Wysoki Beskid Niski - dookoła Lackowej, Dolina Łepakitki

[Waldemar]

Pobudkę zapewnia nam ptactwo kląskające w pobliskim gąszczu grubo przed wschodem. Nie poddajemy się tej presji i wstajemy znaaacznie później. W końcu to majówka, a i dzisiejsza wędrówka nie taka znowu długa. Po przejściu „mokrą nogą” ostatniego strumienia rozglądamy się po Gaboltovie. Jest tu kilka sypańców łączących stare z nowym


i wesoła remiza strażacka.


Podejście na Busov oznaczone jest szlakiem zielonym, ale znaczków póki co nie widać. Bez specjalnego zastanawiania mijamy kościół i drapiemy się wprost na północ. Najpierw łąką, potem wzdłuż pasa drzew , a później obok pól uprawnych. Powyżej nich wreszcie znajdujemy pierwszy znak


Chyba ładnych parę lat minęło od czasu kiedy go malowano
Po wejściu w las ścieżka jest coraz bardziej stroma. Robi się coraz goręcej, więc liczymy na zaznaczone na naszej słowackiej pobliskie źródło. Niestety nie ma po nim śladu… Podejście w końcu łagodnieje i ścieżka przez chwilę prowadzi poziomymi trawersami.


I właśnie powyżej nich, już blisko przełęczy pomiędzy Vrchem Suchej a Busovem napotykamy na obfite źródło wody. W zasadzie to nie źródło, a ujęcie wody w przecinającym ścieżkę potoku Mostik. Smak wody – bezcenny!


Do przełęczy rzut beretem


A z niej pomiędzy drzewami co nieco widać. Na NW – Lackowa


Na SW – Tatry


a na SE – ścieżka na szczyt


Na wierzchołku spotykamy kilkoro Polaków, którzy na lekko wybrali się tutaj z nieodległej Wysowej.


Schodzimy na przełęcz pod Palenicą i w cieniu kultowego barakowozu/kampera/kontenera pichcimy sobie obiadek.


W ciągu godziny dociera tu kilka grupek kolejnych polskich turystów z Wysowej. Oni idą na Busov, a my obchodzimy Palenicę od wschodu, aby dojść na przełęcz pomiędzy nią a granicznym Hrbem. Tempo spada - trzeba uważać - jest bardzo stromo, a na dodatek zbocze miejscami pokryte jest czymś w rodzaju gołoborza obficie przysypanego zeszłorocznymi liśćmi. Ale jest sucho, słońce nie dokucza i szczęśliwie docieramy do celu prawie w punkt – tuż po wschodniej stronie przełączki. Idzie tędy niebieski szlak z Cigielki do Vyśnego Tvarożca. Po obu stronach wspaniałe łąki, pełne kwitnących traw. Każdy ruch nogą trącającą kwitnące źdźbła uwalnia efektowne obłoczki pyłku.

cdn…

[Waldemar]

Tym razem korzystamy z bezpłatnej, ptasiej pobudki i wstajemy sporo wcześniej. Pogoda bez zmian – bezchmurne niebo, ciepło. Rozglądam się po najbliższej okolicy. Rozbiliśmy się pod Palenicą tuż pod przełączką pomiędzy nią, a Hrbem


Na zachód od niej ciekawy widok na Lackową „z profilu” wraz z ramieniem opadającym nad Cigielkę nazwanym na mapie Compassu Priehyba, a u Słowaków oznaczonym jako Palenica


Na wschodzie widok zamykają stoki Pohoreli…


… i Stebnickiej Magury z masztem RTV


Po drodze do czerwonego szlaku piękny widok na dolinę Sverzovki z obiema wspomnianymi górami razem


Do granicy dochodzimy na polanie, gdzie zaczyna się słowacki szlak do Vysnego Tvarożca. Polana leży po słowackiej stronie granicy, ale słupki pokazują to cokolwiek inaczej. Może to tzw znakowanie pośrednie, ale ani tu żadnego cieku wodnego, ani suchego rowu…?


Teraz długa wędrówka czerwonym szlakiem wzdłuż granicy. Upalna pogoda jest pewnie powodem, że spotykamy w sumie tylko kilka osób w tym jednego cyklistę, który tuż po nas zjechał(?), zsunął się(?), zszedł(?) z Płazin na przełęcz Wysowską. Przed Obyczem ostry skręt w lewo - maszerujemy na Jaworzynkę i Kozie Żebro. Droga prowadzi początkowo szerokim grzbietem, który bliżej szczytu Jaworzynki zawęża się. Sporo okopów. Wszystko porośnięte buczyną. Od czasu do czasu można popatrzeć na sąsiadów.
Tutaj Jaworzyna nad Konieczną


Na kulminacji Jaworzynki znak leśny, a na nim strzałka pokazująca zagubionym dalszy kierunek marszu.


Z poręby na stoku wzg. 810 spojrzenie na południe na Busov i Palenicę.


Jeszcze chwila i jesteśmy na zielonym szlaku i wkrótce po tym na Kozim Żebrze. Stąd czerwonym szlakiem schodzimy do Hańczowej. Szlak prowadzi przez kilkaset metrów drogą asfaltową. Jak widać, nie bardzo było gdzie standartowo umieścić znak!


Potem szlak ciekawie wije się po obu stronach Markowej Wody. Przechodzimy extra mostkiem przez Ropę i jesteśmy w Hańczowej.


Jest późne popołudnie, pełne słońce, gorąco. Na samą myśl o maszerowaniu przez kilka kilometrów czerwonym szlakiem po asfaltowej drodze do Ropek, ustawiamy się na poboczu i szybko łapiemy stopa. Teraz intensywne podejście na przełęcz Perehyba, na szczęście przez las, a wyżej daje ulgę cieknąca w poprzek drogi struga .
Na przełęczy krzyż, a raczej to co z niego zostało…



… i pierwszy po wyjściu z lasu widok na dolinę Białej z Lackową w tle

Po lewej kolejno Palenica i Busov.

Maszerujemy do głównej drogi. Cerkiew odwiedzimy później. Jeszcze jeden rzut oka na północnozachodni stok Lackowej. Pięknie tu…



Cdn...