Depresyjny Sanok

[Anyczka20]

A co się takiego teraz stało z Pani K, że jest miejscem depresyjnym? Pięć lat temu było tam całkiem fajnie i klimatycznie, z tego co pamiętam. Dla mnie Sanok nigdy nie był depresyjny, ale to jest moja subiektywna opinia, bo to moje rodzinne miasto i mam za dużo dobrych wspomnień stamtąd :)
A propos ostatnich rewelacji, to dajcie spokój, oni wszyscy pochodzili z Leska ;p

[Marcin]

Anyczka ale Adam Mickiewicz też będąc na emigracji bardzo nostalgicznie i ciepło patrzył na Soplicowo.
Definicja Paniki - (napad paniki) w swojej rozwiniętej postaci jest doświadczeniem ekstremalnej trwogi o swoje życie, która rozpoczyna się bez uchwytnego dla pacjenta powodu, a w każdym razie bez przyczyny, która by uzasadniała aż takie przerażenie. Słowo lęk mylnie sugeruje, że sprawa ma charakter tylko "psychiczny" albo "psychologiczny". W rzeczywistości napadowi paniki zawsze towarzyszą liczne objawy cielesne (somatyczne) o objawach zbieżnych z objawami wywołanymi hiperwentylacją i jej następstwami.
W ICD 10 napad paniczny to F-41
Sanocka PaniK - grają tam wszystkie "czołowe zespoły offowe" dla których smutek i lęk jest główną pożywką... a osoby uczęszczające tam wymagają chronicznej pomocy psychologa (jak nie egzorcysty)
Gdyby zostali w Lesku nie doszłoby do tego

Całe szczęście że Jerzy Vetulani (wnuk Romana Vetulaniego) nie osiedlił się w Sanoku jak jego prarodzina ( http://pl.wikipedia.org/wiki/Roman_Vetulani )... Jak widac życie pana Jerzego kręciło się wokół podstawowego pytania jak byc/zyc szczęśliwie (http://www.przeglad-tygodnik.pl/pl/a...ylo-przyjemnie ) ? Byc może było zdeterminowane przeszłością rodzinną? dziadek Roman jako pierwszy na ziemiach polskich wprowadził wychowanie fizyczne do gimnazjum, a zmarło mu się w wieku 59 lat na zawał serca zostawiając wdowę z sześciorgiem dzieci. To chyba ironia patrząc na to z perspektywy współczesnego modelu "zdrowego życia". Wnuczek Jerzy tak się zapędził w tym szukaniu odpowiedzi na to zasadnicze pytanie o szczęście że mało co nie dostał nobla... reasumując: osoby które uniknęły Sanoka mają "syndrom ocalonego" i starają się jak najpełniej i jak najlepiej przeżyc swoje życie no nie Anyczka...?

[asia999]

A propos ostatnich rewelacji, to dajcie spokój, oni wszyscy pochodzili z Leska ;p

widocznie ci z Leska mają zapisane lądowanie w depresyjnych stronach

Sanocka PaniK - grają tam wszystkie "czołowe zespoły offowe" dla których smutek i lęk jest główną pożywką... a osoby uczęszczające tam wymagają chronicznej pomocy psychologa (jak nie egzorcysty)
Gdyby zostali w Lesku nie doszłoby do tego

Oczywiście! Gdyby zostali w Lesku graliby sobie radosne country
http://www.youtube.com/watch?v=7qRWo7RBodU

[maciejka]

Marcinie, widząc Twoje zapędy w stronę psychoanalizy, dociekań ludzkiej natury zwłaszcza w kierunku depresyjnym włącznie z napadami paniki i hiperwentylacji - to polecam książkę "Weronika postanawia umrzeć" Paula Coelha - tak na odprężenie i wyrównanie oddechu.
Sanok...hmm Sanok. Niesamowicie fajne miejsce!
Bardzo się cieszę, jak wypadnie mi tak przesiadka. Zawsze przejazdem i zawsze ciepło, klimatycznie i optymistycznie, no czasem może z nutką szaleństwa;-)
A galeria Beksińskiego to cymesik-magnesik, który przyciąga jak zabawka dziecko;-)

[trzykropkiinicwiecej]

Marcinie, widząc Twoje zapędy w stronę psychoanalizy, dociekań ludzkiej natury zwłaszcza w kierunku depresyjnym włącznie z napadami paniki i hiperwentylacji

Nie daj się zwieść Maciejko.... to prowokator. . . cichy Szemracz.... marszczący czoło ( i gwiazda Polsatu) :p
Oprócz Off-u typowo depresyjnego pamiętam jeszcze zespoły takie jak Wadada czy Matragona, oraz Ondre Smeykala. Trzy takie koncerty równoważą cały smutek PaniK, ot i czar pryska.
To chyba powód do radości, że dosyć "ekskluzywni" wykonawcy grają tam bardzo często, bijąc na łeb, wiele uznanych lokalów, szczycących się zaangażowaniem w tzw. Kulturę Wysoką, jakkolwiek by tego nie nazywać. Rozmawiałem z kilkoma osobami w Polsce i nam po ludzku zazdroszczą tej piwnicy, w której straszy. Myślę też, że ów "depresyjność" Sanoka wynika z tego, że poziom łapiemy co najmniej od wysokości Orlich Skałek, a miasto leży przecież w dolinie :p.
Jako Sanoczanin z pochodzenia... chcąc nie chcąc własne gniazdo skalam. Smuci mnie szalenie niezrozumiała dla mnie grawitacja estetyki miasta, w stronę kiczu i niedopracowania. Mamy trzy najbrzydsze pomniki jakie widziałem w życiu.. Beksińskiego - który brakiem proporcji i stylu, dorównuje chyba tylko równie nieproporcjonalnemu "Sokolnikowi" na Domu Sokoła, czy "Dziewczynce z parasolem", która jak ktoś to celnie zauważył, wygląda raczej jak "krzyżówka Arnolda Schwarzenegerra i Matki Teresy z Kalkuty". Do tego dokleję jeszcze paskudne fontanny z lastriko, które straszą zimą i proszą się o pomalowanie na różowo, wtedy przynajmniej z żenady, zrobi się kicz o przyjemnej barwie. Ulica Lipińskiego, wcześniej piękna wyjazdówka z aleją drzew i starymi domami, zrobiła się ciągiem banerów, plastiku, reklam i niekształtnych molochów. Długo by wymieniać... coś tam się spieprzyło... Taka to Galicja teraz , no ale ponoć De gustibus non est disputandum. Jak by nie było, kocham to miasto, półśpiące w słodkiej sielance jaką toczy Tygodnik Sanocki od lat. A wszelkie zmiany, na które wyciekają pieniądze "zaczytanych" czytelników tego pisma, powoli wyciekają z dziurawych kieszeni włodarzy miasta, pod tytułem "Nowe idzie, i to nowe to rozwój" Bo przecież tyle się zmienia... drogi budują.. miasto rozkopali.. deptak jest, piękny rynek z tanią paskudną kostką i takie tam... słodkie małomiasteczkowe klimaty. A Szpital... szpital jak się zmienił... tyle nowego sprzętu... a mentalność ta sama. Jak wszędzie... miasto jak miasto. Śmierdzi spalinami zimą, tak samo jak Kraków. Śmieci i psich kup też tyle samo... skala jeno nieco inna. Choć, przy PWSZ, miejscowej uczelni, skala się chyba nieco rozrosła, prześcigają formą spaprania klimatu, chyba największe uczelnie w Uniwersum. Ale.. to już całkiem inna bajka... też do opowiadani na wesoło. No bo po co się tyle smucić... tam mieszka mnóstwo pięknych Ludzi. Co nie Marcin?

[maciejka]

Nie daj się zwieść Maciejko.... to prowokator. . . cichy Szemracz.... marszczący czoło ( i gwiazda Polsatu) :p
(...) Co nie Marcin?

Gorzej Kropku, przypuszczam, że to ma coś wspólnego z nauką...;-)