Tak daleko stąd, a tak blisko ...

[bartolomeo]

Po krótkiej drzemce (albo wcince, zależy od upodobań) zrobiliśmy sobie jeszcze krótki spacer sistiemą


na właściwy szczyt Czeremchy, aby stamtąd jeszcze raz rzucić okiem na północ.


Na pierwszym planie Wołowe Berdo, na drugim początek połoniny Szerokiego Wierchu. A między nimi niewidoczne stąd Wołosate, odległe o niecałe 3km.

Jak widać na zdjęciach niebo zaciągnęło się chmurami dając znak, że czas ruszać dalej. A w ramach wzmocnienia przekazu zaczęło coraz mocniej polewać wodą

[Mamcia DwaChmiele]

Jak widać na zdjęciach niebo zaciągnęło się chmurami dając znak, że czas ruszać dalej. A w ramach wzmocnienia przekazu zaczęło coraz mocniej polewać wodą

Zmotywowani w ten sposób przez samą Matkę Naturę, przyspieszyliśmy nieco kroku. No ok, przyznaję, odcinek z Czeremchy do chatki pokonaliśmy w rekordowym - podczas tej niespiesznej wycieczki - tempie.
Sus za susem, myk za mykiem, prowadzeni czerwonym szlakiem, który był w tym miejscu nanoszony na drzewa przez osobę, która ewidentnie czuła w tym misję, pędziliśmy na miejsce spoczynku. Jeśli Sinousty zechce zmierzyć wysokość swojej głowy, podamy dokładnie jak wielkie były to znaki. Albo jeszcze lepiej - pokażemy w kuluarach.
Zaaferowani marszem omal nie przegapiliśmy naszego celu na ten dzień:



Rozgościliśmy się w przestronnym apartamencie, rozpaliliśmy ogień w kominku i zaczęliśmy się zastanawiać co zrobić z tak pięknie rozpoczętym popołudniem

[bartolomeo]

Zmotywowani w ten sposób przez samą Matkę Naturę, przyspieszyliśmy nieco kroku.

Zdążyliśmy jednak rzucić jeszcze okiem i na lewo


i na prawo

zaczęliśmy się zastanawiać co zrobić z tak pięknie rozpoczętym popołudniem

a zmotywowani lejącą się z nieba wodą postanowiliśmy nie robić nic Siedzieliśmy na ławeczce i oglądaliśmy chmurki snujące się nad jedną czy drugą Pliszką.

[Mamcia DwaChmiele]

Zdążyliśmy jednak rzucić jeszcze okiem i na lewo
Siedzieliśmy na ławeczce i oglądaliśmy chmurki snujące się nad jedną czy drugą Pliszką.

I tak zastała nas noc. Zawinęliśmy się w śpiwory i zasnęliśmy. Ale zanim słońce wzeszło odwiedziło nas dwoje tajemniczych gości...

[bartolomeo]

I tak zastała nas noc