Skrzynka pocztowa

[maciejka]

zarzuciliśmy plecaki i ruszyliśmy w górę

Ścieżka, a raczej droga była wygodna i pięła się we właściwym kierunku odsłaniając rozległe widoki aż na drugą znajomą stronę, która wydawała się bliska na wyciągnięcie ręki, a jednak niedostępna dla piechura stąd...
Słońce przygrzewało, więc po pierwszym podejściu, na niewielkiej polance zrobiliśmy popas połączony z suszeniem lekko wilgotnych namiotów. Przed nami droga pięła się stromo w młody, sosnowy las. I za chwilę piął się również Gaz, wesoło i z rumorem silnika.
Spakowaliśmy manatki, podjęliśmy wędrówkę, a w tle odezwał się głos piły. Nie było żadnych ostrzegawczych tabliczek zakazujących wejścia do lasu i nic nie stało na przeszkodzie by kontynuować marsz, aż do polany, gdzie ekipa robiła czyszczenie odsłaniające panoramę.

[Wojtek Pysz]

Podobnej zdjęcie już było, ale ja je powtórzę. To był jeden z najprzyjemniejszych momentów pierwszego dnia naszej wędrówki. Skończyły się krzaki!


W tym miejscu ktoś z dowcipnych uczestników zaproponował mi zabranie ze sobą jednego ołówka.


Mostek na Dniestrze też już był, ale on taki ładny, bedzie jeszcze raz;-)


A tu szerszy widok na skrzynkę pocztową. Wisi na ścianie sklepu. To jest na pewno ta sama, co 11 lat temu. Myślę, że nawet ta sama, co 30 lat temu. Dla kontrastu - obok rzadko spotykany tutaj nowy ciągnik.


Wczesnym wieczorem docieramy do wsi Rypiana.