Jak mawiał Heraklit z Efezu ... Panta rhei
...
Było pięknie, ale ..... było
To tak, jak młodzieńcze wspomnienia, ... piękne .... ale wspomnienia.
Kto miał szansę załapać się na te klimaty za Lutka , niech je zostawi dla siebie jako skarb największy ( nie do zniszczenia)
Czas jednak płynie tylko w jednym kierunku i nie ma sensu stawiać mu zapór.
Może więc warto wyskrobać się po utartym szlaku i stanąć na grani ze wzrokiem skierowanym na horyzont,
policzyć wszystkie górki na których dane było wyleźć
i popatrzeć na "nową chatkę" pozytywnie (ale ze świadomością przemijania)
...p.s. ....patrzyłem na młodzież wypoczywającą obok budowli, wcale nie zachwycali się widokami , tylko robili selfiki i posyłali je na ocean netu



Odpowiedz z cytatem