Rycerzy trzech

[bartolomeo]

Jakże miło stąpać po trawie, wypatrując resztek ziemnych budowli pozostawionych prze pracowite zwierzątka

Imć Zagłobie z tej radości góra z dołem się chyba na miejsca pozamieniały



A może Wołodyjowskiemu? Grunt, że było miło

[don Enrico]

Jakaż radość ukazała się na naszych obliczach gdy udało się dodreptać na przełęcz z zawieszoną na drzewie informacją , że do chatki idziemy dobrze. Studencka chatka w Ropiance nie była naszym celem, a jedynie etapem wędrówki.
.
hm13_6958.jpg
.
Wychodzimy na południową polankę, jakże fajną bezśnieżną polankę. I znowu nas dopadł ten syndrom bezwładności, któryż to raz ?
Odzywają się w pamięci obrazki z Tworylnego czy też Grandysowej Czuby gdy po wyjściu na widokową polankę dopada jakieś nagłe osłabienie.
Siadamy więc na czym popadnie, czyli na plecaku, na trawie, na karimacie i patrzymy a tam.....
A tam w oddali widać jedyne zabudowania a reszta jest we władaniu przyrody, która postanowiła urządzić sobie dziwny spektakl.
Tuż zza krzaków tarniny w dolinie potoku wzniósł się tuman czyli obłok, ale skąd ?
- Ognisko jakieś ?
- Dziwne, bo ta mgiełka ma zielokawy kolor i kreci się w naszą stronę
- Może ktoś rozpalił coś co daje zielony dym - snujemy domysły.
- A może jakiś diabeł pali złe zioła ?
Siedzimy w czworo na tej łączce i co ?.
Patrzymy i dziwimy się, nikt z nas tu nie był wcześniej i nikt takich dziwów nie widzaiał.

[bartolomeo]

w oddali widać jedyne zabudowania a reszta jest we władaniu przyrody

[sir Bazyl]

Takeśmy się kolebali stokami trawiastymi o ekspozycji południowej tylko po to by po chwili brnąć po drugiej stronie doliny, śnieżnymi o północnym nachyleniu:
rycerze20.jpg rycerze22.jpg
Od tego śniegu to chyba jakiś halucynacyj doświadczyliśmy i dymy na zielono nam się objawiły:
rycerze21.jpg

[don Enrico]

przez pól godziny pisałem posta i gdzieś go diabli wźęzli .....

[maciejka]

przez pól godziny pisałem posta i gdzieś go diabli wźęzli .....

To wszystko przez tę drogę, w lesie, zaśnieżoną, ona jakaś taka dziwna była...
Jakbyśmy rzeką Styks przez Hades płynęli...

Słonecznymi łączkami schodzimy do centrum Mszany tuż koło kościoła, kilka kroków po asfalcie i skręcamy w dróżkę która ma nas wyprowadzić na przełęcz nad Ropianką. Idziemy nią z niepokojem patrząc na towarzyszący potok który nie chce się zmieścić w swoim korycie i co rusz rozlewa się na drogę. Droga jak droga, wchodzimy do lasu, ot zwykła leśna droga, tylko skąd na niej leży tyle śniegu ?
Przecież jesteśmy na niewielkiej wysokości ?
Brrr! jakiś kolejny chłodny podmuch zmusza do założenia kurtki. Tu, w tej dolinie ciągnie jakiś zimny mikroklimat.

Łąki były słoneczne, Mszana była ciepła, świetlista, swojska, przy drodze bawiło się dziecko, które zerkało ciekawie na czwórkę niecodziennych przybyszów. 24.JPG 25.JPG
A potem zrobiło się zimno, szaro i jakoś tak bezczasowo...Tunel taki, czy coś...
Baśka naciągnęła kożuszek a i tak zęby dzwoniły.
Tylko Zagłoba odważył się cyknąć fotkę, ale za to posta mu wcięło;-)

Ale było coś na szczęście! I odczynienie złego uroku!;-)
Przeróżne znaki spotykali na ziemi i niebie.

23.JPG

[bartolomeo]

Hola hola, waćpanna jeszcze o śniegu a my już na łące leżymy, kości grzejemy, o śniegu już zapomnieliśmy. Na chwilę Bo z zielonym dymem zimny wiatr przychodzi i pcha nas dalej. Dalej, bo to dopiero połowa drogi!

Przed nami za chwilę stanie gościnnie otwarta chatka


i dziura w ziemi, w której trzeba zanurzyć kijek aby się przekonać, że to czarne to nie brudna woda


i pierwsze przeprawy przez wzburzoną wodę... Hej! Szable w dłoń!

[maciejka]

Ha, nie ma to jak rozpatrywać znaki na niebie w pozycji horyzontalnej, przy podśpiewach skowronków;-))

[maciejka]

Hola hola, waćpanna jeszcze o śniegu a my już na łące leżymy, kości grzejemy, o śniegu już zapomnieliśmy.

No właśnie panna goni!:-)) A właściwie leży na polu i patrzy na chmury ( i rozgniata mleko w plecaku;-)

i dziura w ziemi, w której trzeba zanurzyć kijek aby się przekonać, że to czarne to nie brudna woda :smile:.

Hihi, ciekawe, kto był taki ciekawy i wsadził kijek, żeby sprawdzić głębokość i konsytencję;-)
No co? Śmierdziało, jak należy!;-))

i pierwsze przeprawy przez wzburzoną wodę... Hej! Szable w dłoń! :wink:

O masz! Zaczyna się!;-)

[don Enrico]

Tak, ta dziura w ziemi dała do myślenia.
Po wyjściu z chatki przedzieraliśmy się chaszczami szukając dogodniejszej drogi, aż tu nagle pod stopami taka niespodzianka, żadnych ostrzeżeń, żadnych barierek. Gdyby było odrobinę więcej śniegu można by zażyć unikalnej kąpieli w naturalnej ropie naftowej.
A jak się przyglądnąć to niektóre znaki sugerowały coś.
.
hm13_6970.jpg
Może dlatego że już ktoś się kąpał ? Jeśli ktoś chciałby przeżyć coś niezapomnianego niech rusza do Ropianki