Pogórze Bukowskie-przewodnik "Pogórze Karpackie" Krzysztofa Wojtycza

[Piotr]

Niech fachowcy zaczną pisać przewodniki.

Zmuś ich :) Nie każdy fachowiec zaraz może / chce / ma czas / ochotę pisać przewodnik.

Ludzie mający prawdziwą wiedzę, a nie dyletanci.

Ba ta joj - weź zatem do ręki pierwszy z brzegu przewodnik czy opracowanie osób na które się powołujesz jako bardzo surowych, itd i spróbuj nie znaleźć tam nic do czego można się przyczepić.

Wybacz ale w mojej ocenie większość autorów przewodników nie zna nawet topografii terenu, który opisuje.

Tu akurat się zgadzam - choć imho nie większość, ale wielu na pewno.

Pozatym Piotrze zaczynasz mnie denarwować.

Wiem, zawsze do usług :)

Skoro masz tak liberalne nastawienie do wiedzy o regionie to dlaczego nie ma bzdur na Twoim wortalu, a zbyt dużo błędów w przewodniku.

Mam liberalne dlatego że uważam, iż o szczegóły niech się kłócą fachowcy/naukowcy, itp.
Większość turystów nie wyłapie drobnych, nieszkodliwych błędów przewodniku, dlatego nie ma co ich demonizować - raczej traktować jako zło konieczne, wypadki przy pracy, czeskie błędy - jak chciał tak zwał - takie znajdziesz nawet u osób o których piszesz że innych za mniejsze przewinienia oblaliby na egzaminie. Nie ma ludzi wszechwiedzących, naprawdę.

Poprostu znam swoje miejsce w szeregu. Na razie jestem na końcowych miejscach w pierwszej piętnastce.

Łał - a cóż to za ranking? Jakieś szczegóły?

[lucyna]

Zmuś ich :) Nie każdy fachowiec zaraz może / chce / ma czas / ochotę pisać przewodnik.

Ba ta joj - weź zatem do ręki pierwszy z brzegu przewodnik czy opracowanie osób na które się powołujesz jako bardzo surowych, itd i spróbuj nie znaleźć tam nic do czego można się przyczepić.

Acha znalazłam. I to dwa.
"Cerkwie szlaku ikon" Robert Bańkosz Arete II Krosno 2007
"Sanok słoneczna strona Galicji" Aurelia Hałubowska Bezdroża 2005
Nie spałam prawie całą noc. Na więcej nie starczyło mi czasu. Nie znalazlam ani jednego błędu w przewodniku Aurelki. Mówiąc wprost nie sięgałam w ciemno. Robert Bańkosz moim zdaniem jest najlepszym przewodnikiem beskidzkim. Fenomenalna wiedza plus wyjątkowe umiejętności jej przekazania.
Przewodnik o Sanoku polecili mi dwaj autorzy przewodników, pracownicy CIT-informacji turystycznej w Sanoku i Urzędu Promocji Miasta Sanoka. To ci fachowcy, przewodnicy, regionaliści, autorzy przewodników; Bańkosz i Wesołkin.
Nie mam dostatecznej wiedzy aby sprawdzić pod względem merytorycznym przewodnik "Osobliwości Bieszczadów Wschodnich", którego współautorem jest Wojciech Wesołkin. Nie mogę także porównać z innymi publikacjami, gdyż jest to temat praktycznie nieopracowany. Mam wprawdzie kilka przewodników po tej części Ukrainy ale mówiąc wprost nie za bardzo ufam autorom.

[Piotr]

Acha znalazłam. I to dwa.

No znowu muszę się z Tobą nie zgodzić :)
Właściwie połowicznie, bo tego drugiego nie czytałem.
Jednak to tak na marginesie, bo naprawdę jak mówimy o przewodnikach turystycznych po Bieszczadach, to nie wyciągaj opracowań typu "Cerkwie szlaku ikon" czy broszurek o ścieżkach po BdPN (!) - to zupełnie inna bajka i zestawianie razem tym pozycji nie ma najmniejszego sensu a może być nawet uwłaczające dla ich autorów

"Cerkwie szlaku ikon" to praca oparta głównie na literaturze, skupiająca sie na samych cerkwiach pod względem architektonicznym oraz na głównych dogmatach prawosławia i grkat. Doskonała książka, ale nie porównuj jej do jakiegoś autorskiego przewodnika turystycznego, gdzie łatwiej o wpadkę bo wymagają również sporej i aktualnej znajomości terenu.

Jak już bardzo chcesz (całą noc? )
"Cerkwie szlaku ikon"; R. Bańkosz, str. 174:
"Cerkiew znajduje sie w połowie wsi po prawej stronie drogi wiodącej od Rzepedzi" - to o Turzańsku.
No i dupa blada - egzamin oblany, skoro za jakiś kolorek czy inną dyrdymałe można oblać (rzekomo) przewodnicki egzamin.
Widzisz, różnica jest taka że dla Ciebie jest to KARDYNALNY błąd, który niemal dyskryminuje przewodnik a autora najlepiej nazwać dyletantem, cy cuś - bo mniejszego kalibru błędy sama cytujesz. Natomiast dla mnie jest to zwykła pomyłka wynikająca z przemęczenia, nieuwagi, etc., którą może popełnić każdy i ma się nijak do wiedzy autora, chyba że uważasz iż p. Bańkosz nie wie po której stronie drogi stoi cerkiew w Turzańsku - ja jednak sądzę że wie.

Dlatego nie rozumiem np. kwestionowania tego co wypisałaś wyżej, np.:
"Przez Dwernik prowadzi droga jezdna na Caryńskie"
Kto to kwestionuje bo sie zgubiłem, Ty czy Potocki?
Tak, przez Dwernik prowadzi droga jezdna do Caryńskiego - ale oczywiście możesz spróbować mi udowodnić że jest inaczej - to co próbujesz?

Naprawdę: więcej zrozumienia, mniej czepiactwa i zawsze warto zastanowić się jakiego kalibru jest błąd, jak rzutuje na odbiorcę i czy aby zawsze wynika z niewiedzy autora.

[klopsik]

Lucyna co tak zachwalasz Potockiego ??Przewodnik czytalem ubogi w tresc i nie daje jakos wielkich prawdziwych weryfikowlanych ciekawostek. Lubie Przewodniki Kłosa za to ze pomimo ubogosc, kolo caly czas szpera i to co sam znajduje opisuje wiec tresc przewodnika z wydania na wydanie rosnie. Podzialow karpat jest pare i to polskich podzialalow ot piewrszy podam taki bliski sercom turystow http://antykwariat.turnia.pl/showlist.php?i=15041.

[lucyna]

No znowu muszę się z Tobą nie zgodzić :)
Właściwie połowicznie, bo tego drugiego nie czytałem.
Jednak to tak na marginesie, bo naprawdę jak mówimy o przewodnikach turystycznych po Bieszczadach, to nie wyciągaj opracowań typu "Cerkwie szlaku ikon" czy broszurek o ścieżkach po BdPN (!) - to zupełnie inna bajka i zestawianie razem tym pozycji nie ma najmniejszego sensu a może być nawet uwłaczające dla ich autorów


Dlatego nie rozumiem np. kwestionowania tego co wypisałaś wyżej, np.:
"Przez Dwernik prowadzi droga jezdna na Caryńskie"
Kto to kwestionuje bo sie zgubiłem, Ty czy Potocki?
Tak, przez Dwernik prowadzi droga jezdna do Caryńskiego - ale oczywiście możesz spróbować mi udowodnić że jest inaczej - to co próbujesz?

Skończyłam lekturę o 6 rano. Przewodnik "Cerkwie szlaku ikon" jest przewodnikiem turystycznym. Podobnie jak przewodniki po ścieżkach BdPN. To nie są broszurki ake dobrze opracowane pod względem merytorycznym przewodniki opisujące atrakcje przyrodnicze i wbrew pozorom czasami kulturowe vide przewodnik Antoniego Derwicha " W dolinie górnego Sanu" czy " Berehy Górne ścieżka dendrologiczno-historyczna" Grażyny Holly i Beaty Szary. Zarówno Derwich jak i Szary są przewodnikami beskidzkimi. Objętościowo te przewodniki przypominają wspominane przez nas oboje wydawnictwa Roksany poswięcone gminom.

Kwestionuje Potocki. Dla mnie jest to conajmniej dziwne określenie. Oczywiście mogę podać inny błąd z przewodnika PASCALA : droga karpacka wg autora wiedzie z Krosna przez Rymanów do Cisnej.

To nie jest czepialstwo. Piotrze sięgając po przewodnik czy czytając tu nasze posty po kilkudziesięciu stronach czy po kilkunastu postach zorientujesz się czy ktoś ma wiedzę o regionie czy też jej nie ma. Ktoś sam siebie może okreslać specjalistą od Karpat Wsch., być przewodnikiem, autorem przewodników i mieć nawet tytuł prof przed nazwiskiem ale bardzo szybko można zorientować się czy posiada wiedzę czy też jej nie posiada. Po co tak oczywistą prawdę kwestionować. Prawdziwy autorytet taki jak dla mnie Bańkosz może popełnić mały błąd ale to tylko świadczy, że jest człowiekiem.
Podobnie jest z pasjonatami. Zankomity przewodnik mimo iz zawiera błędy to wg mnie "Łemkowszczyzna Od ikony do pop-artu" Pawła Krokosza i Mariusza Ryńca. Tam widać pasję, znajomość terenu i zagadnienia.

OT.
Kolega wylosował nieszczęśliwie pytanie.Miał wymienić rokokowe zabytki na terenie TU. Był nieprzygotowany z tego zagadnienia. Szalę przechyliła nieznajomość kolorów nagrobka. Oblał. Przygotował się i zdał następny egzamin. Jest teraz zawodowcem.

[Basia Z.]

Kwestionuje Potocki. Dla mnie jest to conajmniej dziwne określenie. Oczywiście mogę podać inny błąd z przewodnika PASCALA : droga karpacka wg autora wiedzie z Krosna przez Rymanów do Cisnej.

Czy znajomość nazwy drogi jest aż tak istotna ?
Dla mnie znacznie ważniejszy jest opis jej stanu nawierzchni i ewentualnie miejsc gdzie są stacje benzynowe, zajazdy i inne takie obiekty.

Na prawdę wierz mi - tego szukają w przewodnikach turyści indywidualni.

Kolega wylosował nieszczęśliwie pytanie.Miał wymienić rokokowe zabytki na terenie TU. Był nieprzygotowany z tego zagadnienia. Szalę przechyliła nieznajomość kolorów nagrobka. Oblał. Przygotował się i zdał następny egzamin. Jest teraz zawodowcem.

A to co teraz piszesz całkowicie zmienia postać rzeczy.

(tak nawiasem mówiąc - wiedząc ze nagrobek jest w stylu rokoko zapewne "strzelałabym" że biały, bo to ulubiony kolor występujący w tym stylu, istniało pi raz oko 80 % szans dobrego trafienia)

Pozdrowienia

Basia

[Browar]

Czy znajomość nazwy drogi jest aż tak istotna ?
Dla mnie znacznie ważniejszy jest opis jej stanu nawierzchni i ewentualnie miejsc gdzie są stacje benzynowe, zajazdy i inne takie obiekty.

Na prawdę wierz mi - tego szukają w przewodnikach turyści indywidualni.

Basia

Jestem indywidualnym,wydaje mi się że nawet turystą, i zaprawdę wierz mi że stacje benzynowe,zajazdy itp znajdę sobie na mapie.Inne obiekty też.Od przewodnika wymagam raczej informacji o ciekawych obiektach,ciekawostek,smaczków.Dlatego "biblia" Rewasza jest fajna,do czytania,a pierwszy przewodnik powojenny tylko opisujący technicznie trasę,dziś potrzebny mi jest jak dziura w moście.
Jako ideał polecam przewodniki Grzesia Rąkowskiego - bardziej książki podróżniczo-krajoznawcze.A jak się je czyta w zimowe wieczory...
A takie przewodniki jak Ty je widzisz,to dla mnie informator turystyczny,pare stron z podstawowymi info(o busach,bankach,pocztach,agroturystyce itp).Zresztą te same informacje są na mapach,dodatkowo czasy przejść,toponomastyka mówiąca więcej niż przeciętny przewodnik.Co do stanu dróg to ten się zmienia obecnie szybciej niż cykl wydawniczy mapy czy przewodnika,więc chyba nie ma sensu zawracać sobie tym głowy.

[lucyna]

Jako ideał polecam przewodniki Grzesia Rąkowskiego - bardziej książki podróżniczo-krajoznawcze.A jak się je czyta w zimowe wieczory...

Tak.
Mam tylko 3 częściowy "Przewodnik po Ukrainie Zachodniej": Wołyń, Podole, Ziemia Lwowska. Czekam na Lwów, a przede wszystkim na opracowanie nam bliższych terenów. To są przewodniki krajoznawczo-historyczne. Na pierwszy rzut oka widać, że mamy do czynienia z pasjonatem Kresów. Wiedza, głęboka znajomość zagadnienia i ta "dusza wlewana w czasie pisania" czynią, że te przewodniki czyta sie jak literaturę z górnej półki.

[Basia Z.]

Jestem indywidualnym,wydaje mi się że nawet turystą, i zaprawdę wierz mi że stacje benzynowe,zajazdy itp znajdę sobie na mapie.Inne obiekty też.Od przewodnika wymagam raczej informacji o ciekawych obiektach,ciekawostek,smaczków.

Pod warunkiem że istnieje dobra mapa tamtych terenów. ;-)

Co do Rumunii - to takiej mapy niestety nie ma.

Mieliśmy tam dwa przewodniki - jeden "Pascala", z którego korzystaliśmy przy wyszukiwaniu informacji praktycznych, oraz dwa kolejne "Bezdroży" ("Bukowina" i "Transylwania"), z których korzystaliśmy przy opisie zabytków.
Niestety te dwa ostatnie przewodniki nie mają już wznowień, a "Rumunia" Bezdroży jest wg mnie gorsza.

To samo jak myślę dotyczy Ukrainy, z tym, że sama byłam tam wcześniej niż napisano jakikolwiek porządny przewodnik i posługiwałam się przewodnikami sprzed II wojny światowej (powielonymi) oraz mapami WIG.

W tym roku miałam w ręku kilka przewodników po Czarnohorze i po Gorganach i tak prawdę mówiąc żadnego nie uważam za wystarczająco dobry.

Do do jednego się z Tobą zgadzam - jeśli chodzi o Bieszczady też uważam przewodnik "Rewasza" za zdecydowanie najlepszy.

Tylko że zapotrzebowanie ogółu (tak wg mnie pi razy oko 80 %) turystów jest inne. (Chwała Ci za to, ze należysz do tych pozostałych 20 % )
Właśnie potrzebują oni informatorów a nie przewodników. I firmy wydające przewodniki, jeśli chcą przetrwać na rynku o tym wiedzą.
Zauważ że "Bezdroża" też teraz zmieniają nieco profil.

Pozdrowienia

Basia

[Piotr]

Przewodnik "Cerkwie szlaku ikon" jest przewodnikiem turystycznym. Podobnie jak przewodniki po ścieżkach BdPN.

Ale wąskotematyczne, no nie można tego porównywać do przewodników po całych (szeroko rozumianych) Bieszczadach.

To nie są broszurki ake dobrze opracowane pod względem merytorycznym przewodniki opisujące atrakcje przyrodnicze

Raczej broszury, ale jak chciał tak zwał, mniejsza o to. Mam akurat przed sobą np. "Suche Rzeki - Smerek" T. Winnickiego i G. Holly - 52str. razem z rysunkami, których jest sporo. Doskonałe, pisane przez fachowców, ale jak mam porównać opis 45 minutowej ścieżki do przewodnika po całym regionie?

i wbrew pozorom czasami kulturowe vide przewodnik Antoniego Derwicha " W dolinie górnego Sanu"

Ale sie zdezaktualizował bo park zmienił trase i był zresztą trudny ostatnio do kupienia (się wyczerpał?).

Oczywiście mogę podać inny błąd z przewodnika PASCALA : droga karpacka wg autora wiedzie z Krosna przez Rymanów do Cisnej.

Nie twierdzę że tam nie ma błędów przecież -choć trzeba by cytować zawsze najnowszą pozycję, bo m.in. po to są kolejne wydania aby korygować wyłapane błędy i nieścisłości z poprzednich.

sięgając po przewodnik czy czytając tu nasze posty po kilkudziesięciu stronach czy po kilkunastu postach zorientujesz się czy ktoś ma wiedzę o regionie czy też jej nie ma.

Oczywiście.

Prawdziwy autorytet taki jak dla mnie Bańkosz może popełnić mały błąd ale to tylko świadczy, że jest człowiekiem.

Mały błąd każdy może popełnić.
BTW: w tej książce najbardziej irytowało mnie używanie zwrotów "obrabiano drzewo", "budowano z drzewa", itp. Cerkwie budowano z drewna, drzewo to rośnie w lesie. Ale to tak na marginesie - małe zboczenie zawodowe.

mimo iz zawiera błędy to wg mnie "Łemkowszczyzna Od ikony do pop-artu" Pawła Krokosza i Mariusza Ryńca. Tam widać pasję, znajomość terenu i zagadnienia.

Nawet niemało błędów - zwłaszcza z tą znajomością terenu bywa różnie. Nie cytuje bo pożyczyłem na dobre - znaczy pewnie nie wróci.

Krótko mówiąc jeżeli liczysz na idealny, stricte turystyczny przewodnik po całych Bieszczadach, to się przeliczysz. Już sam podział, którego tak usilnie chcesz się trzymać (Kondracki) musiałby dyskwalifikować wszystkie bez wyjątku.