akcja Wisła

[don Enrico]

(...)
W bardzo dużym skrócie, to Polacy chcieli namówić tych mieszkańców na wyjazd na Ziemie Zachodnie oferując bardzo dobre warunki. Oczywiście nikt w to nie wierzył. Polacy zaproponowali żeby w takim razie pojechała delegacja, która już po powrocie przekonała niedowiarków, że obietnice są prawdziwe. Niestety, brutalna ingerencja Sowietów udaremniła te plany. Oporni zginęli.
Ktoś kto chce poznać szczegóły niech szuka pana Tadeusza.

Czytając to mam rozdwojenie jaźni. Relacje z którymi się do tej pory spotkałem mówiły o wielkiej miłości mieszkańców Wołosatego do Wielkiego Brata, dlatego cała wioska spakowała się zabrawszy ze sobą wyposażenie cerkwi i nie pytając o nic nikogo przekroczyli granicę Beskid,
gdzie po wschodniej stronie spodziewali się owacyjnego przywitania. Trochę się rozczarowali , bo władza radziecka pokazała co znaczy władza i kazała im czekać przez dwa tygodnie na stacji kolejowej nie dbając o zaprowiantowanie dla ludzi i chudoby. Gdy przyszły dyrektywy z góry wywieźli ich w odległe krainy dobrobytu.
Gdy jakiś czas później przyszedł czas akcji Wisła nie było kogo wysiedlać z Wołosatego.
(jeśli ktoś jest wnikliwy sprawdzi jak przebiegała granica w tej okolicy w 1946 r i gdzie był najbliższy organ polskiej władzy ?)
Indywidualne wspomnienia bywają drastycznie różne od tych z dokumentów.
Cóż ? rozdwojenie jaźni to taka przypadłość historyczna , bo ja z własnego życia to już sam nie wiem:
czy 13 grudnia generał nas uratował czy też stłamsił i sponiewierał.