Konflikt polsko-ukraiński [wcześniej "Historia Bieszczadów"]

[Juraj]

Lucyno,powiem szczerze,iż nie lubię słowa "przebaczam" ani słów "prosimy o przebaczenie". O ile dopuszczalne są w życiu prywatnym,osobistym,o tyle w historii źle się kojarzą i często z obłudą,której nastepstwa bywają opłakane.Np gdy polski kler wybaczał klerowi niemieckiemu w pełni popierającemu wojnę eksterminacyjną i ludobójczą hitleryzmu oraz błogosławiącemu wyprawę na Wschód. Takie przebaczenie,to przyzwolenie na winy cudze i własnej ideologii,tak spotworniałej w Chorwacji czasu II wojny światowej. Szlachetna naiwność nie zostaje nigdy wynagrodzona.W zasadzie adres jest tu do Jacoba p.Pantza.
W historii trzeba położyć nacisk na czujność.Na poprawne,wzajemne stosunki,no bo cóż innego pozostaje... Ale przebaczać? Na przykład za kobietę,której wypruto wnętrznosci i uwieszono je na szyi "bohatera",albo za "rżnijcie powoli piłą,bo dobrzy to byli ludzie,he he" (to się jakoś ciągnie od Szeli).Zaprawionych w ludobójstwie Niemców wysyłano do sanatoriów dla nerwowo wyczerpanych,po wstrząsach,jakich doznali,patrząc w osłupieniu na wyczyny pomagierów UIkraińców (z zeznan przed Trybunałem Norymberskim).

Pozdrawiam.

[jacob.p.pantz]

nie lubię słowa "przebaczam" ani słów "prosimy o przebaczenie". [...] obłudą,której nastepstwa bywają opłakane.Np gdy polski kler wybaczał [...] Takie przebaczenie,to przyzwolenie na winy cudze i własnej ideologii [...] Ale przebaczać? Na przykład za kobietę,której wypruto wnętrznosci

Ot i pogłębiony i oświecony do granic możliwości humanizm,
pokazujacy przy tym jak przydaje się znajomość szczegółów...

W zasadzie adres jest tu do Jacoba p.Pantza.

To dlaczego piszesz obok? obawiasz się czegoś?
(((-;

to się jakoś ciągnie od Szeli

Natiurlich.
Zatem co?
Komu jeszcze nie przebaczymy?
Polakom wszystkim, czy może tylko Polakom z podkarpackich wiosek i miasteczek?

(BTW: to ostatnie byłoby całkiem użyteczne:
moja babka pochodziła z Kołaczyc - Smarżowa o rzut piłą,
dodatkowo na imię mi - wiadomo..., a nazwisko z 'rusińską' końcówką,
no i 2 lata nazad byłem na Bukowinie, o Ukrainie nawet nie wspominając...
a jeszcze w Breslau, gdzie bodaj jedyny Plac Szeli - mam stryja...
cóż, wszystko się układa, zrazu widać, żem w zmowie i we własnej sprawie
- pogratulować rewolucyjnej - ale w imię rozumu oczywiście - czujności... (((-; )

Serdeczności,

Kuba