poruszanie się w strefie nadganicznej

[bartolomeo]

Ponieważ LoneCavalier opuścił nasze forum wątek można otworzyć. Aby nie było potrzeby powtórnego zamykania (a także dla drapiących się po głowie z myślą "karalne? co mu odwaliło?") jeden link i wybrane z niego fragmenty.

Marcin Jachimowicz "Nowe zasady odpowiedzialności za nielegalne przekroczenie granicy RP", Prokuratura Okręgowa w Zielonej Górze, http://www.zielona-gora.po.gov.pl/index.php?id=26 (06.02.2016).

Cytowany poniżej artykuł jest dostępny tutaj.

I obiecany wyjątek (wspomniany poniżej "omawiany czyn" to właśnie nielegalne przekroczenie granicy):

Omawiany czyn może być popełniony zarówno w postaci dokonania, usiłowania, jak i przygotowania, którego karalność przewiduje § 2 art. 49 a k.w. Usiłowanie popełnienia czynu z art. 49 a § 1 k.w. możliwe jest na zasadach ogólnych. Usiłowanie dokonania komentowanego wykroczenia stanowi czyn sprawcy, który w zamiarze nielegalnego przekroczenia granicy państwowej wchodzi na znajdujący się w polskim porcie statek obcej bandery. Nie sposób natomiast uznać za usiłowanie dokonania wykroczenia opisanego w art. 49 a § 1 k.w. zachowania polegającego na udaniu się pociągiem w kierunku granicy państwowej. Sam fakt jazdy pociągiem w kierunku granicy nie stanowi jeszcze usiłowania jej przekroczenia z uwagi na brak elementu bezpośredniości. Nie można bowiem uznać za działanie bezpośrednio skierowane ku urzeczywistnieniu zamiaru sytuacji, gdzie pomiędzy tym działaniem a realizacją wykroczenia zalega jeszcze długa droga, zarówno w pojęciu dosłownym, jak i czasowym. Stanowi natomiast bezprawne usiłowanie jazda pociągiem relacji międzynarodowej bez wymaganych dokumentów uprawniających do przekroczenia granicy, po minięciu ostatniego przystanku przed granicą4.

Poważny problem interpretacyjny na gruncie omawianego przepisu budzi rozgraniczenie karalnego przygotowania od usiłowania. Jako czynności przygotowawcze, wypełniające ustawowe znamiona wykroczenia o którym mowa w art. 49 a § 2 k.w., na podstawie poglądów zarówno doktryny, jak i orzecznictwa traktować należy m. in.: zbieranie informacji np. o dogodnym miejscu i czasie przekroczenia granicy, o sposobie jej ochrony, o stanie zabezpieczenia granicy, nawiązanie kontaktu z osobami mieszkającymi po drugiej stronie granicy, przygotowanie odpowiedniego ubrania, dokumentów, a także przedmiotów i narzędzi pomocnych przy nielegalnym przekroczeniu granicy (ponton, latarki, noktowizory). W przypadku zaś, gdy sprawca przedsięweźmie którąkolwiek z powyższych czynności, a ponadto uda się w kierunku granicy RP z zamiarem jej nielegalnego przekroczenia i zbliży się do niej na odległość umożliwiającą mu realne warunki do dokonania ustawowych znamion omawianego wykroczenia, będziemy mieli do czynienia z usiłowaniem dokonania.

Jak ktoś nie lubi za dużo czytać to jeszcze wyjątek z wyjątku:

Jako czynności przygotowawcze, wypełniające ustawowe znamiona wykroczenia [...] traktować należy m. in.: zbieranie informacji np. o dogodnym miejscu i czasie przekroczenia granicy, o sposobie jej ochrony, o stanie zabezpieczenia granicy, nawiązanie kontaktu z osobami mieszkającymi po drugiej stronie granicy, przygotowanie odpowiedniego ubrania, dokumentów, a także przedmiotów i narzędzi pomocnych przy nielegalnym przekroczeniu granicy (ponton, latarki, noktowizory).

W poprzednim poście użyłem nieprawidłowego określenia "planowanie", nie zmienia to jednak postaci rzeczy. Zbieranie informacji pomocnych przy nielegalnym przekroczeniu granicy jest karalne, niezależnie od tego czy nazwiemy to "planowaniem" czy "przygotowaniem".