V RIMB - relacja alternatywna

[Wojtek Pysz]

W alternatywnej wersji RIMBU-u nie wędrowaliśmy szczególnie daleko ani też w jakieś nowe miejsca. Tutaj dobrze pasuje powiedzenie: "odwiedzimy stare kąty". Zanim opuścimy Tworylne, przypominam sobie, jak tu było trzydzieści parę lat temu. Nikt tu już od dawna nie mieszkał na stałe, ale w lecie teren dawnej wsi tętnił życiem. Liczba stworzeń żywych na jeden metr kwadratowy była niemała.



Funkcjonowała studencka baza namiotowa warszawskiego SKPB i nie narzekała na brak turystów.



Pan kierownik bazy sumiennie sprawdzał, czy gość nie płaci podrobionym banknotem. Może ktoś rozpozna pana kierownika.



A tutaj OPSPM (Obnośny Punkt Sprzedaży Prawdziwych Map). Były to sporządzone nielegalnie kopie przedwojennych polskich "WIGówek" i niemieckich "grossblatów". Nielegalnie, bo wtedy posiadanie i użytkowanie wszelkich urządzeń kopiujących i drukujących wymagało zezwolenia ważnych władz a papier był ściśle reglamentowany. Widoczny na zdjęciu wydawca i sprzedawca, założył później i prowadzi do dziś wydawnictwo kartograficzne.



Przy niskiej wodzie Tworylne opuszcza się zazwyczaj w bród.

[jojo]

Pan kierownik bazy sumiennie sprawdzał, czy gość nie płaci podrobionym banknotem. Może ktoś rozpozna pana kierownika.

Hmm ....
30-lat wstecz. Wąsik jest. Przystojny. Uśmiechnięty.
Przewodnik - co prawda SKPB Rzeszów (ale mógł zostać wypożyczony do kolegów z W-wy).
Czyżby Kolega CIEPŁY - 3 posty na forum ?

[don Enrico]

Hmm ....
30-lat wstecz. Wąsik jest. Przystojny. Uśmiechnięty.
Przewodnik - co prawda SKPB Rzeszów (ale mógł zostać wypożyczony do kolegów z W-wy).
Czyżby Kolega CIEPŁY - 3 posty na forum ?

Hej ! bazowego Ciepłego należało w tamtych czasach szukać we Wysowej na starej bazie rzeszowskiego SKPB (powyżej cmentarza)

[jojo]

Hej ! bazowego Ciepłego należało w tamtych czasach szukać we Wysowej na starej bazie rzeszowskiego SKPB (powyżej cmentarza)

W Wysowej pewnie też siedział. Ale może i z rozpędu Tworylne też obskoczył.
Widziałem Heniu wasze fotki z wyjazdu rowerami do Budapesztu z tamtych pięknych czasów i tam na tych fotkach wypisz wymaluj
pedałował Bazowy z Tworylnego.

[Wojtek Pysz]

Odkładamy na później zagadkę, kto to był ten przystojny, uśmiechnięty, z wąsikiem i jedziemy dalej.

Dotarliśmy do jakiejś szerokiej rzeki. Dzisiaj wody było tak mało, że można było jechać/przechodzić bez zatrzymywania się.


Czasem bywało gorzej, na przykład tak:


Zmieniliśmy buty turystyczne na podwodne sandały i starujemy.




Po drugiej stronie Sanu, przy drodze schodzącej do brodu stoi tablica zakazująca tutaj wstępu. Ale po pierwszej stronie nie było takiej tablicy!


Dotarliśmy do drogi Sękowiec – Studene. Teoretycznie mamy jechać w lewo, ale nadkładamy parę minut i jedziemy w prawo, do tarasu widokowego z wiatą i ławeczkami. Tutaj gotujemy wodę na kawę i robimy kanapki.


Od Studenego nadjeżdża „wypasiony” Jeep i staje tuż obok nas. Ze wszystkich stron pooklejany jest napisami informującymi, że służy do ochrony bieszczadzkiej zwierzyny. O kurde, już skurczybyki żubry z Tworylnego doniosły o naszych pracach remontowych nad Sanem. Teraz nas na pewno zamkną w kryminale a w najlepszym wypadku jakąś karę każą płacić. Z Jeepa wysypuje się gromadka młodzieży, ale mówią grzecznie dzień dobry i idą w stronę ławeczek. Chłopaki wyciągają papierosy i kurzą, dziewczyny wyciągają telefony i robią sobie autoportrety pod słońce ze Smerekiem i Magurycznym w tle. Potem odjeżdżają, a my jesteśmy - po pierwsze – uspokojeni, że żubry nie donoszą. A po drugie, utwierdzeni w przekonaniu, że bieszczadzkie zwierzęta mogą czuć się bezpiecznie, jeśli do ich ochrony, nie szczędząc sił i środków, wymieniona na naklejkach organizacja nie waha się wyruszać w teren pojazdami o cenie katalogowej 300 tys. zł.


Pojedli, popili, jadą dalej! Najpierw doliną Sanu do Studennego, ale bez przejeżdżania przez most. Potem dalej prawym brzegiem do drogi Czarna – Hoczew. Tuż prze drogą sympatyczne miejsce postojowe.


Teraz czeka nas kawałek ruchliwej drogi, ale są to tylko trzy kilometry, do przełęczy pod Otrytem. Tu uciekamy w prawo na stokówkę na północnych stokach Otrytu i po kilku kilometrach wjeżdżamy do Seredniego Małego. Dobrze, że końcówka była z góry, więc mogliśmy wjechać z fasonem i uśmiechem na ustach (a nie pchać maszyny ze skwaszona gębą).


Na miejscu byli już wszyscy pozostali uczestnicy, którzy prawdopodobnie też gdzieś dzisiaj wędrowali.

[Wojtek Pysz]

I na zakończenie track z przejazdu:



- - - KONIEC - - -