Wersja do druku
Ta łazęga :wink: ze zdjęcia to nie ja aleCytat:
Zamieszczone przez coshoo
Ja też tam byłem,
Bere i tokaje piłem :-D,
Po brodzie mi kapało,
Nic palinki nie zostało :cry:
Szkoda, że się nie rozpoznaliśmy, choć ja przedstawiałem się imieniem własnym vel Bazyl ale nikt nie przedstawił się jako Coshoo!
Ależ ten świat jest mały - trafić na siebie na takim szczycie! Do zobaczenia zatem gdzieś na karpackich bezkresach!
Miodzio te Twoje zdjęcia - czekam na więcej i pozdrawiam
nie inny Bazyl
Ano jakiś mały, tego samego dnia i o tej samej porze, tak daleko od Polski.Cytat:
Zamieszczone przez sir Bazyl
Dzień 3 - wtorek - 24 września
O świcie obudził mnie jakiś trzask, samoczynnie sobie strzelił aluminiowy stelaż w namiocie, hmmm. Póki co idę połazić po okolicy. 10 metrów od namiotu mamy fajny punkt widokowy.
Stoh (1650m) o poranku. łatwo się domyślić skąd nazwa góry.
http://s1.bild.me/bilder/060112/9134...orbula1000.jpg
Nie może zabraknąć czarnohorskiego Popa Ivana który nas prześladuje od początku wyprawy.
http://s1.bild.me/bilder/060112/9849...orbula1000.jpg
Nasze namioty + tarp w karzaczorach.
http://s1.bild.me/bilder/060112/9654...rbulem1000.jpg
Spod namiotów mamy ładny widok na Farcaul.
http://s1.bild.me/bilder/060112/1319...orbula1000.jpg
Zbieramy się w dalszą drogę, cel na najbliższe godziny to dojść do Stoha.
http://s1.bild.me/bilder/060112/8349...rbulem1000.jpg
Już prawie...
http://s1.bild.me/bilder/060112/9985...Stohem1000.jpg
Pod Stohem znajduje się posterunek straży granicznej i nowy okręg, pokazujemy paszporty i rejestrują nas w swoich systemach. Zostawiamy plecaki i idziemy na lekko na Stoha. Przed II ww. był tu trójstyk granic Polska-Czechosłowacja-Rumunia. Pogoda dopisuje, widoki na każdą stronę piękne.
http://s1.bild.me/bilder/060112/4892...-Stoha1000.jpg
Na szczycie ostał się stary solidny granitowy tripleks, stare godła i napisy oczywiście skute.
http://s1.bild.me/bilder/060112/5057...--Stoh1000.jpg
Wracamy do strażnicy po plecaki i wkraczamy w Góry Czywczyńskie. O ile dotychczasową trasą biegł szlak turystyczny i jakiś tam ruch turystyczny jest, to w Czywczyny już zbyt wielu ludzi się nie zapuszcza. Bezludzie bez spektakularnych szczytów, daleko do cywilizacji, rozległych połonin za to nie brakuje.
http://s1.bild.me/bilder/060112/3599...laszem1000.jpg
Graniczne "Oko Saurona" na tle Popa Ivana Czarnohorskiego.
http://s1.bild.me/bilder/060112/9582...ilasza1000.jpg
Coraz lepiej widać "pieczarki" czyli dawną bazę radarową ZSRR tzw. "Pamir" na górze Tomnatyk.
http://s1.bild.me/bilder/060112/5493...wczyny1000.jpg
Wędrówka sistiemą, w mniejszej lub większej ruinie, druty kolczaste w większości walają się już po ziemi, czasami jeszcze droga graniczna zaorana.
http://s1.bild.me/bilder/060112/1767...wczyny1000.jpg
Powoli dzień się kończy. Z daleka, na bocznym ramieniu połoniny Ledeskul upatrzyliśmy staje pasterskie. mamy nadzieję na nocleg pod dachem. Niestety po dojściu staja okazuje się w ruinie. Pasterstwo po tej stronie granicy najwidoczniej zamiera, po rumuńskiej stronie widać wiele eleganckich staji. Trzeba spać pod namiotami.
http://s1.bild.me/bilder/060112/6631...deskul1000.jpg
Wieczorem udaje się nawiązać kontakt z szóstym członkiem wyprawy, który gdzieś nas tam goni. Okazuje się, że jest jakieś 10 km za nami i ma zamiar nas dopaść na tym biwaku. Dajemy namiary gdzie obozujemy. Mamy dobry widok na grzbiet graniczny i po zmroku wypatrujemy jakichkolwiek świateł. W końcu wiele kilometrów od nas pojawia się światełko czołówki. Odpowiadamy dyskoteką podniebną. Kontakt został nawiązany. Pogranicznicy pewnie się pukali po głowach. Ostatnie kilka kilometrów podwiózł go patrol straży, jeszcze kawałek w boczne ramię i po 22.00 ekipa jest w komplecie. Zrobił w dwa dni to co my zrobiliśmy w trzy dni choć szliśmy od rana do wieczora. Pierwszy raz łazi z ciężkim plecakiem, sporo sprzętu ma "z Biedronki". W Diłowem był o 3.00 w nocy i pobudził strażników w jednostce, żądając wydania "dozwiłu" i od razu po nocy ruszył na szlak w pogoni za nami. Taki tam wariat... 8-)
Czas spać.
C.D.N.
Coshoo, czy to to miejsce na Ladeskule?Cytat:
Zamieszczone przez coshoo
https://www.google.com/maps/place/Wi...2!4d24.8196945
Tak.Cytat:
Zamieszczone przez Petefijalkowski
Dzień 4 - środa - 25 września
Piękno górskiego poranku...
https://s.put.re/6ehahn2k.jpg
Z kopulastego domku widok oczywiście na Popa Ivana z dawnym obserwatorium.
https://s.put.re/AroMJtt9.jpg
https://s.put.re/tnB33Za7.jpg
Pogoda stopniowo się pogarsza. Ruszamy dalej, zbliżamy się do najwyższej góry Gór Czywczyńskich czyli Czywczyna (1769 m). Po lewej na zdjęciu.
https://s.put.re/xJXVi73h.jpg
Ale zanim się do niego zbliżymy musimy jeszcze przeskoczyć Wielką Budyjowską (1678 m).
https://s.put.re/yeci3JVs.jpg
Przed podejściem mija nas samochód ciężarowy załadowany na pace ludźmi. Z oddali podziwiamy jak wspina się z mozołem na górę. Nie chciałbym w nim siedzieć.
https://s.put.re/VPR6i1pm.jpg
Wielka Budyjowska zdobyta, widoki za siebie na grzbiet graniczny.
https://s.put.re/rN7ZR9Rr.jpg
Zaczyna popadywać z nieba. Po rumuńskiej stronie pomimo chmur, niezłe widoki na Pietrosa Budyjowskiego.
https://s.put.re/Pux51nPk.jpg
Czywczyn coraz Bliżej...
https://s.put.re/rCTg6j8q.jpg
Chronimy się przed deszczem w zrujnowanej staji. Część ekipy idzie na lekko zdobyć Czywczyn, ja odpuszczam, z innym członkiem ekipy rozpalamy mini ognisko i pitrasimy strawę.
https://s.put.re/iempPFeV.jpg
https://s.put.re/h66yTCmd.jpg
Pogoda się stabilizuje, czyli pochmurno z deszczem.
https://s.put.re/RBgwnoHZ.jpg
Przy kontroli pograniczników pytamy o staje w dobrym stanie w pobliżu. Dostajemy pewne wskazówki. Odnajdujemy wskazany budynek na połoninie Brusny, wygląda na ruinę, ale nie jest całkiem tak źle. Część jest zawalona, ale jedno pomieszczenie jest w dobrym stanie, akurat na naszą szóstkę. Widać, że staja jest użytkowana przez turystów. Sterty desek z zawalonej części schowane pod zadaszenie, świeczki i itp.
https://s.put.re/JBgXdZcu.jpg
Wieczorna kuchnia na zewnątrz.
https://s.put.re/DrMPGzQM.jpg
Wkrótce mocny deszcz wygania nas do środka. Będzie padać przez całą noc, oby jutro było lepiej.
https://s.put.re/yywiW5fp.jpg
C.D.N.
Jakoś mieliście szczęście do pograniczników. Jeden "puścił" na Stoha, może nawet plecaków popilnował. Drugi drogę do hotelu wskazał.Cytat:
Zamieszczone przez coshoo
Gdy szliśmy prawie tym samym odcinkiem granicy, tylko w przeciwną stronę, pierwszy żołnierz wygonił nas z granicy, choć mieliśmy stosowne papiery. Twierdził, że owszem, możemy tędy iść, ale dolną drogą, poniżej słupów "sistiemy". Mówił do dość groźnie i niedwuznacznie poruszał niesionym kałasznikowem. Był bardzo młody i niewysoki. Ręce i wargi miał czarne od jagód. Bardzo chciał być bardzo ważny.
Drugiego żołnierza spotkaliśmy w wartowni pod Stohem. Był młody i w trampkach. Sprawdził zgłoszenie i paszporty, chyba nawet gdzieś telefonował. Potem ostrzegł, że mamy iść w prawo, w stronę Pop Iwana - w żadnym wypadku w lewo, w stronę granicy. Cóż, oni byli tu gospodarzami ...
Przez te kilka dni tylko dwa razy pokazaliśmy paszporty, z reguły tylko przywitanie i skąd-dokąd. Luźno i sympatycznie. Sądzę, że ta urzędnicza napinka z roku na rok będzie słabnąć.
Dzień 5 - czwartek - 26 września
Nastaje kolejny dzień. Mokro, wilgotno i mgliście, ale nie pada.
https://s.put.re/cz2iebsU.jpg
Wyruszamy dalej. Rzut okiem za siebie na połoninę na której spaliśmy.
https://s.put.re/D9CZXeJK.jpg
Mgliste i pochmurne góry też mają swój urok.
https://s.put.re/TcUA4MWB.jpg
https://s.put.re/17pb3jNM.jpg
Na przełęczy Łostuńskiej stajemy na popas przy wodzie i wartowni pograniczników. Po chwili pojawia się strażnik, pyta o papiery, skąd-dokąd oraz czy mamy goriłkę i chleb. Mówimy, że idziemy z daleka i goriłki niet, chleb też już końcówka. Strażnik znika i powraca z bochenkiem chleba który nam wręcza. My się podzieliliśmy czym mogliśmy i dodatkowo zostajemy obdarowani kawałkiem "seła". Trzeba było oczywiście zjeść po kanapce.
https://s.put.re/MaG6g9Js.jpg
https://s.put.re/Af3SVvq1.jpg
Trzeba iść dalej...
https://s.put.re/SMdNakqY.jpg
"Pieczarki" coraz częściej się pokazują w oddali.
https://s.put.re/h4ibs7se.jpg
Charakter pasma powoli się zmienia, wysokość rośnie, zbocza łagodnieją, las zastępuje kosówka. Miejscami ciężko by było powiedzieć czy to góry choć jesteśmy na wysokości ~1700 m.
Skałki na Komanowej, przypominały mi orła.
https://s.put.re/JKbeFjVB.jpg
Zbliżamy się do krańca przedwojennej RP. Ostatnią górą w naszych granicach była Hnitessa (1769 m). Zapewne poza Polakami mało kogo interesuje ta góra pokryta kosówką i leżąca na uboczu. W trzyosobowym składzie idziemy na lekko zdobyć tego pagóra. Ścieżyna niewielka, z nieba kapie, mgły dookoła...
https://s.put.re/XbTAqsYJ.jpg
Szkoda, że nie ma widoków.
https://s.put.re/2GLP7ki9.jpg
Wracamy do plecaków i reszty załogi, dzień się powoli kończy, trzeba szukać miejsca na nocleg. Mamy zamiar spenetrować pewną połoninę pod Hnitessą, powinna tam być staja. Miejsce okazuje się zniszczone i opuszczone dawno temu. Postanawiamy zejść do doliny Perkałaby.
https://s.put.re/Fhg8Vs8R.jpg
Robi się ciemno, żeby nie było zbyt nudno zaczyna mocniej padać deszcz.
https://s.put.re/Qkt99dv9.jpg
Wiemy, że gdzieś tu w dole będziemy mijać strażnicę pograniczników. Prawie żeśmy ją minęli gdy światła latarki i komendy nas zatrzymały. Chwila postoju pod bramą i pozwalają wejść na teren jednostki. Spotykamy pogranicznika który kilka godzin wcześniej nas kontrolował więc żadnych dodatkowych papierologii nie ma, tylko pytanie gdzie idziemy i będziemy spać. Odpowiadamy, że chcemy w namiotach więc pokazują nam łąkę poza ogrodzeniem jednostki. W strugach deszczu i po ciemku kończy się nasza dzisiejsza wędrówka. Gotowanie w namiocie i czas spać.
C.D.N.
świetna relacja, czekam na cdn
Dzień 6 - piątek - 27 września
Rankiem można obejrzeć gdzież to my śpimy. Wzdłuż potoku nad którym spaliśmy biegła dawna granica RP.
https://s.put.re/9PDEnYjC.jpg
Mamy dzisiaj przed sobą długi dzień marszu, a konsultacje ze strażnikami dalszej naszej drogi tego nie ułatwiają. Nie pozwolono nam przeskoczyć do sąsiedniej doliny najkrótszą drogą, biegnie ona za sistiemą, ale od granicy daleko. Musimy nadrabiać drogi przez ponad 1400 metrowe pasmo Czarnego Diłu.
https://s.put.re/DW28EKQV.jpg
Po drodze wiele wąsatych drzew...
https://s.put.re/8g5xMnh5.jpg
Przeskoczyliśmy pasmo i schodzimy do doliny Saraty. Sarata to wioska na końcu świata. Większość domostw jest opuszczona, ale kilka jeszcze jest zamieszkanych.
https://s.put.re/B4h4eaYB.jpg
Dolina Saraty, górami ponad łąkami leci granica.
https://s.put.re/16hzjGPv.jpg
W centrum oczywiście świątynia.
https://s.put.re/b2wHefBf.jpg
Drzewa liściaste przypominają, że to już jesień.
https://s.put.re/acN5aS5h.jpg
Centrum coraz bliżej...
https://s.put.re/kiujpYck.jpg
Wiejska krzyżówka. W czasach świetności był tu sklep, może i marszrutki dojeżdżały.
https://s.put.re/FG363bLo.jpg
Domostwa pootwierane, można sobie pozaglądać.
https://s.put.re/Yhdawmkc.jpg
Urokliwa dolina na krańcach Białego Czeremoszu.
https://s.put.re/an5zn58k.jpg
Zamieszkane domostwo przyklejone do zasieków sistiemy.
https://s.put.re/jR9Wohde.jpg
Grzbiet Czarnego Diłu, przez który przechodziliśmy. Malownicze urwiska.
https://s.put.re/eeG1cypU.jpg
Dalsza droga wiedzie na kolejne pasmo. Tym razem zobaczymy "pieczarki" z bliska, góra Tomnatyk (1565 m) czeka.
I oto one, obserwowane od wielu dni z daleka, w końcu na wyciągnięcie ręki.
https://s.put.re/coWhfUDz.jpg
Już prawie...
https://s.put.re/byFwuFhy.jpg
miejsce jest turystycznie zagospodarowane, siadamy sobie przy stołach z widokiem na okolicę i magiczne kule, czas coś wrzucić na ruszt.
https://s.put.re/2Z6RQB3b.jpg
Pojawiają się dwa auta terenowe, pasażerowie zajmują sąsiedni stolik. Mamy dużego ładnego prawdziwka z którym nie bardzo co mamy zrobić więc dajemy go sąsiadom. W odwecie częstują nas winem, sełem i innymi przysmakami. Jest wesoło i sympatycznie.
https://s.put.re/EAs1EJDg.jpg
Mamy jeszcze kawał drogi do przejścia a jest już późno. Drogowskaz turystyczny pociesza nas że jedyne 6h marszu. Czas się zbierać.
Rzut okiem na zdobyty Tomnatyk i bacówkę na stoku.
https://s.put.re/JH3ZRa6E.jpg
Zanim stracimy wysokość, możemy podziwiać odsłaniające się Góry Rodniańskie z majestatycznym Ineu (2279 m).
https://s.put.re/PwySc4Tx.jpg
Wkrótce zapada zmrok i pozostaje monotonny marsz wzdłuż sistiemy.
https://s.put.re/HphpByEj.jpg
Przed 23.00 docieramy do celu czyli wioski Szepit. 30 km nie licząc przewyższeń w nogach, mam dość. Rano o 5.00 mamy marszrutkę więc snu nie za wiele. Rozbijamy namioty w centrum wsi i trzeba chwilę odpocząć.
https://s.put.re/h7dHakRJ.jpg
I tak kończy się nasz wyjazd, w sumie przypadkowych osób zgranych przez internet, w wieku 31-65 lat. Pozostało wydostać się marszrutką do Czerniowców co zajmie nam jedyne 6h (120 km) po wspaniałych i urokliwych ukraińskich autostradach :D. Jeszcze tylko pociągiem do Lwowa, nocleg, i wczesnym przedpołudniem już po polskiej stronie.
Zabrakło dodatkowego 1-2 dnia na tę trasę, żeby można nieco spokojniej ją pokonać, bez języka na brodzie. Przeszliśmy 126 km, do tego 4700 m do góry i 4200 m w dół.
KONIEC