Sześć dni i trzy pasma górskie: Mały Retezat, Godeanu i Tarcu

[bartolomeo]

Bartolomeo niech rwie dalej do przodu a ja będę sobie dalej dreptał w ogonie. Wyrwać się na prowadzenie nijak nie mogę gdyż ogołocono mnie z map!

Do czasu sądowego rozstrzygnięcia sporu możesz zaglądać na http://retezat-mapy.wz.cz/, tam są skany mapy Retezatu

Z kolei mapę Godeanu i Tarcu zwinęła mi w ostatni dzień, na ostatnim postoju, bieszczadzka kuna

Map Godeanu i Țarcu miałem przygotowanych chyba ze sześć (jak nie siedem), trzeba było brać następną. A na teraz możesz tę mapę pooglądać on-line.

będzie z tego samego miejsca zdjęcie góry, której nazwy nie podam z powodów wyżej wskazanych:

Się mnie wydaje, że to może być Vf. Peleaga, po lewej chowa się Lacul Bucura a po prawej widoczne jest podejście na Vf. Păpușa.

Przeszkód już więc nie ma żadnych, możesz pędzić z relacją i szczegółowo opisywać wszystkie sfotografowane szczyty i przełęcze

[sir Bazyl]

....
Przeszkód już więc nie ma żadnych, możesz pędzić z relacją i szczegółowo opisywać wszystkie sfotografowane szczyty i przełęcze

No i moje próby wybielenia się legły w gruzach! Wiedziałem, że od razu postarasz się mi jakoś "pomóc"

[Jimi]

Czekam z niecierpliwością na ciąg dalszy :) Piękne zdjęcia.

[michalN]

Pasterz na horyzoncie wygląda jak Clint Eastwood w poncho nadchodzący, by przywrócić prawo i porządek.

[bartolomeo]

W górach Godeanu mieliśmy i głębokie, przestrzenne doliny,


i wąskie przesmyki


i szerokie, rozległe łąki.


Wszystkie te elementy koncentrowały się na Platformie Borăscu, położonym na wysokości ok. 2100 m npm wypłaszczeniu o kształcie rogala:

Po kliknięciu w panoramę większa wersja.

I tak wędrowaliśmy sobie po tych zalanych słońcem i cieniem "pagóreczkach"...

[trzykropkiinicwiecej]

o jaaa goooo... ale czad, dzięki za oderwanie od rzeczywistości :) Frunę nad tymi połoninami z lekkimi łbem teraz

[bartolomeo]

Jakoś nikt z uczestników wycieczki nie chce mnie wspomóc w relacji... Trudno, całkowitą odpowiedzialność za Trzykropkowe odloty biorę na siebie

Pierwszy dzień w górach Godeanu zakończyliśmy noclegiem nad Lacul Scărișoara. Kolejny dzień wstał mglisty i wilgotny, ale piękny.


Wędrowaliśmy sobie spokojnie


obserwując w przebłyskach lepszej widoczności wyprzedzającą nas mniej więcej o godzinę czwórkę turystów.


I było spokojnie do czasu jak w chmurach pojawił nam się Vf. Godeanu


a z daleka przyszły najpierw pojedyncze a potem seryjne grzmoty. Gdzieś po górach kręciła się niezła burza, a my podchodziliśmy na jeden z najwyższych szczytów w okolicy. Cofać się nie było sensu bo za plecami mieliśmy długą i wąską, bardzo wysoko położoną grań, schronienia na niej nie było żadnego. Jedyną szansą było szybkie przeskoczenie Godeanu zanim przyjdzie do nas burza. No to skoczyliśmy...

[bartolomeo]

O, proszę, od razu się towarzysze niedoli odezwali Mam nadzieję, że powolutku będą uzupełniać relację a ja, swoim tempem, idę dalej. Zatrzymaliśmy się na skoku przez Vf. Godeanu:

No to skoczyliśmy...

Ze względu na krążącą wokół burzę minęliśmy Godeanu trawersem i jeszcze chwilę pędziliśmy rozglądając się z coraz większym zdumieniem.


Wystarczyło przeskoczyć Godeanu i trafiliśmy w inny świat! Inne góry nie tylko w charakterze ale nawet w kolorach.


Łagodne (przynajmniej z daleka tak to wyglądało ) spadki, szerokie grzbiety,


pofałdowane zbocza.


To co oglądaliśmy przed nami to już góry Țarcu, widoczna na trzecim zdjęciu dolina rzeki Șus oddziela Godeanu od Țarcu właśnie. Dla czytających relację z mapą wyjaśnienie: nie wędrowaliśmy na tym odcinku tak jak Pablo rok wcześniej, od szczytu Godeanu poszliśmy prosto w kierunku przełęczy Şaua Mlacile (widocznej na pierwszym i czwartym zdjęciu).

Schodziliśmy coraz niżej aż zeszliśmy do samej rzeki.

[leirion]

"No to skoczyliśmy"

A już myślałam, że na cd. - czyli czy zdążyli przed tymi piorunami, przyjdzie czekać do następnego dnia, czyli do soboty . No bo pierwsze dwa dni po dwa posty (z tych relacjonujących), a trzeciego dnia już tylko jeden...no tak, stopniowanie napięcia . A tu jednak nie .

Piękne zdjęcia i piękne widoki...

[sir Bazyl]

...Kolejny dzień wstał mglisty i wilgotny, ale piękny.

Przez szczyty i przełęcze przetaczały się malowniczo chmury

Wędrowaliśmy sobie spokojnie

Gdyż przy takiej aurze ciężko było zgadnąć co też dalej nas czeka


Od czasu do czasu tylko pojawiały się jakieś dalsze fragmenty dolin

I było spokojnie do czasu jak w chmurach pojawił nam się Vf. Godeanu

a z daleka przyszły najpierw pojedyncze a potem seryjne grzmoty. Gdzieś po górach kręciła się niezła burza, a my podchodziliśmy na jeden z najwyższych szczytów w okolicy. Cofać się nie było sensu bo za plecami mieliśmy długą i wąską, bardzo wysoko położoną grań, schronienia na niej nie było żadnego. Jedyną szansą było szybkie przeskoczenie Godeanu zanim przyjdzie do nas burza. No to skoczyliśmy...

Żadne zachęty czy obiecanki nie były w stanie choć w części zdopingować grupę do szybszego marszu tak jak to uczyniła nadchodząca burza. Skoczyliśmy w nadprzestrzeń i jak nas wypluło z chmur po drugiej stronie góry, naszym oczom ukazał się całkiem inny świat.