Piszkonia i Strimba za jednym zamachem

[bartolomeo]

No i nadszedł dzień trzeci. Ale najpierw wieczorne zdjęcie jeszcze z dnia drugiego



Rankiem Strimba prezentowała się pięknie,...



a jak się podeszło kawałeczek polaną to i drugi wierzchołek można było podziwiać.



Powtarzam się z tymi zdjęciami, ale tak mało ich tego dnia zrobiłem, że muszę się ratować dublami. Następne jest już spod szczytu 1384m w głównym grzbiecie Strimby.



A wcześniej z polany Płaj dość łatwo, zarastającą drogą, dotarliśmy na grań prowadzącą do Strimby. I tyle było łatwego To był trudny i wymagający dzień, podejścia pod szczyty 1271m i 1384m dały nam mocno w kość. A zejścia... również. Jak tylko pojawiała się nadzieja, że już dalej pójdzie gładko, to zaraz się rozwiewała. W miejscu, z którego zrobiłem zdjęcie załączone powyżej, też miałem taką nadzieję. Ale gdzie tam, najpierw powalone drzewa aż do widocznej, pięknie zielonej polany. Na polanie zaś wygodna ścieżka w lewo zaprowadziła nas... do drogi schodzącej w doliny. I znów ostro pod górę przez borówki. Zjadłem ich na tym wyjeździe masę, ale w tamtym momencie szczerze ich nienawidziłem

Na szczęście w końcu znaleźliśmy właściwą ścieżkę. Wąską, ale wyraźną i wygodną. I z tej ścieżki, około godziny 14oo wypatrzyliśmy na szczycie Strimby dwie sylwetki. Może to druga część naszej ekipy właśnie zdobyła Strimbę od drugiej strony? O tym mieliśmy się przekonać wieczorem. Na razie jeszcze ostatnie ostre podejście...



i w końcu koło 15oo byliśmy na szczycie.



Nie wiem jak moi szanowni koledzy, ale ja byłem wykończony A najgorsze jeszcze było przede mną...

[Wojtek Pysz]

a jak się podeszło kawałeczek polaną to i drugi wierzchołek można było podziwiać.

A jak się rano podeszło na garbik, to jeszcze nocne mgły uciekały.

A wcześniej z polany Płaj dość łatwo, zarastającą drogą, dotarliśmy na grań prowadzącą do Strimby.

To dość łatwo było dodatkowo bardzo piękne.

Ale gdzie tam, najpierw powalone drzewa aż do widocznej, pięknie zielonej polany.

Powalone drzewa u mnie też się nie załapały do zdjęcia, ale jakaś piękna, choć maleńka polana - owszem.



O, mam jakieś powalone drzewa ...




W końcu był piękny, równy, widokowy grzbiet Strimby. Może tylko trochę stromy. Bartolomeo się zwierza, że był wykończony. To od tych długich postojów oraz zdejmowania i wkładania butów


Widać było całe Gorgany - Od Mołodej przez Popadię po Sywulę.

i w końcu koło 15oo byliśmy na szczycie.

O 15:05. Pięć minut przed odjazdem.

[iaa]

Don pytał, czy się da rowerem - czy ja wiem, może się i da, ale po co.
DSC_6534gg.jpgDSC_6545gg.jpgDSC_6597gg.jpg

Połonina ta uchodzi za urokliwą, zgodzę się z tym.
Ma jednak pewne mankamenty - krzyże - twórcom zabrakło polotu.
DSC_6493gg.jpgDSC_6514gg.jpg