujecie
ps2. dobrze ,że byki już z Surowicznych wyprowadzili na zimę...bo tak łatwo by nie było :)

[bartolomeo]

Tedy prawcie waszmościowie kędy droga dalej wiodła i ku czemu. : ))

Dalej droga wiodła do domu... Skończyły się krótkie wakacje i czas było wracać.

Ale!

Ale dziś rano prawdziwa, rozklekotana H9 zatrzymała się na chwilę na rynku w Jaśliskach, zaraz obok "naszej" ławki. A z H9 wysiedli Kmicic i Wołodyjowski, bez Zagłoby niestety, któren się był zbuntował bo tydzień wcześniej zbyt mało było postojów na jedzenie. Z rycerzy trzech zostało tylko dwóch Ale humory mimo to dopisywały i choć godzina była wczesna to rycerze nie zwlekając samowtór ruszyli na Dzikie Pola!

[don Enrico]

(...) bez Zagłoby niestety, któren się był zbuntował bo tydzień wcześniej zbyt mało było postojów na jedzenie. Z rycerzy trzech zostało tylko dwóch Ale humory mimo to dopisywały i choć godzina była wczesna to rycerze nie zwlekając samowtór ruszyli na Dzikie Pola!

Hej tam Dzikie Pola uległy ,muszą poczekać, bo nastał czas nalewek.
Priorytet jest . kiedyś na forum naznaczony osobnym wątkiem.

[asia999]

Co by poczuć smak wina truskawkowego rozsiedliśmy się na rynku , trzymając w dłoniach szklanice.
Wokół nas nadal toczył się film. Nie kręcony , nie reżyserowany ale jak najbardziej prawdziwy.

Kwiat rycerstwa na tej ławce, kwiat prawdziwy! , co sam Pan Kasztelan chyba docenił, że szklanice z własnym wizerunkiem na okoliczność oną wysposobił.

Skończyły się krótkie wakacje i czas było wracać.

Z rycerzy trzech zostało tylko dwóch

Ale humory mimo to dopisywały i choć godzina była wczesna to rycerze nie zwlekając samowtór ruszyli na Dzikie Pola!

[don Enrico]

Kwiat rycerstwa na tej ławce, kwiat prawdziwy! , co sam Pan Kasztelan chyba docenił, że szklanice z własnym wizerunkiem na okoliczność oną wysposobił.(..)

w rzeczy samej. kwiat rycerstwa !

[don Enrico]

Przyznaję się bez bicia ....obejrzałem po raz kolejny "Wino