Polish winter expedition :-D – Dziumbier 2018

[sir Bazyl]

Następnego ranka jakoś się pozbieraliśmy i dziarsko wystrzeliliśmy na rakietach ze schroniska dając nura w gęste mleko rozlane na pewno po najbliższej okolicy a nie wykluczone, że i po dalszej.

Jakieś niewyraźne ludzkie cienie lazły przed nami więc starając się nie dopuścić do zwarcia w mózgownicach, spowodowanego zbyt nagłym i zbyt wczesnym wysiłkiem parujących zwojów, ruszyliśmy gnani instynktem stadnym za rozpływającymi się w mgle sylwetkami. Mieliśmy atakować szczyt a tu po chwili zaczęło się dość ostre zejście. Co jest grane? Pewnie jakieś wahnięcie terenu, jakaś przełęcz przed właściwym podejściem! Tylko dlaczego nie ma jej na mapie? I kompas też sugerował, że kontynuowanie wędrówki w obranym kierunku nie jest dobrym pomysłem. Targani niepokojem i ostrymi podmuchami wiatru próbowaliśmy rozwikłać tą zagadkę. Zwołana naprędce rada starszych postanowiła zasięgnąć języka u nadchodzącego z przeciwnego kierunku turysty. Okazało się, że instynkt stadny wyprowadził nas na manowce, gdyż gdzieś tam wysoko, w niewidocznej dali znajdowało się rozwidlenie szlaków, którego jakimś cudem nie zauważyliśmy.

No to w tył zwrot i śmigamy do góry przekonać się czy to prawda. Czujni jak Indianie na wojennej ścieżce wkrótce wytropiliśmy rząd dwumetrowych tyczek odchodzących we właściwym kierunku.
Dumbier 11.jpg
Nie spuszczając złapanego tropu z oczu wspinaliśmy się coraz to wyżej i wyżej by w końcu dotrzeć na szczyt
Dumbier12.jpg
Troszkę odsapnęliśmy i ruszyliśmy z powrotem. Jak już byliśmy blisko schroniska zaczęło tu
Dumbier 13.jpg
i tam
Dumbier13.jpg
i siam
Dumbier14.jpg
troszkę się przecierać. Nie minęło kilka chwil a zrobiło się już całkiem fantastycznie
Dumbier15.jpg
Cóż było robić – wracamy na szczyt!

[don Enrico]

(...) Czujni jak Indianie na wojennej ścieżce wkrótce wytropiliśmy rząd dwumetrowych tyczek odchodzących we właściwym kierunku.(...)!

Jak to jest w porównaniu do zimowych Bieszczadów ?
Wyszliście z przełęczy (pewnie zostawiając tam samochód ?) i pchacie się w górę. Czy ścieżka jest przedeptana? czy też jest goła i ma jakieś dodatkowe zimowe oznaczenia ?
Drugi temat na drugi dzień , przyglądam się mapie i chyba wyszliście czerwonym a to rozwidlenie z niebieskim ? to tam pojawiły się te dwumetrowe tyczki ? wcześniej ich nie było ?
.
mapik.jpg
.
zadaję takie proste pytania , bo nigdy tam nie byłem i nie znam obciążenia szlaków ani ich sposobi zimowego oznaczania
Trzeci temat z mapy to Krupovo .. nic o nim nie piszesz
... a może ja pobłądziłem idąc waszym śladem ?

[sir Bazyl]

Jak to jest w porównaniu do zimowych Bieszczadów ?
Wyszliście z przełęczy (pewnie zostawiając tam samochód ?) i pchacie się w górę. Czy ścieżka jest przedeptana? czy też jest goła i ma jakieś dodatkowe zimowe oznaczenia ?

Jak szliśmy w pierwszy dzień (czwartek) to tu i ówdzie, w miejscach osłoniętych od wiatru pokazywał się ślad a jak wracaliśmy (sobota) to już ścieżka była przedeptana i przeskiturowana :) Tam turyści piesi są chyba w mniejszości, przynajmniej w te dni tak było.
Powyżej linii lasu ustawione są tyczki i ciężko byłoby się zgubić.

Drugi temat na drugi dzień , przyglądam się mapie i chyba wyszliście czerwonym a to rozwidlenie z niebieskim ? to tam pojawiły się te dwumetrowe tyczki ? wcześniej ich nie było ?

Przy schronisku stał szlakowskaz z mnóstwem strzałek i kilka szlaków prowadziło niby w tym samym kierunku a rząd tyczek zauważyliśmy tylko jeden i myśleliśmy, że idziemy razem z zielonym szlakiem właśnie w kierunku Krupovej (na mojej mapie zielony idzie razem z czerwonym) a okazało się, że idziemy zielonym ale na Trangoskę . Nie minęło nawet pięć minut jak zawróciliśmy. Widoczność sięgała kilkunastu metrów a dwie tyczki z właściwego szlaku były przewrócone albo ich w ogóle nie było więc przemknęliśmy obok. Tyczki nie są oznakowane kolorami szlaków albo malowanie już zanikło więc na rozejściach trzeba zachować czujność.

mapik.jpg
.
zadaję takie proste pytania , bo nigdy tam nie byłem i nie znam obciążenia szlaków ani ich sposobi zimowego oznaczania

Trzeci temat z mapy to Krupovo .. nic o nim nie piszesz
... a może ja pobłądziłem idąc waszym śladem ?

I tu jest pies pogrzebany, bo okazało się, że zimowy szlak prowadzi całkiem inaczej niż letni i od schroniska odbija od razu do góry granicą rezerwatu i dopiero w wyższych partiach obiera kierunek północno-zachodni i dopiero po zdobyciu Dumbiera można iść dalej granią na Krupovą. My tam już nie szliśmy, bo następne schronisko tj. Kamenna Chata pod Chopkom nie przyjmuje w tym sezonie turystów ze względu na remont.