Zimowy graniczny – od Przełęczy nad Roztokami do Riabej Skały

[bartolomeo]

Chętnie bym się z Wami wybrała!

Każdy tak mówi, ale jak zobaczy tę naszą, pożal się Boże, ekipę, to wieje w te pędy

Zostawiamy polankę pełną sentymentów i wspomnień o programie pt. "O chłodzie i głodzie tańce na lodzie" i ruszamy tam, gdzie rok temu dojść się nam nie udało: na Płaszę!





A na Płaszy jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki wyszło słońce, zrobiło się jasno i otworzyły się widoki. Tak jakby Płasza próbowała nam wynagrodzić to zeszłoroczne, nieudane podejście...

[iaa]

Każdy tak mówi, ale jak zobaczy tę naszą, pożal się Boże, ekipę, to wieje w te pędy

To prawda - trochę wiało. Mimo, że szedłem ze spuszczoną głową, czułem to wianie.
Głowa zwieszona, bo smętek mnie ogarniał - śniegu mało, szronu i szadzi niet. Wokół tylko kotlety i płyny.
Ale, ale - tuż za wielkim dołem coś się ostało i nos powędrował do góry.
Gr25.JPGGr27.JPGGr29.JPG
Namierzyłem nawet nowy gatunek świerka, bodajże w odmianie variegata, a może to takie iglaste jing - jang /czy jakoś tak/.
Gr30.jpg