Dookoła Czarnohory na rowerze

[bartolomeo]

By [...] starczyło [...] czytelnikowi cierpliwości

O to nie musisz się martwić, czytamy z wielkim zainteresowaniem

[Wojtek Pysz]

O to nie musisz się martwić, czytamy z wielkim zainteresowaniem

Skoro bartolomeo kurtuazyjnie zachęca, mam pretekst, żeby cos dorzucić. Cofniemy się więc w czasie o kilkadziesiąt minut, zanim zaczął padać deszcz.

Na drodze i przy drodze spotykaliśmy liczne środki transportu: osobowe, ciężarowe, terenowe oraz bardzo terenowe.


Były też pojazdy zaprzęgowe klasyczne …


… oraz zaprzęgowe przygraniczne miniaturowe.


Za Selatynem dwóch „pograniczników” malowało jeden słupek graniczny. Swój pojazd zostawili na śródleśnym polu wypoczynkowym.


Zwierzęta niezaprzegowe odpoczywały spokojnie na mostach a Michał strzelał do nich z biodra.


I nawet udawało mu się trafić.


Na koniec ostatni widok na granicę przed deszczem.

[Wojtek Pysz]

Droga wiedzie do Szepitu, ostatniej wioski. Ten fragment, wraz z Szepitem opisał w swojej relacji Pete http://forum.bieszczady.info.pl/show...l=1#post123019
I bardzo dobrze, bo z powodu deszczu mało co widzieliśmy, a teraz możemy sobie pooglądać cudze zdjęcia

Pete z Tarasem pojechał tutaj w kierunku pn.-zach. drogą na Niżny Jałowiec przez Wierchny Jałowiec. My jechaliśmy równo z granicą na pd.-wsch., na przełęcz Semenczyk a stamtąd na górę Tomnatyk, by obejrzeć słynne „pieczarki”, czyli to, co pozostało po radzieckiej bazie radarowej.

Tak to wygląda na radzieckiej mapie:


Tuż przed Tomnatykiem deszcz przestał padać, wiatr rozwiał chmury i w nagrodę za całodzienne pedałowanie oraz osiągnięcie wysokości >1500 m. zobaczyliśmy:


Na samej górze nadal nie padało i dało się zrobić kilka zdjęć. W ostatnich latach bywało tam wielu miłośników zepsutych urządzeń technicznych, którzy co nieco na temat „pieczarek” napisali. Wystarczy „poguglać” w temacie „tomnatyk radary” i się znajdzie.


Ogólnie – teren jest zaśmiecony przez ludzi a wnętrza kopuł zanieczyszczone przez krowy. Większość dostępnych płaszczyzn pokryta jest napisami, informującymi kto i kiedy tu był.


Największa pieczarka:


Resztki radaru we wnętrzu największej pieczarki.


Jedna z lokatorek.


Zabudowania gospodarczo-administracyjne poniżej bazy.


Przy schodzeniu limit bezchmurności się wyczerpał i zaczęło się robić jak zwykle.

[Wojtek Pysz]

Zjeżdżamy w dół doliny Białego Czeremoszu.


Czeremosz huczy w dole


Czasem wykręca takie kółeczka


A czasem, mimo iż zjeżdżamy w dół, trzeba iść pod górę.


Tu będzie wkrótce nowy most


Skraj wsi Hołoszyna


I chata z kraja