Raport z krainy zakręconych torów, siana i rozliwnego piwa

[bartolomeo]

po pierwsze Wojtek mówi o przejściu w Krościenku .... jakim więc cudem lądujecie w Ubli .... i co dalej ?

Jadąc na Ukrainę granicę ukraińską przekracza się dwa razy, raz tam a drugi raz z powrotem. Tam było w Krościenku, z powrotem w Ubli. Tak się nam uwidziało i tak to zrealizowaliśmy.

Dobrze, dobrze, grzbietem nazywanym Dił prowadzi w większości dróżka ( która znika w obszarze zalesionym) , ale jeśli ją złapaliście to powinniście zejść na początek Wołosianki (za wiaduktem)

Gdybyśmy zeszli z grzbietu ścieżką na cerkiew to trafilibyśmy prawie na drogę do Szczerbina, ale się nam ścieżka wydała za stroma więc ją zignorowaliśmy. I w efekcie zeszliśmy już za stacją w Wołosiance, ale przed wiaduktem (bo na koniec porzuciliśmy ścieżkę i poszliśmy po swojemu).

długo się czeka, co jest nieprawdą bo obok stacji jest bar który skraca czas oczekiwania

Na moje dwie ostatnie wizyty w Wołosiance bar był dwa razy zamknięty. A kolejne dwie obserwacje z okien elektriczki potwierdziły ten fakt. Miejscowi twierdzą, że tak bywa - bar czasem jest otwarty, czasem zamknięty, nikt dokładnie nie wie kiedy zmienia stan skupienia z jednego w drugi

[Piskal]

bar czasem jest otwarty, czasem zamknięty, nikt dokładnie nie wie kiedy zmienia stan skupienia z jednego w drugi

Świetne określenie!
Jak to z barami z reguły bywa, na bardziej niż fizyka działa metafizyka.

[don Enrico]

Świetne określenie!
Jak to z barami z reguły bywa, na bardziej niż fizyka działa metafizyka.

Mam nadzieję Piskalu , że kiedyś będzie Ci dane zaznać tego stopnia szczęśliwości, gdy będąc zmęczony długą górską wędrówką zakończysz ją na stacji w Wołosiance.
Czekając na pociąg , całkiem spokojnie usiądziesz na ławeczce w przydworcowym barze i sącząc złocisty płyn czekasz , aż pani kolejarka przyjdzie do Ciebie ze swoją kasą, aby sprzedać Ci bilet.
.
bar.jpg
.
Uwierz mi że ta metafizyka w takim miejscu i takim czasie jest niepowtarzalna.

[Piskal]

Mam nadzieję Piskalu , że kiedyś będzie Ci dane zaznać tego stopnia szczęśliwości, gdy będąc zmęczony długą górską wędrówką zakończysz ją na stacji w Wołosiance.
Czekając na pociąg , całkiem spokojnie usiądziesz na ławeczce w przydworcowym barze i sącząc złocisty płyn czekasz , aż pani kolejarka przyjdzie do Ciebie ze swoją kasą, aby sprzedać Ci bilet.
.
bar.jpg
.
Uwierz mi że ta metafizyka w takim miejscu i takim czasie jest niepowtarzalna.

Oj, wierzę Heniu. Świetna rzecz. I żadna Unia niczego nie nakazuje/zakazuje. Po prostu metafizyka.

[sir Bazyl]

(...)
Na moje dwie ostatnie wizyty w Wołosiance bar był dwa razy zamknięty. A kolejne dwie obserwacje z okien elektriczki potwierdziły ten fakt. Miejscowi twierdzą, że tak bywa - bar czasem jest otwarty, czasem zamknięty, nikt dokładnie nie wie kiedy zmienia stan skupienia z jednego w drugi

Trzy tygodnie temu też był zamknięty ale miejscowi powiedzieli, że najlepiej zadzwonić do pani bufetowej to otworzy. Nie mieliśmy do tej pani numeru ale okazało się, że to żaden problem, gdyż zaraz znalazł się ktoś, kto miał numer do kogoś, kto miał numer do pani i już po pięciu-dziesięciu minutach bar był czynny i rozliwne pieniło się aż miło!