notatnik spokojny, z otwartymi oczami...

[WUKA]

Kropku....ukłony !!!!!

[Tatiana]

Dostałam "natchnienia" na najbliższe trzy dni po tym tekście. W pięć minut się spakowałam i jadę w Bieszczady:)

[trzykropkiinicwiecej]

"Ciało dorosłego człowieka liczy sobie około sześćdziesięciu bilionów komórek i co dwadzieścia cztery godziny traci ich tyle, że można by nimi zapełnić spory talerz zupy. Przyjrzyjcie się uważnie łuskom sypiącym się nieustannie z naszej skóry, a zobaczycie doskonale uformowane krystaliczne wieloboki, których powierzchnie tworzą przeświecające piramidy kreatyny. Spójrzcie na jeden z sześćdziesięciu włosów, które tracimy dziennie, a zobaczycie ponad tysiąc komórek zorganizowanych niczym kolisty gont wokół centralnego włóknistego rdzenia. Zeskrobując cieniutką, srebrną warstwę z powierzchni paznokcia, tracimy następnych dziesięć tysięcy komórek nawarstwionych i skondensowanych w twardą i zrogowaciałą substancję. Każdy dotyk i każdy podmuch wiatru zbiera z powierzchni ciała obfite żniwo. Warunki wewnętrzne są równie surowe. Codziennie cała powierzchnia wyścielająca jamę ustną zostaje spłukana do żółądka i strawiona, a przechodzące przez jelita jedzenie usuwa z ich ścian następnych siedemdziesiąt miliardów komórek. Pozostała reszta dziennej normy ulega zniszczeniu w chemicznych katastrofach, gdyż miłość, gniew czy zmartwienia działają na organizm wyczerpująco."

Zwykła opowieść czasami znika, i gubi się w rzece słów, czasami, jak to bywa z historią, jest jakiś ciąg dalszy, ma swój rytm i tempo. Pewnego dnia siedząc na zagacie chaty, rozmawialiśmy z Marianem o zwykłych sprawach, o historii i o rzece, przepływającej przez Grab i Ożenną, pytałem Go, czy ktoś w niej kiedyś utonął, mówił że raz, syn leśniczego, wiele lat temu, międy Wyszowatką a Grabiem. Dzis do listy ofiar małego potoczku, który po deszczu przybiera jak szalona górska rzeka, należy dopisać +1. Spełniło się ostatnie z marzeń, u źródła... Na pewno nie musi już szukać mieszkania, bo wrócił do domu na stałe.



*cytat pochodzi z książki Lyall Watson, otwartej na chybił trafił pt. Biologia Śmierci

[prizes]

Smutne,bardzo