Skrzynka pocztowa

[bartolomeo]

Skoro doszliśmy już do tego "niezwyczajnego" można go pokazać w pełnej krasie.



I jeszcze zbliżenie. Pod słońce, ale może coś uda się zobaczyć.



Mądre księgi mówią, że pomnik postawiono na pamiątkę ciężkich walk toczonych tutaj przez Armię Czerwoną z wojskami niemieckimi w lecie 1944 roku.

Dojście na szczyt Magury Łomniańskiej było zaskakująco łatwe orientacyjnie, zajęło nam niecałe trzy godziny w miarę spokojnej wędrówki pod pełnym obciążeniem.

[Wojtek Pysz]

Magura Łomniańska ma cztery szczyciki. "Niezwyczjny" stoi na najwyższym z nich, 1022 m (czerwony punkt). My weszliśmy komfortowo na pierwszy ze szczycików (licząc od zachodu) 987 m a potem na najwyższy szczyt Magury i u stóp niezwyczajnego był odpoczynek. Ruszyliśmy dalej na wschód, na kolejny wierzchołek Magury 1016 m, a potem mieliśmy zamiar iść dalej grzbietem przez 965 m do Dniestrzyka Hołowieckiego. Jak widać ze śladu na mapce, zmieniliśmy plany, schodząc do wsi Grąziowa.

[bartolomeo]

Jak widać ze śladu na mapce, zmieniliśmy plany, schodząc do wsi Grąziowa.

Zmieniliśmy plany, bo za "niezwyczajnym" napotkaliśmy gąszcz wyjątkowy. Powalone drzewa, chaszcze, maliny, jeżyny i wszystko co tylko można sobie wyobrazić Na początku, kiedy nie było jeszcze źle, zrobiłem jedno zdjęcie.



Potem nie było okazji bo każda kończyna była niezbędna do przedzierania się przed siebie. Magura pokazała nam swoje drugie oblicze W zasadzie wyjścia innego nie mieliśmy, trzeba było przedzierać się na dół, do wsi.