W roku 1939, po upadku Polski, i w roku 1941, kiedy Niemcy zajęli miejsce Sowietów,wielu mieszkańców zachodniej Ukrainy miało nadzieję na przywrócenie republiki, którą cieszyli się przez krótki okres po I wojnie światowej.Ale ponieważ ani hitlerowcy, ani Sowieci nie byli tym zainteresowani, Ukraińcy musieli zapomnieć o swoich dawnych aspiracjach.Natomiast wyznawcy bardziej skrajnych poglądów, z podziemną UPA włącznie, podobnie jak Chorwaci myśleli, że uda im się stworzyć etnicznie homogeniczne społeczeństwo. Żydów, którzy mieszkali w tym rejonie, już wcześniej wymordowali hitlerowcy. Wobec tego w latach 43-44 wściekłość UPA zwróciła się przeciwko bezradnym Polakom.Niemieccy okupanci, którzy mieli przed sobą pilniejsze zadanie walki z Armią Czerwoną, nie interweniowali.Podkłądano ogień pod wiejskie chaty.Krzyżowano katolickich księży.Palono kościoły razem ze wszystkimi parafianami, którzy znaleźli się w środku.Samotne gospodarstwa padały ofiarą band atakujących widłami i kuchennymi nożami.Podrzynano gardła.Rozpruwano bagnetami brzuchy ciężarnych kobiet.Ćwiartowano ciała dzieci.Mężczyzn zwabiano w zastawiane na polach zasadzki i uprowadzano.Sprawcy tych czynów nie mogli decydować o przyszłych losach tej ziemi.Mogli za to zdecydować, że będzie to przyszłość bez Polaków. Wymordowali ich między 200 000 a 500 000.