Bieszczadzka idylla.

[sir Bazyl]

Czasami zazdroszczę bliskości... ale z drugiej strony odległość potęguje doznania. Taka drobna refleksja. Karkonosze też mam na wyciągnięcie ręki. Kocham te góry, ale tam gdzie jadę dalej i jest to okupione większym wyrzeczeniem...czy determinacją... w sumie nie ważne jak to nazwiemy... pewnie wiemy o co idzie... jest inaczej. Przynajmniej ja to inaczej odbieram... jako inną rzeczywistość...ot, taka dygresja...

Ja mam na szczęście Bieszczady na wyciągnięcie ręki a odległość nie ma dla mnie znaczenia jeśli chodzi o intensywność doznań. Bywa, że jestem w Bieszczadach co tydzień i zawsze jestem niesamowicie nabuzowany, wieczorem nie mogę usnąć, zrywam się przed budzikiem a na miejscu jestem po prostu rozanielony W styczniu byłem w Karkonoszach przez kilka dni troszkę porakietować i jakoś to tak troszkę mniej przeżywałem niż moje nawet tylko jednodniowe wyjazdy w Bieszczady. Ale wiadomo, że Bieszczady to BIESZCZADY a nie Karkonosze

- - - Updated - - -

Piękna wycieczka Bazylu, dzięki za opowieść!

Prognozy były niesprzyjające, przy niskiej temperaturze miały wystąpić przelotne opady deszczu. Na szczęście temperatura była faktycznie dość niska i padał śnieg ale tylko przez chwilę i tak z intensywnością jeden płatek na metr kwadratowy. Co prawda przez większość dnia niebo było stalowo-buro-sine i wiał zimny wiatr ale dzielnie stawiłem czoła tym ekstremalnym warunkom i faktycznie wycieczka pięknie się udała.