Dookoła Czarnohory na rowerze

[Wojtek Pysz]

Wojtku, moze to zabrzmi szyderczo Ale pocieszyles mnie tym Waszym zejsciem w doline Bialej Cisy. W trakcie zimowego wyjazdu wladowalismy sie mozliwe ze w ta sama dolinke, poszlismy ciutka od Stoha na strone zakarpacka i potem na polanie w prawo w dol, miala byc sciezka, zaznaczona na wszystkich mapach...

Tak, to była dokładnie ta sama ściezka, która na wszystkich mapach jest znaczona ... jako droga!
A czy szyderczo? Nie. Jeśli ktoś ma chwilę czasu i odrobinę wytrwałości, niech idzie w takie dolinki! Będzie o czym wnukom opowiadać:)

Poltora roku pozniej mielismy z Tarasem jednak piekny zjazd z tego rejonu - polecam dojechac do poloniny Ziemny i tam w lewo w dol jest szutrowa droga, czasem dosc stroma, ale jezdna dla 4x4. W dol bylismy w 30min w dolinie B.Cisy.

Jakbym ja to wcześniej wiedzial, to pewnie bym z rady skorzystał

Jestem ciekaw jeszcze koncowki wyjazdu!

Miało być dookoła Czarnohory, za chwilę kółeczko się zamknie. W końcówce żadnych "momentów" już nie było.

Zakończyłem na dotarciu na camping Petros. Parę zdań chcę o nim napisać i kilka zdjęć umieścić w dziale o noclegach (http://forum.bieszczady.info.pl/showthread.php/8142). Tutaj tylko dodam, że nie byliśmy tam odosobnieni w użytkowaniu rowerów.

[Wojtek Pysz]

W trakcie zimowego wyjazdu wladowalismy sie mozliwe ze w ta sama dolinke, poszlismy ciutka od Stoha na strone zakarpacka i potem na polanie w prawo w dol, miala byc sciezka, zaznaczona na wszystkich mapach...

Dla schodzących w przyszłości ze Stoha - mapka z naszym śladem. Ślad omija szczyt Stoha, bo - jak wcześniej wspomniałem - na górę Michał poszedl solo. Ze śladu widać, że nie daliśmy się ściągnąć w dolinkę, którą tak polubił Pete:) i po zaniku w terenie drogi "mapowej" szliśmy naturalnymi zygzakami miedzy krzakami w stronę Połoniny Rozczołyny. A zielone strzałki pokazują, którędy (wg Piotrka) najwygodniej zejść w dolinę Białej Cisy.

[Wojtek Pysz]

Czas kończyć opowiadanie, czas wracać do domu. Na pożegnanie z właścicielem kempingu Petros wpadamy do jego sklepiku przy skrzyżowaniu. W oczekiwaniu na autobus z Jasinii postawił nam kawę. A na autobus czekamy, bu jadą nim suszone grzyby dla nas.


Wjeżdżamy do Jasinii - ostatni duży most na Czarnej Cisie.


Pisałem o dużym moście, bo czekał nas jeszcze jeden mały, wiszący, przez który dochodziło się do jasinskiej cerkwi.


Teraz będzie długo pod górę. Ale co to? Tuż za Łazeszczyną pojawia się taki napis:


Niestety, od tego napisu do przełęczy było jeszcze pół godziny (dla mnie, Michał wjechał w ciągu 20 minut). Chociaż tego na zdjęciu nie widać, z wjechania na OSTANIĄ przełącz naszej trasy byłem bardzo zadowolony. Przełęcz Jabłonicka (inaczej: Tatarska) to ważne miejsce. Wyjeżdżamy z Zakarpacia, po prawej mamy Czarnohorę a po lewej Gorgany, a przede wszystkim, już teraz będzie głównie w dół!

[Michał Pysz]

Za przełęczą faktycznie było już tylko w dół ale ja wrócę jeszcze do dnia poprzedniego.
Droga od Szybenego do Stoha była rewelacyjna. Po pierwsze w całości przejezdna (nawet z bagażem), po drugie bardzo ładnie prowadzona, zarówno na leśnym podjeździe jak i później z widokami na Popa, Stoha i okolicę.

Dzięki podpowiedzi Piotrka można ominąć nasz trudny kawałek i mamy super trasę (choć na naszą wcale nie narzekam ).

[Michał Pysz]

Za przełęczą została nam w skrócie: Jabłonica, Jaremcze i Delatyn.

Kołacze mi się z opowieści naszego przewodnika sprzed dwóch lat ten budynek w Jabłonicy:


Może ktoś wie co to jest?


Dziś mieliśmy w planie dotarcie do Polski więc ostatni kawałek przejechaliśmy na pełnej prędkości.
Jedynie w Jaremczy zwolniliśmy z podróżnych 16km/h do spacerowych 12km/h by obejrzeć wiadukty i co ciekawsze spotkane przy drodze obiekty.








Pół godziny potem byliśmy na końcu wyprawy:





Na miejscu spotkaliśmy naszego gospodarza. Podczas pakowania rowerów przyszedł porozmawiać i zaprosił nas na mały poczęstunek (kanapki z herbatą). Okazało się, że był kilka razy w Polsce, w tym np. przejazdem do ..... Włoch!! Trasa geograficznie niekoniecznie optymalna ale okazuje się, że formalnie jedyna możliwa. Do Rumunii, Słowacji czy Węgier wjechać nie może od siebie ale już przez Polskę owszem.
Można więc było pomarzyć jak to pięknie będzie jak i granice Ukraińskie będą otwarte tak jak nasze. No i szybko o marzeniach zapomnieć gdy się spojrzy na aktualnego prezydenta Ukrainy (tu pominę co sądził o nim nasz gospodarz).
Wymieniliśmy się jeszcze adresami i ruszyliśmy w drogę .......


Rowery już dawno schowane, kawał drogi za Delatynem a dziury nam pozostały przypominając ostatnie 7 dni.

[white_coffee]

Jestem pod ogromnym wrażeniem Waszej wyprawy.

[TQT]

Super!