Przedwiośnie

[don Enrico]

Leżą w samym zakątku słowackich Bieszczadów, taki koniec świata. Obie, czyli Nową Sedlicę i Runinę odgradza zalesiony wał Wielkiego Bukowca. Wał spory bo sięga 1000 metrów npm, a trzeba pamiętać , że wsie leżą dość nisko bo ok 500 m npm co oznacza pokonanie dość dużego przewyższenia.
Do przeskoczenia Wielkiego Bukowca wykorzystaliśmy drogi leśne, niektóre asfaltowe, a inne takie zrywkowe jak tu.
.

.
Sam grzbiet tego wału przypomina Cergową ze ślicznym bukowym lasem przeciętym leśną dróżką
.

.
Po zachodniej stronie Wielkiego Bukowca wpadamy na sieć stokówek, które nie wiedzieć czemu nie są zaznaczone na dostępnych mapach.
Późne popołudnie i tak to razem ze słońcem kończymy kolejny wędrówkę kolejnego dnia.
.

.
Jeszcze widoczek na "graniczne" przy zachodzącym słońcu i jesteśmy u celu.
.

.
Na powitanie oglądamy resztki zrujnowanego pegieera, a potem ślad historii w postaci ładnie utrzymanego cmentarzyku z czasów pierwszej światowej
.

.
W centrum , tuż obok cerkwi namierzyliśmy ruchomą informację turystyczną , więc pytamy gdzie jest nasz nocleg czyli "chata Runina"
http://www.noclegitanie.net/zakwaterowanie/chalupa-runina/
- O to chyba letom - słyszymy w odpowiedzi - tera ne funguje - pada dobijące stwierdzenie.
- To gdzie my będziemy spać ? - rozpaczliwie pytamy
- To ja nie wiem , może w Sninie ?
- Ale to ze 20 km w przeciwną stronę ?
- To ja nie wiem - ucina nasza informacja
- A jest tu może sklep - pytamy z iskierką
- A tu jest
- Dobre , dziękuję
Nie mając noclegu, nie mając nadziei, nie mając pomysłu, udaliśmy się do małego pawiloniku który udawał sklep.

[zbyszek1509]

Sam grzbiet tego wału przypomina Cergową ze ślicznym bukowym lasem przeciętym leśną dróżką
.

Aż mnie skręca z zazdrości, gdy patrzę na takie urocze miejsca:). Już chodzi mi po głowie zmiana terminu moich pobytów w Bieszczadach.

[Miejscowy]

2Sam grzbiet tego wału przypomina Cergową ze ślicznym bukowym lasem przeciętym leśną dróżką
.

a ja wymyśliłem sobie dzisiaj, że sprawdzę jak smakuje Lvivske 1715 z czosnkiem niedźwiedzim (w kieszeniach plecaka) na Cergowskiej:
DSC006612.jpg

DSC006632.jpg

[don Enrico]

a ja wymyśliłem sobie dzisiaj, że sprawdzę jak smakuje Lvivske 1715 z czosnkiem niedźwiedzim (w kieszeniach plecaka) na Cergowskiej:

Widzę , że też jesteś pod wpływem dziwnej mocy bijącej z tej góry. Tą moc, już wieki temu poczuł pewien Jan , który żywiąc się czosnkiem niedźwiedzim i grzybami doszedł do świętości.
Też bym chciał tak spróbować, ale nie wiem na którym zboczu szukać czosnku i chyba nie dojdę do świętości. Znam co prawda kilka miejsc gdzie występuje, ale to dość odległe miejsca od tej góry.
Tu przyznam się że jestem wielkim fanem tej roślinki od czasu gdy lata temu , właśnie na przedwiośniu trafiłem do Ustrzyk zresztą Górnych. Wówczas wszystko było zamknięte, bo i turystów nie było żadnych więc żadnego sensu nie było otwierać co kolwiek. Chcąc się posilić w tym "pępku" bieszczadzkim szarpałem się z kolejnymi zamkniętymi drzwiami, ale bez skutecznie i wówczas pojawił się człowiek, wyszedł z takich drewnianych budek i zaprosił do środka.
Skorzystaliśmy z zaproszenia , szczególnie że w ofercie było ciepłe żarcie (między innymi czarcie żarcie). Poprosiłem o coś, co jest świeżo przygotowane.
- To dam Wam bigos z czosnkiem niedźwiedzim - usłyszałem w odpowiedzi
Kurcze, jaki to był pyszny bigosik ! Wiedzony smakiem i ciekawością zacząłem się pytać co to takiego ten czosnek niedźwiedzi ...... i tak mi zostało.
Pytanie konkursowe ? kto oferował mi ten bigosik ?

[DUCHPRZESZŁOŚCI]

(...)
Pytanie konkursowe ? kto oferował mi ten bigosik ?

Takie dania to tylko Andrzej Lach mógł Ci zaproponować!
Zgadłem?
Ja jadłem u niego pstrąga z czosnkiem niedźwiedzim, smak niesamowity!
A jaka reklama dla niego była "Pstrąg z własnego potoku, naturalnie karmiony!"

Dziękuję Ci don Enrico za możliwość wspólnej wędrówki, szkoda że wirtualnej.

[don Enrico]

Takie dania to tylko Andrzej Lach mógł Ci zaproponować!
Zgadłem?
Ja jadłem u niego pstrąga z czosnkiem niedźwiedzim, smak niesamowity!
A jaka reklama dla niego była "Pstrąg z własnego potoku, naturalnie karmiony!"

Dziękuję Ci don Enrico za możliwość wspólnej wędrówki, szkoda że wirtualnej.

Widzę , że miałeś szczęście poznać atmosferę jaką kręcił Andrzej.
Jeśli nie można wędrować w rzeczywistości, to spędźmy parę wspólnych chwil wirtualnych.