W poszukiwaniu głębokiego śniegu - trzy lata później

[Wojtek Pysz]

Po przedarciu się przez sztormowe fale grzbietowego zagajnika Riabej Skały wypadliśmy na rozległą polanę opadającą ku nam z Czaszczowatej.....

[... i tutaj jest piekna mapka, której nie będę cytował ...]

I to mi się podoba!
Ludzie sobie idą i opowiadają innym którędy idą, a nie robią tajnych zmyłek i dwuznaczności. I inny człowiek sobie czyta i wie gdzie oni teraz są, bo napisali;-)
Przy okazji wspomnę, że ja też miałem wziąć udział w tej wędrówce, ale mnie nie zabrali Toteż z zaciekawieniem oczekuje na wiadomość, gdzie spali tej nocy i czy w końcu znaleźli ten głęboki śnieg.

[bartolomeo]

miałem wziąć udział w tej wędrówce, ale mnie nie zabrali

Dwa tygodnie Cię prosiłem, żebyś z nami jechał!

Toteż z zaciekawieniem oczekuje na wiadomość, gdzie spali tej nocy i czy w końcu znaleźli ten głęboki śnieg.

Po opisanej powyżej zabawie z wchodzeniem do lasu dalej poszło gładko, nie minęła godzina i już byliśmy pod Dziurkowcem. Już, czyli może z 30-45min po zmroku Na szczycie wleźliśmy wprost na szlakowskaz, bez kłopotów orientacyjnych zeszliśmy grzbietem w dół może ze 100m poniżej odbicia słowackiego szlaku na Runinę. Tam zsunęliśmy się z grzbietu na polską stronę i rozbiliśmy obóz. Namiot, gotowanie, przygotowanie do nocy - zajęło nam to dłuższą chwilę, a że temperatura pod wieczór o kilka stopni spadła to wymarzliśmy przy tym niemożebnie. Ale w namiocie, jak już najedzeni ułożyliśmy się w śpiworach, było całkiem ciepło mimo mrozu na zewnątrz (o 19oo było na zewnątrz ok. -7 stopni, potem już nie sprawdzałem).

Tu przyznam się bez popędzania, że ja proponowałem zejście z Rabiej na Paportną i nocleg na dole polany, gdzieś koło ambony. Jakoś nie mieściło mi się w głowie, że niedziela może być widokowa. Bazylowi i Maciejce się mieściło, więc nie ględząc ponad miarę zgodziłem się z nimi i poszliśmy granicą. Ale na wszelki wypadek układałem sobie w głowie do snu drogę w dół, wprost z Dziurkowca.

[Wojtek Pysz]

miałem wziąć udział w tej wędrówce, ale mnie nie zabrali!

Dwa tygodnie Cię prosiłem, żebyś z nami jechał!

Oj, wszyscy wiedzą, Wy jesteście dobrzy ludzie i że ja sobie żartowałem. A tak naprawdę, to zmogła mnie jakaś choroba i w domu usadziła. A było przepięknie!
Żeby nadrobić śniegowe zaległości, ruszam gdzieś jutro w jakieś nieprzetarte śniegi. A jak się uda wrócić, też opowiem, jak było.