Po kiego diabła ... ?

[don Enrico]

Gdy za oknem ciemno, (mimo wczesnej pory) i wiatr dmucha złowieszczo , to może już czas aby ruszyć w góry.
Zapowiedzi pogodowe są fatalne ; śnieg z deszczem , zachmurzenie i temperatura +/_ coś koło zera, widoczność zerowa.
Czy mogą być lepsze warunki aby ruszyć na wędrówkę ...?
Przydałaby się jakaś bratnia dusza, która coś takiego zrozumie ...

[don Enrico]

(...)
Czy mogą być lepsze warunki aby ruszyć na wędrówkę ...?
Przydałaby się jakaś bratnia dusza, która coś takiego zrozumie ...

Na szczęście znalazła się bratnia dusza, a nawet nie jedna.
Gdy kolejny telefon odebrałem z zaproszeniem na wędrówkę , to zrobiło się miło, ale już byłem po pierwszym słowie.
To nie tylko ja tak czuję, że górska wędrówka może dać radość mimo niesprzyjających okoliczności przyrody
Nie czarujmy się , koniec listopada to najgorsza pora roku na łażenie po górach
Nawet wtedy gdy trzeba przekraczać głęboki jar
...

...
albo zachwycać się spektaklem na niebie przy zachodzącym słońcu , przy kłębiących się chmurach
...

...
a może przy ławeczce SKPB, na której nie można było usiąść (uff - reklamacja - nie odśnieżone) , ale można było tam postawić coś rozgrzewającego i nadającego nutę pozytywnych wrażeń
...

..

a na wieczór grzeje koza w chatce (prawie na końcu świata) i przeciągająca się rozmowa z sympatyczną Olą pełniącą obowiązki gospodarza , o problemach turystycznych, ekologicznych
, tych dawnych i współczesnych jak całe Biesy i Bieszczady szerokie.
Fajnie gdy spotyka się bratnią duszę. Mówiła że od dwóch tygodni nikt tu nie zaglądał.

[don Enrico]

Za oknem szaruga, dzień krótki, depresyjna aura, czyli najlepiej zaszyć się w fotelu przy kominku z książką w ręce
a nie plątać się po opuszczonych dolinach bieszczadzkich
Po kiego diabła...?
...

...
Słońce nie może przebić się przez zalegające mgiełki w dolinach
Tak samo jest na górze,
ale gdy już wyjdziemy i jest się górą, wygląda to o wiele lepiej
( na horyzoncie połoniny)
....

...
Nie, żadne połoniny,
nie ma sensu tam chodzić ( i jeszcze płacić za wejście).
Nie ma sensu nigdzie chodzić, no bo po co ?
Po to, aby w błotnych kałużach zobaczyć odbitą abstrakcję niczym w lustrze kieleckim ?
...