Stryjem, do Oporu

[Wojtek Pysz]

Droga jezdna do Ilnika jest ślepa. Aby stąd samochodem dojechać do Wysocka Niżnego, trzeba wracać do Turki i jechać przez Borynię. Ale dla roweru znaleźliśmy krótszą drogę - przez Ropawsko. Trzeba na chwilę opuścic doline Stryja, pięć kilometrów przez mały grzbiecik i znów będziemy nad rzeką.


Dróżka wyprowadza nad ostatnie zabudowania Ilnika.


Po chwili okazuje się, że to były przedostatnie.


A za tymi przedostatnimi były jeszcze jedne.


Potem długo, długo nic.


Potem piękny widok na Ilnik, dolinę Stryja i Beskidy Skolskie.


A po chwili w drugą stronę na Stryj prawie pod nogami.


Wyjechaliśmy na grzbiecik miedzy Ilnikiem a Ropawskiem.


Przy dróżce samotne gospodarstwo, a może dwa?


I krzyż, który na którym już nie można odczytać, w jakiej intencji go postawiono.

[Wojtek Pysz]

Zjeżdżamy do Ropawska. We wsi jest ok. 50 domów i ani jednego murowanego. Wszystkie starannie utrzymane








Jak w większości tutejszych wsi, siano jest cenne. Koszony jest każdy skrawek ziemi porośnięty trawą.


Część wsi położona jest na wysokim zboczu; tutaj znajduje się również cerkiew i cmentarz. Widać stąd w dole Stryj, nad którym leży dolna część wsi.


Ropawsko to parafia prawosławna. Tutejszy swiaszczennik umarł 3 lata temu i teraz ksiądz przyjeżdża z Wysocka Niżnego.


Mieszkańcy, a jest ich ok. 200, są dumni ze swojej świątyni i nie szczędzą środków na jej utrzymanie. Po cerkwi oprowadza nas jej miejscowy opiekun (dyskretnie widoczny na obydwu zdjęciach).


Teraz - niestety - trzeba zjechac do dolnej części wsi. Niestety, bo potem będzie dwa razy tyle pod górę.


Każde pod górę kiedyś się kończy. W nagrodę, na ostatnim planie po lewej - Pikuj.


Sklep w Wysocku Niżnym też nie jest podpisany, ale łatwy do odnalezienia. Okazały budynek stoi przy głównym skrzyżowaniu, wejście jest w narożniku a z boku, pod zadaszeniem stoi kilka stolików i ławek. Stoliki i krzesła są też w środku. Mamy nadzieję, że będzie tu można także zjeść coś na ciepło.


Napis na drzwiach zachwala nawet jakąś potrawę, ale nie wiemy co to jest, więc pytamy czy jest coś goriacze isti. Okazuje się, że nie ma. Po powrocie sprawdzamy, co to były te wisiwki za 62 hrywny;-)

[Wojtek Pysz]

W Wysocku zignorowaliśmy tytuł wycieczki i zamiast Stryjem, dalej wyruszyliśmy na południe doliną Hniłej. Po śladach wozu z sianem wjeżdżamy w Bieszczady Wschodnie. Plan na dzisiaj nie jest ustalony, zobaczymy, na ile sił wystarczy.


Pierwsza wieś po drodze, to? Prawda, że ładna nazwa?


Przez Butlę przelatujemy bez zatrzymywania się. We wsi tradycyjnie jest pierwsza cerkiew. ...


... kilkadziesiąt domów, ...


... druga cerkiew.


Druga i ostatnia wieś w tej dolinie to Karpackie, dawniej Hniła. Jako, że ostatnia, nie spieszymy się.












Dojeżdżamy do cerkwi w Karpackim. Jak większość tutejszych cerkwi, jest w typie bojkowskim. Jak prawie wszystkie, z błyszczącymi złotem i srebrem pokryciami.


Drogą, obok cerkwi przechodzą krowy.


Jednej z nich spodobał się ręcznik Pawła.