Czy w Czywczynach i Czarnohorze są dobrej klasy hotele?

[bartolomeo]

Z hotelu skorzystały trzy osoby, dwie spały w namiocie. Prycze są, ale stoją na sztorc w kącie.

Ja spałem w środku, bo się boję ciemności

Na koniec było ognisko z kiełbaskami.

Ognisko było kapitalne a kiełbaski doskonałe. Nie ma jak kiełbaski z ogniska, równać się z nimi mogą wyłącznie ropczycko-górskie kabanosy, także z ogniska ma się rozumieć!

I tak oto na drugą noc na Ukrainie znów trafił nam się wyborny hotel: "Hotel Burkut" pierwszej kategorii.

[Wojtek Pysz]

Ja spałem w środku, bo się boję ciemności .

O, nie wiedziałem, że w środku będzie jaśniej

[bartolomeo]

O, nie wiedziałem, że w środku będzie jaśniej

Raźniej Wojtku, raźniej!

[maciejka]

I tak oto na drugą noc na Ukrainie znów trafił nam się wyborny hotel: "Hotel Burkut" pierwszej kategorii.

A następnego dnia szybkie śniadanko, zwinięcie namiotu, wymeldowanie z hotelu i marsz w mokre ziołorośla oraz łany szczawiu alpejskiego. Jakby mało mokrego w części dolnej, to ostra wspinaczka przez las zapewniła wilgotność garderoby górnej.
Wspinaliśmy się uparcie śledząc wątłą ścieżkę, cierpliwie pokonując różne przeszkody oraz utrzymując równe tempo. Po przepisowej godzinie zrobiliśmy zasłużony odpoczynek. Jeszcze kawałek lasem wśród mszystych dywanów i otworzyła się przed nami Połonina Milkowa oraz grzbiet Czywczyna, który był już coraz bliżej.

I bliżej

I na wyciągnięcie ręki

[bartolomeo]

Wspinaliśmy się uparcie śledząc wątłą ścieżkę, cierpliwie pokonując różne przeszkody oraz utrzymując równe tempo.

I tak prawie 400m w górę na odległości 1200m w poziomie. Ale jaka była radość, jak otworzyła się nam pierwsza polanka:

grzbiet Czywczyna

Tak, zejściem do Czarnego Czeremoszu zamknęliśmy pierwszy etap, wędrówkę po Hryniawach, a otworzyliśmy etap drugi, Czywczyny. A jak Czywczyny to i Czywczyn:



Jeszcze tylko 300m w górę i już zobaczymy co z niego widać.

[Wojtek Pysz]

Na połoninie Miłkowej jest kilka opuszczonych budynków pasterskich.
Obok jednego z nich, tego z rudym dachem (to zardzewiała blacha) jest wydajne źródło z krystaliczną wodą.


Nie przeszkadza nawet, że woda spływa z eternitowej rynienki.

Jeszcze tylko 300m w górę i już zobaczymy co z niego widać.

Ale najpierw trzeba się zreanimować i przewietrzyć;-)

[maciejka]

Na połoninie Miłkowej jest kilka opuszczonych budynków pasterskich.

W pobliżu takich porzuconych zabudowań wierzbówka kiprzyca sięgała ponad czubek głowy i to nie tylko mojej

[maciejka]

Kiedy Wojtek wyruszył na poszukiwania wody, pozostali rozłożyli się w cieniu drzewek rosnących wzdłuż drogi.
Po chwili minęła nas, pozdrawiając z uśmiechem, babuszka z plecionym koszem na plecach wypełnionym borówkami.


A Wojtek niczym różdżkarz wynalazł wspaniałą wodę, której można było napić się do woli.
Każdy z nas wyruszał z zapasem wody na cały dzień. Jednak słońce dopiekało, góry wyciskały nas siódme poty, a woda szła jak woda;-)
Jednak zawsze w porę, na ugaszenie pragnienia i uzupełnienie zapasów trafiało się jakieś źródełko. Nie był to wyłączny łut szczęścia, ale przygotowane wcześniej plany wraz z mapą.

[maciejka]

Widok z Czywczyna na przebytą trasę.