rozbudzenia cd - zapraszam do zabawy

- Asiczko, gwiazdeczko jak miło cię widzieć. I Ty tutaj, miałem szczęście. Od czasu kiedy się niefortunnie minęliśmy , często o Tobie myślałem.
Aaaaasiczko???? Gdzie TY????? Asiczkooooo!!!!! Zaraz, zaraz. Przecież przed chwilą Cię widziałem. Okulary te same, biały kożuszek i czapka futrzana. Ale przecież jest zimno. I ten kosmyk blond włosów spod czapki. Nie mogłem się pomylić.
Zakapturzony człek zaczął nerwowo biegać we wszystkie strony, ubijając śnieg wokół siebie.
- No nie, przecież nie mogła się rozpłynąć. Asiczkooooo????
- Dzień dobry. Jak miło spotkać kogoś o tej porze w górach. - Karolku no pośpiesz się.
- ........
- Aaaa. Dddzień dobry.
- Mieliśmy właśnie skręcić i zejść już na dół, ale usłyszałam, że ktoś krzyczy.
- Czy coś zgubiłeś ? Biegasz i krzyczysz. Może w czymś pomóc? Jestem Marynia, a to Karol.
- .......
- Dokąd zmierzasz? Może pójdziemy razem, będzie raźniej.
- Tu była, na pewno ją widziałem, te same okulary, ....
- Ale kto? Schodzimy z góry i nikogo oprócz Ciebie nie widzieliśmy. śnieg, doskonała widoczność. Niemożliwe, żebyśmy kogoś nie zauważyli.
- Ale ślady, zaraz zaraz gdzie te ślady....
- Ślady, jakieś dziwnie duże też zauważyliśmy, ale nikogo oprócz Ciebie nie......

A plan Maryni był następujący: zemsta. Na Michale. Za to, że kiedyś na Forum wyraził się z przekąsem o jej d... . Nie udobruchała jej wtedy nawet obrona ze strony T.B. i SB. - To tacy dzentelmeni starej daty - pomyślała. - A Michała muszę ukarać i już !
I wtedy przyszedł jej na myśl Karol, prawdziwy osiłek. Kiedyś wytrzymał 7 rund w sparringowej walce z Gołotą.
Dowiedziawszy się przypadkowo o dacie wizyty Michała w Chacie Socjologa, Marynia postanowiła dotrzeć tam w tym samym czasie z Karolem. A potem - już ona sobie poradzi. Od czego są kobiece sztuczki ? W głębi duszy wszystkich mężczyzn uznawała za jeleni na rykowisku. Oj, będzie rykowisko ! Może sobie Michał ryczeć "Policja, ratunku, na pomoc !" Z Górnego Otrytu !
Tylko, po co się przyplątał ten kumpel Karola ? Już myślała, że się go pozbyli, że zmylili tropy, a ten znów tu ! Chociaż ... Jest dosyć przystojny i ... taki romantyczny. Wciąż bredzi o Asiczce. Poczuła zazdrość, że nie o niej. Odrzuciła jednak (na razie) pokusę. Na Michała to jednak Karol jest w tej chwili potrzebny. Ten mu dopiero da popalić.

Karol był jej potrzebny tylko w charakterze pionka na szachownicy, którego już niedługo zamierzała poświęcić.

Zanim jednak Karol miał na zawsze zniknąć z tej historii, musiał wykonać jeszcze jedno zadanie. Moment, w którym ten facet naprawdę miał się jej przydać, był naprawdę blisko, w zasięgu wzroku (pod warunkiem, że z Magury Stuposiańskiej jest dobra widoczność). Za cztery i pół godziny powinni zanleżć się w Dwerniku, skąd już tylko 45 minut do Chaty Socjologa. Tam będą musieli trochę odpocząć. Nie wiadomo, czy sama zorganizowałąby prowiant i picie. A on sobie na pewno poradzi.
Wiedziała, że Karol kocha te góry i że one kochają jego. Że echo zawsze odpowie jego szeptom, mimo tego, że to ona wydziera się pięć razy głośniej, a jedynym tego efekltem są spłoszone ptaki ulatujące gdzieś w niebo. Cieszyła się, że Karol pokochał ją bardziej niż te swoje Bieszczady, o których zawsze tyle mówił. A ona zawsze musiała udawać, że słucha tego z zainteresowaniem. Brrr...
Gdy teraz, brnąc po pas w śniegu, przypominała sobie, jak długo musiała nakłaniać go do przestępstwa, tylko się uśmiechnęła. W pewnym momencie zaczynała już wątpić, czy wreszcie zniszczy ten idealizm, który zawsze pobrzmiewał w jego głosie, gdy mówił o Tarnicy i Krzemieńcu. Czy wreszcie zgasi ten płomyk, który zapalał się w jego oczach, gdy wspominał jakieś tam Bukowe Berdo. I w końcu dopięła swego. Sam okradał turystów, takich samych jak on. Mając do wyboru kobietę i Bieszczady - wybrał kobietę. Uśmiechnęła się zawiadacko pod zadartym w górę noskiem. – Błąd Karolku, błąd – szepnęła sama do siebie. Bieszczady by Cię nie oszukały. A ja Cię przestałam szanować. Właśnie dlatego potrzebny mi będziesz jeszcze tylko w Dwerniku. Tylko Ty znasz przecież hasło...

Na Michała to jednak Karol jest w tej chwili potrzebny. Ten mu dopiero da popalić.
I Barszczykowi również. Za to, że nie czyta chronologicznie i kontynuuje bynajmniej nie ostatni wątek.

- Ale ślady, zaraz zaraz gdzie te ślady....
- Ślady, jakieś dziwnie duże też zauważyliśmy, ale nikogo oprócz Ciebie nie......
To jakiś obłęd, Asiczka, As., A... no nie Asiczka, zdjęcia, As... zdjęcia!!!!!!!!!
Spojrzałem na aparat, w taką pogodę nie zabezpieczony...co u licha...wiem. Musiałem robić zdjęcia, pojawiła się Asiczka a wtedy Karol...no właśnie. Czemu ta kobieta przedstawiała mi mojego kumpla, a ten strugał wariata i przeszedł obok jak gdyby nigdy nic. I dlaczego czułem pierogi? Co żesz ten Karol wyrabia. Myśli bardzo powoli kierowały się w pożądanym przeze mnie kierunku. Ciężkość jaka mnie ogarniała była nad wyraz silna. Jednak siła woli pomalutku popychała myśli, świeży wiatr dodawał zapału, zimno mobilizowało, a okolica cicho szeptała słowa ostrzeżenia.

Tymczasem, daleko na północy, w dobrze ukrytej ziemiance T.B. siedział nad kociołkiem pełnym dziwnej, bulgoczącej cieczy i rozmyślał:
- Ciekawe, jak też sprawdza się ...

>> - Ciekawe, jak też sprawdza się ...

..... przepis gotowania wydrukowany na opakowaniu z pierogami?

Epilog

Ze snu wyrwał mnie hałaśliwy dźwięk budzika.
Ufffff co za sen.T
Tyle miejsc, tylu znajomych, ciekaw jestem co to znaczy?
Jedynym sensownym wytłumaczeniem tego snu jest nastepujące:
- ślady na śniegu to ślady Naszego Forum błąkającego się po górach
i szukającego zaginionych uczestników, którzy po wiosenno - letnio - jesiennych wypadach jeszcze nie powrócili.
- Powód - powód jest tylko jeden.
Zbliża się rocznica "narodzin" Wirtualnych Bieszczad.

>> - Ciekawe, jak też sprawdza się ...

..... przepis gotowania wydrukowany na opakowaniu z pierogami?

Epilog

Ze snu wyrwał mnie hałaśliwy dźwięk budzika.
Ufffff co za sen.T
Tyle miejsc, tylu znajomych, ciekaw jestem co to znaczy?
Jedynym sensownym wytłumaczeniem tego snu jest nastepujące:
- ślady na śniegu to ślady Naszego Forum błąkającego się po górach
i szukającego zaginionych uczestników, którzy po wiosenno - letnio - jesiennych wypadach jeszcze nie powrócili.
- Powód - powód jest tylko jeden.
Zbliża się rocznica "narodzin" Wirtualnych Bieszczad.

Epilog ? Niech Ci będzie epilog. A takie miałem pomysły ! Sikalibyście ze śmiechu.
Pozdrawiam

to proponuję Prolog do Epilogu !!
CDN....

pozdroowka