dziadku. drogi dziadku ....

[Ed 56]

Łóżko swoją drogą, ale możliwość zdjęcia kamaszy już po dzienniku tv to też był przywilej

[tolek banan]

Na wspominki się zebrało...
ciekawe czy autor tego wątku przewidział ,że pójdzie (wątek) w tę stronę ....
Zaraz pewnie dostaniemy ostrzeżenie

[creamcheese]

Jakie ostrzeżenie?? Fali nie rusza...zważcie sobie koty!!

[tolek banan]

Jakie ostrzeżenie?? Fali nie rusza...zważcie sobie koty!!

Tylko kto tu jest kotem ..., (syjamem jak mnie nazywał pewien kapral z Mielca)
Patrząc na liczbę postów to tylko don Enrico może się nazywać dziadkiem

[Szkutawy]

.... ja kot szaro-bury z kitą zadartą do góry..... ale, ale .... nie każdy kot co sierść miał wypaloną w okolicach ogona, gdy nieopatrznie usiadł na wóz.... a ogon miał długi jak pas startowy na Okęciu.... nie każdy musiał mieć wytrzepane futro... były też wieczne koty.... i taki już drogim dziadkiem nie został.... a co do tego zwolnienia od lekarza na adhd.... to lipa .... dziadki tego raczej nie brali pod uwagę... współczesna młodzież to by prasę lokalną ruszyła, psychologów i całe te prawa człowieka......ale sens w sumie byłby ten sam, bo dziadek byłby napiętnowany w kropce nad i ....

[prizes]

Lubię koty,mam dwa.

[Ed 56]

(bez urazy prizes) dwa czy dwadzieścia dwa i tak trzeba wytrzepać

[Ed 56]

dopóki nas don Enrico nie przegoni to może wrzucimy trochę wspomnień, by przybliżyć dzisiejszej młodzieży jak "służyliśmy ludowej ojczyźnie"?

[tolek banan]

dopóki nas don Enrico nie przegoni to może wrzucimy trochę wspomnień, by przybliżyć dzisiejszej młodzieży jak "służyliśmy ludowej ojczyźnie"?

Albo: " ... dosięgnie nas ręka sprawiedliwości ludowej"

[Ed 56]

Po 18-stym roku życia kręciłem się trochę po kraju, dopiero po czterech latach, gdy zacząłem osiadły tryb życia armia mogła mnie zlokalizować. Nie było tłumaczenia, że żona w ciąży, że studia, biuro podróży WKU wręczyło bilet w jedną stronę - kierunek Olsztyn. Jako że byłem po kierunkach spożywczych, przez prawie pół roku szkolenia nie potrafiłem zgłębić tajników elektromechaniki.
Najważniejszą lekturą w pierwszych dniach była korespondencja, którą pozostawili nasi poprzednicy. Na spodzie taboretów opisywali życie na kompanii i dawali wskazówki "jak żyć". Ich sens można było zawrzeć w jednym zdaniu " olać ten syf i nie ufać trepom ".