Rakietą na Strymne

W ostatni sobotni wieczór nabrałem chęci na niedzielny, załogowy lot w zaśnieżoną galaktykę bieszczadzką z lądowaniem na jednym ze szczytów i powrotem do bazy macierzystej tego samego dnia.

Wykonałem dwa zaczepne telefony ale żaden z rozmówców nie dał się skusić na wzbicie się te kilkaset metrów do góry i dryfowanie w śnieżnym pyle :smile:

Trudno, będę sam pruł nieskalane oceany bieli niczym Gagarin przestrzeń kosmiczną.

Niedzielnym rankiem, o godzinie 6.45 z mojego ulubionego terminala numer pięć wystartował prom relacji Rzeszów – Bukowiec. Usadowiłem się w nim wygodnie i pomknęliśmy jak strzała
Załącznik 42289
ku południu. Gdzieś daleko w tyle pozostały kościoły
Załącznik 42290
bazyliki
Załącznik 42291
i cerkwie
Załącznik 42292
Po skwerze obok stacji PKS w Brzozowie przechadzała się królowa Jadwiga w białym cylindrze
Załącznik 42293
Na międzylądowaniu w Sanoku
Załącznik 42294
opuściłem mój ulubiony prom i podreptałem na „teżewe” prujące w kierunku Komańczy.
Na pasie startowym trwały gorączkowe przygotowania mające na celu usunięcie zbędnego ośnieżenia i oblodzenia czyli szyn depilacja szuflą:
Załącznik 42295
Nagle, ni stąd, ni zowąd pojawił się on:
Załącznik 42296
Teraz wystarczyło tylko dotknąć kółeczka z podświetloną, zieloną obwódką i drzwi się rozstąpiły a ja chyżo wskoczyłem na pokład.

Wskoczyłem do środka i rozglądam się za wolnym miejscem, bo to kurs inaugurujący zimowe ferie! I szok - wszystkie miejsca...wolne. Co jest grane? Patrzę do kabiny maszynisty a tam też pusto:
Załącznik 42300
Podchodzi do mnie kierownik i już myślałem, że zapyta:
- Czy leci z nami pilot?
Ale on tylko, że do Rzepedzi siedem dwadzieścia.
Jego stoicki spokój naprowadził mnie na właściwe tory i zrozumiałem, że każdy Żaczek ma dwa końce a ja zaglądałem w ten niewłaściwy. Na drugim końcu stanowisko powożącego było zajęte i zgodnie z informacjami wyświetlanymi na telebimie pomknęliśmy nawet z prędkością 41 km/h w kierunku docelowym.
Pierwszy raz miałem cały pociąg dla siebie. Autobusem (na Bukowiec) już tak kiedyś jechałem ale pociągiem jeszcze nigdy :razz:

Pędząc mijaliśmy budynki stacyjne duże
Załącznik 42313
i małe
Załącznik 42314 Załącznik 42315 Załącznik 42316
Malownicze ruiny
Załącznik 42317 Załącznik 42318
Cerkwie murowane
Załącznik 42319 Załącznik 42321
i drewniane
Załącznik 42320 Załącznik 42322

Można było dojrzeć malowniczo rozpostarte nad Osławą kładki
Załącznik 42323 Załącznik 42324
Pejzaże mimo brudnych szyb prezentowały się wspaniale
Załącznik 42325 Załącznik 42326 Załącznik 42327
Zauważyłem, że dojazd niektórymi drogami może być bardzo trudny
Załącznik 42328
W Rzepedzi wyskoczyłem na peron a Żaczek pognał już bez żadnego pasażera na pokładzie do stacji końcowej:
Załącznik 42329

A się czepiają, że do pracy jadę sam w 4 osobowym aucie. Żaczek jak taksówka - fiu fiu ...
ale i tak zazdroszczę Ci tego śniegu. Nie to, że tu nie ma śniegu, to mnie nie ma tam...

Cytat:

---

Zamieszczone przez długi

...Żaczek jak taksówka - fiu fiu ...ale i tak zazdroszczę Ci tego śniegu. Nie to, że tu nie ma śniegu, to mnie nie ma tam...

---

Jak taksówka - limuzyna :-P
Przejazd na tej trasie (Sanok – Komańcza - w sezonie Łupków, a w moim przypadku Sanok - Rzepedź) jest dużo ciekawszy niż słynną, bijącą z roku na rok kolejne rekordy frekwencji, kolejką bieszczadzką. Jak moja Młoda była bardzo młoda to dwukrotnie jechałem z nią tą kolejką i generalnie dla mnie to były nudy do kwadratu. Na Balnicę to jeszcze dało się wytrzymać ale trasa na Przysłup to już było totalne nieporozumienie.
A tu jadąc Żaczkiem wijemy się wraz z Osławą, za oknami piękne panoramy, zabytki i inne ciekawostki. Gorąco polecam przejazd tą trasą – ja od ubiegłego roku jechałem już kilkakrotnie i za każdym razem latam od jednej strony do drugiej i nie mogę się napatrzeć okolicą. Generalnie, jadąc z Sanoka lepszą /ciekawszą stroną jest lewa patrząc zgodnie z kierunkiem jazdy więc warto zająć miejsce po tej stronie. Ja miałem teraz cały pociąg dla siebie więc mogłem wybrzydzać i wybierać nawet mniej zabrudzone okna po obu stronach. Zrobiłem dużo więcej zdjęć ale nie chcąc Was zbytnio nimi zanudzać wybrałem tylko kilkanaście powyższych.

Co do śniegu, to w końcu mamy normalną zimę. W mediach co parę dni słychać, że to zima nad zimami ale jak większość z nas pamięta, nie różni się ona od zwykłych zim sprzed lat. Śniegu sporo, lekki mróz i słońce – czegóż chcieć więcej na górskiej wycieczce?

Raźno ruszyłem przed siebie i wkrótce minąłem Turzański most
Załącznik 42330
oraz bogato zdobiony krzyż przydrożny, którego piękno ukryte było pod czapą śniegu
Załącznik 42331
Śnieg otulał również mijane chyże
Załącznik 42332 Załącznik 42333 Załącznik 42334
Nieco dalej od drogi, w promieniach słońca połyskiwały cerkiewne cebulki
Załącznik 42335
Z okolicznych gospodarstw wybiegały pojedynczo lub w stadach rozmaitej wielkości i maści rozszczekane kundelki więc dla respektu odpiąłem od plecaka trekkingowe kostury i wspierając się na nich parłem ku przełęczy.
Odśnieżona droga skończyła się na wysokości ostatnich zabudowań
Załącznik 42336
i przemieniła się w ścieżkę
Załącznik 42337
Tu napotkałem mojego dzielnego towarzysza, o którym wcześniej napisałem w tym wątku
Jak dotarliśmy do przełęczy to chciałem go po raz pierwszy przegonić ale nieskutecznie.
Załącznik 42338

Pięknie! A ja nie mogłem pojechać... To sobie choć pooglądam :smile:

Cytat:

---

Zamieszczone przez bartolomeo

Pięknie! A ja nie mogłem pojechać... To sobie choć pooglądam :smile:

---

Dzień był faktycznie piękny więc trzaskałem zdjęcia na prawo i lewo bez opamiętania :-P

Pięknie ! Pięknie ! Ale Ci Bazyl pogoda się udała cudna !
trzeba się ruszyć w łykend.

Cytat:

---

Zamieszczone przez jojo

Pięknie ! Pięknie ! Ale Ci Bazyl pogoda się udała cudna !
trzeba się ruszyć w łykend.

---

Słońce było nieprzewidzianym dodatkiem gdyż prognozy wieszczyły całkowite zachmurzenie i małe opady śniegu. Na szczęście jestem na nie odporny i nie daję się im zniechęcić więc czasem trafi się jakiś bonusik.:)

Wracajmy do wędrówki.

Dzień wcześniej ktoś z buta wdrapywał się na Suliłę i początkowo szedłem korzystając z dziur przez niego wydeptanych. Niestety co pewien czas ślad był całkiem zawiany więc postanowiłem odpalić mój napęd rakietowy. Poza tym nie do końca chciałem iść zgodnie z przebiegiem szlaku lecz bardziej po widokowych łąkach opadających po wschodniej stronie pasa drzew wśród których poprowadzona jest znakowana ścieżka. A tam, na zaśnieżonych połaciach łąk, innych tropów niż zwierzęce już nie było. Za to widoki były przednie tak na jedną stronę
Załącznik 42340 Załącznik 42341
jak i na drugą
Załącznik 42342 Załącznik 42343
Gdy polany już się skończyły musiałem wejść w sosnowy zagajnik
Załącznik 42344
W tempie trzydzieści kroków do góry – odpoczynek na kilka oddechów , trzydzieści kroków – odpoczynek, dość szybko dotarłem do kulminacyjnego punktu podejścia, z którego już tylko po prostej do właściwego wierzchołka z przekaźnikiem. He, he, tylko po prostej. Dopiero tu zaczęła się właściwa zabawa. Początkowo chciałem myknąć lasem, zgodnie z przebiegiem szlaku ale prędkość zmalała między odpoczynkami do kroków kilku gdyż w rakietach zapadałem się po kolana. Śniegu nieuleżałego mnóstwo, przy takiej głębokości nie dało się go pchać pod skosem w górę by postąpić kolejny krok naprzód, tylko trzeba było prawie w pionie unieść nogę do góry i wtedy dopiero ciach maleńki kroczek do przodu. Oczywiście żadnych śladów tu już nie było więc musiałem sam je wydeptywać choć nie do końca, gdyż dzielne psisko starało się mi pomóc torując przejście co sił w łapach
Załącznik 42346
Obok, kilkanaście metrów od szlaku biegnie leśna droga, którą niejednokrotnie już szedłem więc postanowiłem spróbować czy tam nie będzie odrobinkę lepiej. Po kilku minutach (odległość przy bezśnieżnych warunkach około 20 sekund) przedarłem się na nią. Lepiej nie było a wręcz miałem wrażenie, że jest nieco gorzej. Ale wracać się nie chciało więc kilka kroków i odpoczynek, kilka kroków i odpoczynek, i tak brnę z tą szaloną prędkością by po kilkunastu minutach dotrzeć w końcu pod wieżę
Załącznik 42345

Cytat:

---

Zamieszczone przez sir Bazyl

Dzień był faktycznie piękny więc trzaskałem zdjęcia na prawo i lewo bez opamiętania :-P

---

Odbiłeś sobie ukraińską wycieczkę bo z niej to niewiele zdjęć było. Słoneczka też niewiele, za to mrozu i śniegu po pachy.

Cytat:

---

Zamieszczone przez bieszczadzka kuna

Odbiłeś sobie ukraińską wycieczkę bo z niej to niewiele zdjęć było. Słoneczka też niewiele, za to mrozu i śniegu po pachy.

---

Zgadza się, aparat wtedy mi zamarzł i troszkę wróciłem niepocieszony, że tak mało zdjęć udało się zrobić. Za to ostatnia niedziela wynagrodziła mi to z nawiązką :)

Cytat:

---

Zamieszczone przez sir Bazyl

... by po kilkunastu minutach dotrzeć w końcu pod wieżę

---

Teraz miało być już lajtowo w dół, w kierunku Wysokiego Wierchu, przecinką którą poprowadzony jest szlak koński. Z tego odcinka biegnącego lasem zdjęć nie mam bo mi mroczki latały przed oczami i serce waliło jak oszalałe z wysiłku. Zaraz za tym parkanem się zaczęło. Śniegu nawiane tyle, że cztery razy na odcinku około pięćdziesięciu metrów zapadłem się po nazwijmy to uda! Jakich ja rozpaczliwych technik próbowałem żeby się odkopać i ruszyć z miejsca to się opisać nie da. Dobrze, że nikt tego nie widział bo wyglądało to na pewno paradnie. W każdym razie po kilku minutach parowałem już jak jakiś rozsierdzony żubr a jak się za siebie obejrzałem to parkan był w odległości rzutu śnieżką. Na tym odcinku pies już nie wyrywał się do przodu i szedł krok w krok za mną, utorowanym w śniegu kanionem. I tu u Bazyla nastąpiła delikatna załamka, że jak tak dalej pójdzie to może i zdążę na pociąg powrotny ale za tydzień! Już walczyłem z myślami czy nie wracać po swoich śladach bo czas się strasznie kurczył ale zacisnąłem zęby i postanowiłem dojść do końca zarośniętego odcinka i jak dalej, na odkrytym terenie będzie taka walka, to zejdę polami do drogi. Jakoś się udało i jak tylko wypadliśmy z lasu
Załącznik 42366
to nastąpił pierwszy i ostatni w tym dniu kilkuminutowy odpoczynek na regenerację sił i uzupełnienie kalorii. Podczas przerwy pstrykałem widoki rozpościerające się przede mną
Załącznik 42368 Załącznik 42371
po skosie w tył
Załącznik 42370
i na boki
Załącznik 42367Załącznik 42369
Okazało się, że tu, na terenie odkrytym jest w końcu właściwy śnieg pod rakiety i po prostu nogi same niosły z prędkością o wiele większą niż dotychczas. Zrezygnowałem więc ze schodzenia najkrótszą trasą do drogi i myknąłem na zarastający powoli Wysoki Wierch
Załącznik 42372

Szło się wspaniale, widoki czy to za siebie na Strymne
Załącznik 42374
Jafornicę, Łecową Kiczerę i Chryszczatą
Załącznik 42375
Czy przed siebie na Dziady i Kamienną
Załącznik 42380 Załącznik 42376
Dił z Rożynkarnią
Załącznik 42377
i we wszystkie inne kierunki :razz: były przednie. Nawet pies usiadł z wrażenia i zapatrzył się gdzieś w dal
Załącznik 42378
Wkrótce trzeba było opuścić ten widokowy grzbiet i mijając cerkiew
Załącznik 42379
doszliśmy do drogi, którą po kilkunastu minutach dotarliśmy do Rzepedzi. Do odjazdu Żaczka miałem jeszcze ponad dwadzieścia minut więc skoczyłem do sklepu grzmotnąć jakąś kolę a psisko ruszyło już samotnie na zwiedzanie okolicznych podwórek.

W takie dni, podczas wędrówek leśno-górskich, jak się zaciągnę górskim powietrzem i upiję widokami to wpadam w jakieś błogostany i delikatnie odlatuję na jawie. Niestety nie trwa to wiecznie i już podczas powrotnej podróży odczuwam symptomy odstawienia i nie mogę się doczekać kiedy ponownie będę mógł się sztachnąć!

Eh, zazdroszczę wycieczki. I miejsca zamieszkania nieco bliżej gór :sad:

Cytat:

---

Zamieszczone przez coshoo

Eh, zazdroszczę wycieczki. I miejsca zamieszkania nieco bliżej gór :sad:

---

Ale za to nad morze mam tak daleko, że w ogóle nie jeżdżę :-P

Ja też nad morze nie jeżdżę. Morze jest przereklamowane. A w Bieszczady jeżdżę bardzo chętnie. Tylko ta odległość... Dlatego tak chętnie odwiedzam forum, bo tam zawsze można liczyć na relację czy to Bazyla, czy to innego Kronikarza, suto omaszczoną zdjęciami, za co serdecznie dziękuję ;)

Cytat:

---

Zamieszczone przez długi

Ja też nad morze nie jeżdżę. Morze jest przereklamowane.

---

Owszem, takie..
Załącznik 42405

Ale takie po sezonie, czy zimą to inna bajka. I do Parku Oliwskiego masz blisko:-(

A i Bieszczady mogą odstręczać tłokiem w niektórych miejscach i okresach.
Ale takich:

Cytat:

---

Zamieszczone przez sir Bazyl

Załącznik 42374

---

można pozazdrościć.
Wychylę za Ciebie Bazylu i innych puchar albo dwa abyście mieli siły i chęci na kolejne wypady i relacje. Dzięki!