Szwejkiem tam i z powrotem.

[sir Bazyl]

… nie wiedziałam, że to kula się nazywało. A może już nie pamiętam.(...)

To może być tylko lokalna nazwa tak jak z borówkami, które podobno w centrum Polski nazywane są jagodami

...Ale pamiętam jaka ta woda ze studni była pyszna - w takie upały jak teraz nic lepszego ponad taką wodę.

Też tak zapamiętałem smak studziennej wody. Wiadra ustawiane były w zacienionym miejscu na ganku, na wbitych powyżej nich gwoździach wisiał kubek emaliowany i chochelka, którą chyba należało nabierać wodę i przelewać do kubka. Oczywiście my nie mieliśmy czasu na te ceregiele i zanurzało się kubek bądź chochelkę i piło się z nich tą przepyszną wodę a w skrajnych sytuacjach gdy sprzęty zostały rozchwycone przez spragnioną czeredę, ustami siorbało się bezpośrednio z wiadra .

… czytelnik prawie zupełnie nie wie, skąd, dokąd i którędy on idzie. Chyba, że zna na pamięć Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych wraz z lokalizacją tych nazw. (…)

A są tacy, którzy nie znają???
Jeśli ktoś chciałby nadrobić te zaległości to warto zajrzeć na geoportal, wybrać tam sobie ulubiony wygląd mapy i w rozwijanym menu pojawia się cała masa różnych możliwości i jedną z nich jest opcja zaznaczenia nazw Państwowego Rejestru Nazw Geograficznych – i mamy Bazyla!

…Nie zdradzę tajemnicy, jeśli napiszę, że ważnym punktem wycieczki był Morochów (jest na zdjęciach: przystanek kolejowy i dachy cerkwi).

Właśnie dla zdradzenia „tajemnicy” zamieściłem zdjęcia przystanków kolejowych i masztów telekomunikacyjnych. Poza tym nazwy takie jak Witrijany, Wysoki Dział i Łazy są na mapie W. Krukara. Tajemnicze nazwy miały tylko wzbudzić zainteresowanie czytelników ale niestety nie wypaliło

Można też przypuszczać, że podczas wędrówki Bazyl prawie że zszedł na dziady.

Ano zszedł (choć właściwie to się wspiął )

Ale tylko prawie. I że na początku było mu trochę niebiesko, a na końcu całkiem wysoko. Za to z dużą pewnością mogę podać, że odległość między startem a finałem wędrówki wyniosła dokładnie 4 kilometry, czyli cały dzień łaził i prawie nic nie przeszedł.

Z tymi kilometrami to cała prawda!
Niebiesko było równolegle, gdyż gdyby uwierzyć mapie to było czarno ale w terenie nie wypatrzyłem żadnych znaków, choć przyznam, że nie szukałem ich, bo droga polna była wyraźna. Niebiesko tylko przeciąłem w okolicach „górnego” Morochowa.

Trasa wg mapy: Morochów – Czekajka - Wysoki Dział – Sietniki – Łazy – łąki nad Ratnawicą – łąki przed Bełchówką – Dziady – Kamienna – Zurawinka – Wysoczany.

A Bazyl ma swój sposób, o którym nie opowiada, tylko go stosuje. Wieloletnie obserwacje potwierdzają, że żaden wilk ani niedźwiedź nie ruszył nigdy człowieka po dwóch piwach.

He, he, bardzo lubię ten sposób. Pięknie to Wojtek przedstawił, tylko jaką funkcję pełnią Bajeczne?