Po krzakach na Ostrą

[Wojtek Pysz]

Ważne, że w końcu udało nam się zdobyć grzbiet i na niewielkiej polance wybudować zgrabny domek.

Jak patrzę na moje zdjęcia, to nie ma tam żadnej polanki, a namiot postawiliśmy na grzbietowej drodze. Ba był taki kawałek grzbietu, gdzie była droga. Na mapie jest ona zaznaczona na całym grzbiecie, ale w naturze jest inaczej. Na szczęście drugiego dnia było to bardzo wdzięczne do chodzenia bezdroże. Na przykład takie, z widokiem na Liutę.



Albo z dywanem kwiatów pod nogami.

[bartolomeo]

był taki kawałek grzbietu, gdzie była droga

Był, ale krótki. Więcej było... bazylowania



Tym bardziej docenialiśmy te chwile, kiedy z krzaków wychodziliśmy na mniej lub bardziej zarośnięte polanki z wyrywkowymi albo i szerokimi widokami.



Kto żyw sięgał po aparat ...



... bo było co fotografować!


Po kliknięciu większa wersja.

A po nasyceniu oczu widokami znów dawaliśmy nura w las.



Wprawne oko dostrzeże na ostatnim zdjęciu lekko zarysowanego pomiędzy drzewami Króla Pikuja.