Wersja do druku
Gdzie wy tam widzicie "noc z grzmotami"? Te sztucznie oświetlone drzewo w nocy?Cytat:
Zamieszczone przez Jimi
Timelaps jako efekt jest bardzo fajny ale na tym filmiku jak dla mnie sceny zmieniają się zbyt szybko, wolałbym mniej a dłużej. Poza tym dające po oczach nadmierne nasycenie kolorów.
Pod względem szybkości też wolę wersję Lato, ale.... naprawdę czapki z głów, rzadko kiedy coś robi na mnie aż takie wrażenie. Brak słów chłopaki, gratulacje!Cytat:
Zamieszczone przez coshoo
Udany filmik. Mogłam wrócić wspomnieniami w Bieszczady. W tym roku byłam w Chmielu 19-21.10.2012 r. Widziałam ostatki pięknych kolorów. Czekam na zimę w Waszym wydaniu.
Z przyjemnością obejrzałam i posłuchałam. Cieszy mnie, że można i w taki sposób opowiedzieć o Bieszczadach. Na naszym forum to też urozmaicenie. To dobry materiał promocyjny dla tego terenu. I widzę, że znów dopisało Wam sporo szczęścia, poczynając od wykaraskania się z owego rowu;-) oraz pogoda i kolorki znakomite.
Czekam na relację!:-)
Może dlatego don Enrico, że nie lubimy się śpieszyć...?;-)Cytat:
Zamieszczone przez don Enrico
A czy nie chciałeś świeżej krwi?
Ja się rozsmakowałam:-).
Matko Boska, Maciejko!!Cytat:
Zamieszczone przez maciejka
Zgadza się.Cytat:
Zamieszczone przez maciejka
Chciałem jednak podkreślić subtelną różnicę; to że napisałem że mnie nie zachwycił nie oznacza że mi się nie podoba.
Mi jak przedpiścy podoba się, choć nie zachwycił. Nie podoba mi się dzielenie ekranu na 3-4 części, nie wiadomo na której się skupić a i za krótkie te wstawki są. Natomiast najlepszym ujęciem IMHO jest zachód słońca na Caryńską - piękne :-)
Hi,hi dawno się tak nie uśmiałam:mrgreen:.Cytat:
Zamieszczone przez creamcheese
Naturalnie, chodziło mi o wirtualne kosztowanie twórczości.
;)
Jeszcze słowo do autorów filmu.
Imponuje mi Wasza pasja, podziwiam konsekwencję w dążeniu do celu, wytrwałość w pokonywaniu trudów i niewygód, poświęcenie swojego czasu - raduje mnie, że motywacją stały się cztery pory roku w Bieszczadach. Nie ukrywam, że najbardziej ciekawią mnie kulisy osiągnięcia końcowego efektu, stąd oczekiwanie na relację. Już zaczęłam coś szperać i odkryłam, jak mylne było moje wrażenie z filmu:
Doszły mnie słuchy, że aura była kapryśna, dokuczała mgła, a kolory nie jawiły się w pełnej krasie.Cytat:
I widzę, że znów dopisało Wam sporo szczęścia (...) pogoda i kolorki znakomite.
No cóż, bez tej mgły nie byłoby prawdziwej bieszczadzkiej jesieni, a i tak kolorów w końcowej odsłonie mogą pozazdrościć kanadyjskie lasy:-) I to wszystko, co działo się na niebie i ziemi też super!
Będę kibicowała zimowej wyprawie - na pewno (naj) trudniejszej organizacyjnie, technicznie, kondycyjnie. Ale tej właśnie najbardziej zazdroszczę. Z jej niespodziankami (hm, przymarzać może wszystko nawet buty do podłogi;-), pięknem i magią.
Ps. Nie potrzebujecie kogoś do noszenia sprzętu? Umiem ugotować herbatę i dogaduję się z wilkami;).
Dziękujemy wszystkim za tyle ciepłych słów. Cieszymy się że film się podoba a niektórych nawet zachwyca :) Cel jak widać w pewnej mierze został osiągnięty...
Co do samej wyprawy to jak pisze Maciejka - która zaciekawiona dowiedziała się kilku rzeczy - wyprawa nie była już taka 'kolorowa' jak ta letnia. Owszem mieliśmy czas na wypoczynek - Chata Wędrowca zapewniła nam dach nad głową a nawet nakarmiła.
Wszystko rozpoczęło się na lotnisku w Rzeszowie - gdzie odebrałem Marcina prosto z samolotu i pędem udaliśmy się w Bieszczady. Przyjechaliśmy dosyć późno w sam raz na spoczynek. Rano padało, było pochmurno, mgliście więc podarowaliśmy sobie wspinanie się po szczytach i postanowiliśmy pojechać na Jeziorka Duszatyńskie. Nawierzchnia była mokra, ubłocona, a my mocno zajęci konwersacją. W Smolniku wylądowaliśmy w rowie, zakręt 90 stopni wyskoczył niespodziewanie, niska prędkość (50hm/h), ABS ani próby 'driftu' nie pomogły... poślizgiem prosto w rów. Załamka totalna - jeszcze ani jednego zdjęcia a tu 'koniec' wyprawy. Kląłem na czym świat stoi. Szybko jednak załatwiłem ciągnik i po 20 minutach przy pomocy okolicznych mieszkańców samochód był na drodze. Popękany zderzak i cały w błocie - ale po ruszeniu jechał prosto więc udaliśmy się w dalszą podróż zostawiając traktorzyście małe co nieco na chłodny jesienny wieczór;) Przy okazji dowiedzieliśmy się że 30 minut przed nami w taki sam sposób lądował inny samochód w tym samym rowie - ale terenówka więc sam wyjechał. Po przyjechaniu na miejsce i wypakowywaniu się poczuliśmy smród plastiku w okolicy bagażnika, obwąchaliśmy cały samochód ale po chwili przeszło, no cóż - pewnie coś się jednak stało pomyślałem i niechętnie odeszliśmy od samochodu w obawie że jak wrócimy będą same zgliszcza ;) Przy jeziorkach znalazłem przyczynę smrodu. Jako ze mam szynę już elektryczną do przesuwania aparatu noszę ze sobą akumulator a wsadzając go do plecaka nie zabezpieczyłem styków i na wierzch rzuciłem metalowy termos. Akumulator nowy więc bez problemu wypalił dwie dziury w termosie i zaczął wypalać jakąś wewnętrzną izolację. Na szczęście nie doszło do niczego poważnego. Zdjęcia nad jeziorkami były udane.
Pogoda przez kolejne dni nie była rewelacyjna. Wstawaliśmy o 4 rano patrząc na niebo czy są gwiazdy - dwa razy były więc szybko zerwaliśmy się aby być na szczycie przed wschodem. Pierwszego takiego dnia niestety podczas wsiadania do samochodu już padał deszcz - ale pomyśleliśmy że to tylko mżawka i do tego przelotna. Po drodze na parking pod Rawkami (bo taki był plan wyjścia - Rawki) zatrzymała nas Straż Graniczna - przetrzymali nas dłużej i zapowiedzieli że nie mamy co liczyć na słońce o wschodzie - pewnie racja pomyślałem bo już dobrze padało. No ale pojechaliśmy. Niezłomni przyodzialiśmy cały ekwipunek na plecy, ale deszcz nie przestawał padać, ja pierwszy zrzuciłem wszystko i schowałem się do samochodu - Marcin jako ten bardziej napalony na wszystko stał jeszcze kilkanaście minut marudząc że trzeba iść, w końcu dał za wygraną i do 8 godziny drzemaliśmy w samochodzie. Wyszło nam to na dobre ponieważ nie mielibyśmy tych pięknych 'szperaczy' z nieba. Zaraz jak wystartowaliśmy całe zjawisko zaczęło się na naszych oczach i trwało dosłownie do zakończenia kręcenia ujęcia. Przy okazji podjechali do nas panowie ze Straży Granicznej - tym razem widząc 'szperacze' i to że je filmujemy mieli już kciuki w górę i szerokie uśmiechy. Na szczycie spędziliśmy jeszcze około godzinę czekając żeby cokolwiek było widać, ale w końcu chmury się poszarpały i kilka ciekawych ujęć udało się zrobić.
Na wschód słońca udało nam się w końcu wejść na Wetlińską. Jako że nie mamy zbytnio kondycji - a sprzęt ważył ponad 10kg (sam foto) to sapaliśmy po nocy jak piżmaki(jeśli one w ogóle sapią;). No ale wschód był piękny i warto było znowu wstać o 4 rano.
Pierwszy raz byliśmy w Krywem - i całe szczęście że po zaparkowaniu samochodu w pewnym miejscu i ruszeniu zapomniałem statywu, przeszliśmy kilkaset metrów w górę i widać było że dalej jest dobra droga więc po cofnięciu się do samochodu postanowiłem że podjedziemy jeszcze kawałek (mapa ani znaki nie wskazywały dokąd można bezpiecznie zajechać nie otrzymując mandatu od straży leśnej). I całe szczęście że zapomniałem tego statywu bo okazało się że do celu było jakieś 2km i stracilibyśmy dużo czasu i energii a pogoda tego dnia była wyśmienita dlatego zrobiliśmy tylko dwa ujęcia i szybko uciekliśmy w nowe lokacje.
Niestety nie udało się nam nagrać ładnego zachodu słońca (byliśmy od niedzieli do czwartku rano - Marcin miał wylot o 10) dlatego zaraz w sobotę pojechałem w Bieszczady jeszcze raz ze szwagrem. Spaliśmy w Chatce na Wetlińskiej - ja na stole w jadalni on na płytkach. Warunki niezłe - wiało szparami tak mocno że pewnie lepiej byłoby się gdzieś za skałą przespać. No ale to w końcu najbardziej spartańskie schronisko w Polsce więc nie można narzekać. Czekolada z rumem i ciepłe śpiwory jakoś dały nam przetrwać noc. W niedzielę udaliśmy się nad Sine Wiry (szwagier ma manię kultów pogańskich i dopatrywał się tam miejsca mocy dla pogan). W ostrym świetle ciężko było mi znaleźć dogodną pozycję do kręcenia i chcąc sprawdzić kamloty na środku rzeki a nie chcąc wpaść ze sprzętem do wody sam do niej wlazłem brodząc po kolona w lodowatej już wodzie. Ostatecznie wyszło na to że kręciłem z brzegu i wcale nie musiałem moczyć butów. No ale czego to się nie robi dla filmu;) Buty na zmianę miałem w samochodzie więc za 30 minut byłem już suchy. Wieczorem siedzieliśmy 2.5 godziny pod Tarnicą robiąc ujęcie z gwiazdami - wymęczyło mnie to strasznie - ostatnie 30km drogi powrotnej do domu w ogóle nie pamiętałem - dobrze że było już po północy i nikogo na drodze ;)
No i pewnie z grubsza tak wyglądałaby nasza wyprawa ;od kuchni; - potem przez miesiąc 'bawiliśmy' się na komputerach w obróbkę materiału - zrobiliśmy w sumie ponad 24000 zdjęć - ale nie wszystkie ujęcia pojawiły się w filmie - nie wiedząc co zastaniemy następnego dnia filmowaliśmy dużo aby w razie czego było z czego zrobić film :) Marcin spędził dodatkowy tydzień nad muzyką aby wszystko prezentowało się tak jak macie okazję to widzieć.
Pozdrawiamy wszystkich - również tych spotkanych na szlaku - bo okazało się że bardzo dużo osób widziało nasz film z Lata, mamy nadzieję że po Jesieni każdy napotkany zakochany w Bieszczadach będzie wiedział kim jesteśmy :P Oczywiście polecamy nasz profil na facebooku www.facebook.com/bieszczadytimelapse gdzie można być na bieżąco z nami i naszymi produkcjami.
Dla mnie tam jest wszystkiego za dużo, za szybko i zbyt jaskrawo - przekombinowane. Odbieram to jak by autor/autoray chcieli powiedzieć za dużo w tak krótkim czasie, stąd ten pośpiech i per saldo kompletnie niezrozumiały język obrazu.
Trochę to przypomina gminne gazetki sprzed jakichś 15 lat. Miał gość "w komputerze" 25 krojów czcionek, to je wszystkie musiał wsadzić na każdą stronę.
Jasne, że można, ale... po co? Co to ma odbiorcy "zrobić"?
Po kiego grzyba dzielić ekran na kawałki?
Jeśli chmury lecą raz z lewej na prawą, a natychmiast potem z prawej na lewą, to... co to ma powiedzieć?
Że się operator odwrócił? No i co z tego? Kogo, poza nim samym to obchodzi i z jakiego powodu?
To jest dokładnie tak samo jak z dzisiejszą książką podróżniczą: mało ważne gdzie byli i czego się dowiedzieli o tambylcach i ich kulturze, ale istotne, co jedli i czy im smakowało. Kompletne naśladownictwo folderków reklamowych!
I kompletne zaprzeczenie książki fiedlerowskiej.
Język dźwięku jest zupełnie od innej bajki i wręcz razi.
Mam świadomość brutalności opinii, ale... nie wystarczy raz obejrzeć jeden film Barabasza, by robić i publikować... swój.
A poza tym...
Mnie by szkoda było tyle czasu kwitnąć w jednym miejscu, by porobić te wszystkie fotki - ponoć 24 000. I wszystko to po to, by trochę pomigać nam po ekranie...?
Góry są naprawdę za piękne, by łazić po nich dla... poklasku innych.
Uwaga!!! "wirus", przenosi się wirtualnie, zakaz startów, lądować na zapasowych, gadulstwo i destrukcja ze skutkiem obstrukcja.
A skąd wiesz, że dla poklasku? Bo innym ludziom pokazują? Wielu ludzi pokazuje tu swoje zdjęcia, relacje, wiersze, niektórzy piszą opowiadania i wydają książki. To wszystko też dla poklasku? Może samo robienie filmów sprawia autorom tak wielką radość i przyjemność, że są gotowi wstawać przed świtem, męczyć się ze sprzętem, montować potem film godzinami a nawet komponować do tego muzykę. Rozumiem, że całość może się podobać lub nie, to kwesta gustu i indywidualnych zapatrywań i każdy ma prawo do własnego zdania, ale negowanie samego przedsięwzięcia bo "ja bym więcej połaził" jest - IMHO - bez sensu.Cytat:
Zamieszczone przez Zygmunt Skibicki
Spoko Zygmunt - ja nie każę nikomu zachwycać się naszym filmem - nie podoba się - ok dzięki za uwagi, na pewno nie przestaniemy naszej pracy przez jedną niezadowoloną osobę.
Nie robimy tego jednak dla 'poklasku' - jedni chodzą bo lubią widoki, inni robią zdjęcia, inni jadą z dziewczyną, my jedziemy ze sprzętem i sprawia nam to taką samą radość jak dla innego wypicie wina na Wetlińskiej i zaśpiewanie do gitary. Bieszczady są dla wszystkich - my pokazujemy je na swój sposób :D Na szczęście dużej ilości ludzi jesteśmy małą odskocznią od rzeczywistości i serwujemy im wirtualną wycieczkę z nami. Dla nas to hobby i zamiłowanie... i nikogo nie zmuszamy do oglądania, nie oczekujemy też laurów - sławy i wiecznej chwały, jesteśmy amatorami i się do tego przyznajemy :D
Wymieniliśmy poglądy i... tyle.
Nikogo nie zamierzałem i nadal nie zamierzam odwodzić od jego pasji.
Filmy o górach to arcy trudna dziedzina, ale to wcale nie powód, by się tym nie zajmować.
Przepraszam za ten poklask - niezręcznie to ująłem, wybaczcie.
popracujcie trochę nad samymi ujęciami to może i Zygmunt potem pochwali ;) z dzielenia kadru na pół też bym zrezygnowała
Z dzielenia kadrów zrezygnujemy - taki mały eksperyment który jednak nie wypalił i zgadzamy się z Wami - to nie był najlepszy pomysł :)
Swoje zachwyty nad tym filmem wyraziłem na facebooku. Mnie on bardzo się podobał.Jedyne do czego mógłbym się przyczepić to dzielenie ekranu ,o którym też już tu było.Trudno w takim wypadku skupić swoją uwagę.Sam robię zdjęcia i mam ogromna radość gdy podobają się innym.I jeszcze większą gdy je robię.
Poza tym te filmy Wasze, te zdjęcia i zdjęcia innych są czasami tylko jedyną możliwością powrotu w Bieszczady.
Chłopaki Braciszkowie! Dalej róbice to co robicie i dzielcie się z innymi;)
Pozdrawiam bo to świetna robota i ogromny wysiłek.
Jeśli ktoś po przeczytaniu dostał sraczki, to... przepraszam. Nie to było celem wyrażenia innej opinii niż zdecydowana większość...Cytat:
Zamieszczone przez partyzant
Oczywiście, że tak! Bo niby w jakimż innym celu pokazuje się innym własne dzieła?Cytat:
Zamieszczone przez bartolomeo
Prof. Aleksander Bardini w roku 1971-szym na gościnnym wykładzie w łódzkiej filmówce wyraził to w taki sposób:
"Sztuka, to przemyślany, sztuczny z zasady sposób twórców na wywołanie u odbiorców zamierzonych sekwencji jak najbardziej naturalnych emocji, co ma jedyny cel: prowadzić do zadowolenia odbiorców. Wszystko inne jest kiczem."
To w tym wypadku nie podlega jakiejkolwiek dyskusji!Cytat:
Zamieszczone przez PawelS
Poważna sprawa i cel wart sporych nawet poświęceń.Cytat:
Zamieszczone przez PawelS
To ja bym postawił następną kwestię:
Góry są wyjątkowym miejscem w przyrodzie, gdzie z racji różnic wysokości rozpościerają się najrozleglejsze widoki... poza lotnictwem i baloniarstwem.
Te widoki same, bez żadnych "dodatków" prowadzą do wyniku: patrz słowa Bardiniego!
Teraz będzie osobiście...
Mnie bynajmniej widok rozległych szczytów, pasm czy pagórów wprowadza w stan podziwu, ale także dużego uspokojenia, zadumy oraz zachwytu nad dziełami Natury. Inni mówią Stwórcy i... też mają rację.
Dlaczego tak jest? A, bo wszystko, co tam obserwuję ma monumentalny charakter, a jeśli coś się dzieje, to powoli, majestatycznie i bez nerwowego pośpiechu. Nawet burza z piorunami w Tatrach jest majestatyczna! To my, odbiorcy mamy gwałtowne napady strachu przed błyskami i piorunami bojąc się o własne tyłki.
Do rzeczy...
Film składający się ze zmontowanych, poklatkowych ujęć już z samej definicji musi być zbliżony w swym wyrazie do pierwszych śmiesznych filmów, gdzie ludzie chodzili tak trochę... "kanciasto", co powodowało, a i nadal powoduje wybuchy śmiechu widowni.
Proponowany film także poprzez "skaczące" po kadrze konie czy chmury lacące raz w lewo, a za ułamek sekundy w prawo - na przykład - wprowadza nastrój rozedrgania emocji. No... nie ma to nic wspólnego z poczuciem obcowania z monumentami. Nie jest to z pewnością powód do wrażeń zbliżonych do majestatycznych przeżyć zachwytu nad dziełami natury.
Tam w ogóle wszystko skacze. To... sio... owo... nic z niczego nie wynika i nic nie jest przyczyną kolejnego...
Powiem krótko: film wprowadza nienaturalny dla obranego tematu nastrój nerwowości i rozedrgania... czy się to akurat komuś podoba, czy też nie za bardzo, to już zupełnie inna kwestia.
Mnie się nie podoba, ale to wyłącznie moja prywatna opinia i nic się złego mnie oraz innym się nie stanie, jak zostanie ona wywalona do kosza...
P.S.: Ja bym na miejscu twórców filmu przejrzał dokładnie te 24 000 klatek, ale takich jeszcze nie "podkręcanych" i wybrał circa ze dwadzieścia, popracował nad nimi, powiększył i zaproponował jako samodzielną wystawę fotograficzną.
Chętnie bym pojechał nawet przez pół kraju, by coś takiego obejrzeć.
Każdy film taki? Z definicji? Ciekawe gdzie tę definicję znalazłeś. Rościsz sobie prawo do decydowania jak należy pokazywać świat a na to nie ma jednej, uniwersalnej recepty. To co Tobie może wydawać się śmieszne lub nerwowe innym może doskonale odpowiadać i ich uspokajać.Cytat:
Zamieszczone przez Zygmunt Skibicki
Nie ma jedynego, słusznego podejścia do pokazywania gór.
Jak dla mnie EOT.
W głowie, bo myślę... czasami.Cytat:
Zamieszczone przez bartolomeo
Alboś nie przeczytał, albo... mniejsza o to.Cytat:
Zamieszczone przez bartolomeo
Cytat:
Zamieszczone przez Zygmunt Skibicki
Tu się zgadzamy, aczkolwiek nie każda inność jest od razu gwarancją lepszej, czy choćby tylko porównywalnie dobrej jakości.Cytat:
Zamieszczone przez bartolomeo
Otóż to...!Cytat:
Tam gdzie wszyscy myślą jednakowo, tam w ogóle mało się myśli.
I właśnie dlatego wyrażamy tu różne, czasem nawet skrajne opinie - wymieniamy się nimi, co wcale nie musi być od razu napaścią. Moja opinia jest jedną z wielu i wcale niczego sobie nią nie "roszczę" - patrz wyżej.
Wielkie dzięki za relację, emocje, wrażenia z wyprawy!:-)Cytat:
Zamieszczone przez krystian_k
Znajdziecie krytykę twórczą, która coś wniesie na przyszłość, a także kompletne niezrozumienie pomysłu i do tego trzeba mieć dystans oraz tolerancję.
Jeszcze dorzucę swoje trzy grosze, jak to postrzegam.
Użyłam określenia, że ten film jest urozmaiceniem na forum, według mnie on jest znakomitym uzupełnieniem różnych opowieści o Bieszczadach.
Można, na przykład, łazić kilka dni i wspominać parę miesięcy (hi hi to moja dyscyplina), można filmować 38 godzin i pokazać to w 6 minutowym filmie. Główny zarzut, który się pojawia to, że wszystko dzieje się za szybko...
Przepraszam, że taką oczywistość piszę, ale to mnie fascynuje w moim prostym odbiorze rzeczywistości.
„Film poklatkowy” daje nam możliwość zauważenia tego, czego nie rejestrują nasze zmysły. Pewne zjawiska dzieją się zbyt wolno dla naszej percepcji. To tak jakbyśmy obserwowali wzrost fasoli od nasienia (celowo daję przykład szybko rosnącej rośliny, a nie choćby drzewa!). Przez kilka dni jesteśmy wstanie zaobserwować kolejne fazy wzrostu rośliny. Można powiedzieć, że fasola rośnie „na naszych oczach”. A jednak jest to bardzo złudne, możemy złapać tylko pewne etapy, różnice, które uchwyci nasz wzrok. Choćbyśmy się gapili w dzień i w nocy nie zauważymy wszystkich zmian, które zachodzą w rozwoju rośliny. Dopiero wspomagając się sprzętem, soczewką rejestrującą obraz co parę minut, a potem puszczając zdjęcia w przyśpieszonym tempie, możemy zobaczyć, co naprawdę działo się przez ten czas. Widzimy niemal każdy milimetr wzrostu rośliny, widzimy również jej taneczne ruchy (tzw. ruchy nutacyjne) – nie do uchwycenia naszymi zmysłami.
To samo chłopaki zrobili z Bieszczadami. Można czasem zaczaić się na wschód lub zachód, ale i tak nie jesteśmy w stanie uchwycić stałego ruchu Ziemi (wschody, zachody, „migające i spadające” gwiazdy), czy na przykład pływające liście po Jeziorkach Duszatyńskich. Dla mnie takie ujęcia, jak w tym filmie to jest fenomen. I jednocześnie multiwitamina, bo mogę sobie w tabletce zobaczyć, to czego nie ma w moich bieszczadzkich wędrówkach. Nawet jak czasem zwolnię, a czasem sobie przysiądę, to też tego nie zobaczę! Zgodzę się też, że jest to reklamówka Bieszczadów (użytkownik Skibicki nazywa to „folderkami reklamowymi”). I owszem, bo jest wiele pięknych ujęć najbardziej znanych miejsc, pokazanych w dużym skrócie. To też plus. Przyznam, że nie dzierżę na You Tube filmów dłuższych niż 10 min. Nudzę się przy fotkach puszczanych co minuta (hm, a może nawet krócej;-)...Drażnią mnie efekty dodatkowe czyli stopniowe wchodzenie i wychodzenie zdjęcia, oraz jego przemiany techniczne w trakcie oglądania. Na pokazach prywatnych wymiękam przy (nawet rewelacyjnej) dwusetnej fotce z wyjazdu...Ale to już całkiem prywatne odczucia, choć i te zmieniają się względem okoliczności;-)
Maciejka bardzo ładnie to ujęła : ))
Obejrzałam ten film kolejny już raz i szukałam czegoś co mi w nim przeszkadza. i...nic nie znalazłam. Nie przeszkadza mi szybkość, nie przeszkadza mi dzielenie ekranu (hmmm...może coś jednak jest w tym, że kobiety mają większą podzielność uwagi od mężczyzn :wink:), nie przeszkadzają mi nasycone kolory. Może się nie znam. Ale wcale mi to nie przeszkadza. W każdym kadrze i w każdym słowie jednego z autorów tu piszącego pobrzmiewa wielka radość z tego co stworzyli i dla mnie ten filmik jest taką wielką, radosną, kolorową, toczącą się i skacząca piłką z napisem Bieszczady. Szachy są fajne i można nad nimi posiedzieć i podumać ale fantastycznie jest też pograć w piłkę. Chociaż nie każdy oczywiście musi.
Chłopaki - twórzcie dalej tak jak Wam w duszach gra. Oby nigdy dążenie do doskonałości nie zabiło w Was pasji. : ))))
Z pozdrowieniami dla wszystkich szachistów i dla tych, którzy nadążają wzrokiem za piłką. ;)
Jak chce się być naprawdę dobrym to trzeba brać pod uwagę także głosy krytyczne. Czytając Wasze posty mam wrażenie, że wszyscy muszą mieć takie samo zdanie...ktoś myśli inaczej jest bee
Nie wiem skąd masz to wrażenie.Cytat:
Zamieszczone przez meg
Ja, jako pierwszy napisałem że filmik mnie nie zachwycił i co ...?
Nie widzę, aby ktoś postrzegał mnie że jestem beee.
A że autor powinien brac pod uwagę również głosy krytyczne - z tym się zgodzę
Po moim poście odniosłaś takie wrażenie Meg? Wrażenia jak widać często są złudne i mylące.:wink: Nie uważam, że wszyscy muszą mieć takie same zdanie i dlatego pozwalam sobie tu napisać, że mi podoba się bardzo. Jak najbardziej się zgadzam z Tobą, że autorzy powinni słuchać głosów krytycznych. I jest tu miejsce zarówno na krytykę, jeśli ktoś akurat czuje potrzebę jej wyrażenia jak i na zachwyt. Jeśli mi się podoba to muszę szukać na siłę czegoś co mi się nie podoba? Jeśli mi się podoba bez zastrzeżeń to nie mogę tego napisać? Ktoś lubi pisać, że mu się nie podoba, a kiedy mu się podoba to milczy, ktoś inny pisze wtedy kiedy mu się podoba, kiedy mu się nie podoba to nie pisze nic. Różnie więc z tym wyrażaniem opinii jest.Cytat:
Zamieszczone przez meg
Pozdrawiam. : ))
Właśnie. Ja nie postrzegam don Enrico jako beeee. Mimo, że nie lubi szybkich piłek. ;)Cytat:
Zamieszczone przez don Enrico
Jest chyba jeszcze... "drobniej", bo trudno IMHO przyjmować powyższe za regułę. Jest spora przypadkowość w tym pisaniu "z powodu nacisku na konkretną stronę poczucia gustu"... Gdyby było inaczej, to z jednej strony byli by tylko tacy, którzy piszą "ochy i achy", a z drugiej tylko wybrzydzacze. Takiej jednak prawidłowości przynajmniej tu nie znalazłem. Sam zresztą dość przypadkowo, aczkolwiek zachęcony pierwszymi opiniami, otworzyłem ten filmik. Co mi leżało na sercu po obejrzeniu, to napisałem. Przepraszam, że popsułem miłą atmosferę wzajemnego klepania się po pleckach.Cytat:
Zamieszczone przez asia999
Wszak i tak per saldo: nie ma powodu, by zapisane tu opinie traktować jak ostateczny wynik miarodajnej kolaudacji - zarówno te z zachwytami jak te sceptyczne...
Internet jest opiniotwórczy, ale chyba to jeszcze nie jest "ta" skala - tak myślę.
Sorry, ale nazbyt poważne i "napinające" podejście do kilku napisanych tu zdań może wyłącznie śmieszyć.
A nie można po prostu przyjąć, że ktoś coś wymagającego umiejętności, sprzętu i sporo pracy zaproponował, kilku osobom się podobało, kilka było wręcz zachwyconych, a jednemu czy dwóm coś nie pasowało i... tyle?
Zawory bezpieczeństwa, ot co... !
nie, tak ogólnie - to tylko net więc wrażenia mogą być mylne :)Cytat:
Zamieszczone przez asia999
I tu się zgadzam.Nie ma co się napinać.Ja wśród zachwyconych jestem ale przecież nie wszystko wszystkim musi się podobać.Cytat:
Zamieszczone przez Zygmunt Skibicki
I to chyba jest w tym wszystkim najfajniejsze.Każdy jest inny;)
No, to o klepaniu po pleckach, napinaniu i zaworach mamy omówione i uzgodnione :razz:
A co do filmiku - a może by tak współczesne bieszczadzkie Koyaanisqatsi? Temat pasuje jak ulał. :!:
Ja bilet do kina bym kupiła.
Rozumiem... to dość denerwujące było, bo pewno za bardzo podważało jakieś mocno ustalone o-czymś-mania...Cytat:
Zamieszczone przez asia999
Ciekawe, że próbki uszczypliwości pod adresem mniej zachwyconych posypały się gęstawo nawet, ale nikt nie odniósł się do kluczowego tu - moim zdaniem - cytatu z Aleksandra Bardiniego.
A może by tak jakiś zupełnie nowy, całkowicie oryginalny pomysł...?Cytat:
Zamieszczone przez asia999
Dup...likaty mają tę wadę w stosunku do oryginałów, że są natychmiast porównywane z pierwowzorami i od razu gremialnie z tytułu naśladownictwa mają noty... poobniżane. Ja bym w tym wypadku dobrze przemyślał sprawę: z jakiegoż to powodu od 30-tu lat nikt nie spróbował naśladownictwa na tej drodze?
Ba... za naszą "Siekierezadą" nikt nawet choćby ociupinkę nie poszedł...!
Jak tam komu pasuje, ale ja uważam, że dobrze się tak stało...
Zygmunt, daj już spokój. Chłopaki zrobili film o Bieszczadach i choćby technicznie był wadliwy to dla mnie będzie fantastyczny choćby tylko z tego powodu. Ja nie zwróciłem uwagi na słabe strony, bo od pasjonatów- amatorów nie wymagam perfekcji, idą w dobrą stronę, krok po kroku. To co napisałem o destrukcji, bo taka może być zła krytyka podtrzymuję a Ty niestety nie umiesz się z tego wyplątać. Mam pretensje o takie określenia jak:"atmosfera wzajemnego klepania się po pleckach", to nie fer. Moja fascynacja profesorem Bardinim ucierpiała gdy jego wielki portret zobaczyłem w Muzeum Socrealizmu, choć nie wiem jakie są w tym temacie jego "zasługi", człowiek był wyjątkowy ale chyba omylny jak każdy. Każdy natomiast powinien umieć rozpoznać swoje błędy i wyprostować co przekombinował, czego sobie i innym niniejszym życzę.
Cytat:
Zamieszczone przez Zygmunt Skibicki
Odnoszę się: jak najbardziej naturalne emocje, prowadzące ostatecznie do zadowolenia wywołują u mnie m.in. twórczość poetycka różna, malarstwo całkowicie różnorodne stylistycznie, proza przeróżna, filmy dla dzieci, filmy wojenne, kryminały, biografie Tudorów pisane drobną czcionką, wycinanki kurpiowskie, figura Matki Bożej z gipsu stojąca kiedyś w domu mojej Babci, (...) fotografie Pierogowego i filmy, których wątek tu dotyczy.Cytat:
Zamieszczone przez Zygmunt Skibicki
Nie wiem... czy mam jakoś to przemyśleć i z czegoś zrezygnować?
Taki np?Cytat:
Zamieszczone przez Zygmunt Skibicki
Oj..ile już takich wystaw było...ile takich fotografii...Cytat:
Zamieszczone przez Zygmunt Skibicki
Staram się nie zrażać do czegoś zanim nie zobaczę.Cytat:
Zamieszczone przez Zygmunt Skibicki
I z tym się zgadzam. Czy zgodzisz się Partyzancie na poklepanie po pleckach? :mrgreen:Cytat:
Zamieszczone przez partyzant
Cytat:
Zamieszczone przez Zygmunt Skibicki
Zygmuncie - masz tendencję do tworzenia rzeczywistości, której nie ma. :wink: Szkoda byłoby, gdyby ten wątek został "zagadany" jakimiś wzajemnymi docinkami. Dlatego ja z dyskusji się już wycofuję.Cytat:
Zamieszczone przez Zygmunt Skibicki
Pozdrawiam. : )
Pewnie, że tak Asiu :-D.
Nie ma to jak posłuchać mądrego...Cytat:
Zamieszczone przez asia999
W rzeczy samej... patrz wyżej.Cytat:
Zamieszczone przez asia999
Ani mi się śni gadać tu o czymkolwiek innym niż ów film, ale... sam się nie będę wygłupiał.
Banalnie napiszę - PRZEPIĘKNE :) ...tym razem wolniej, spokojniej, jakby ciszej w kadrze...choć chwilami z powiewem i cieniem... Jak dla mnie - wyjątkowo piękne i celne ujęcie bieszczadzkiej zimy. Dotychczasowe "Pory Roku" wywołują u mnie uśmiech przy oglądaniu. Zima wywołała również wzruszenie...
Dziękuję więc Autorom za te wrażenia. Super, że jest już tyle osób, które Wam pomagają.
A ponieważ, jest troszkę wolniej...jest czas na spojrzenie dodatkową parą oczu - wyobraźni ;)
w 47 s. dostrzegłam nadlatującego wraz ze wschodem słońca "ognistego ptaka" a w 4.14-4.24 "fale bijące o brzeg" :wink:
piękny...miałam okazję spotkać Autora na szlaku w ten jeden z bardziej wietrznych i mało zachęcających do wędrówek dni... czekam na kolejny odcinek :smile:
Końcówka - drzewa targane porywami wiatru - IMHO - najpiękniejsza :-)
Dziś o zimowym filmie panów braci K. wspomniano w Teleexpresie - gratulacje :) Teraz czekamy na wiosnę i wiosenny film, taki z topniejącymi szybko soplami i rozkwitającymi śnieżycami.
Wiosna:
https://www.youtube.com/watch?v=e4yG-RPmpzk
I cztery pory roku w pigułce:
https://www.youtube.com/watch?t=15&v=4HeU7btJtYU